gerard

Door Jan van Ommen

Gerard van ’t Ende is een monument binnen de voetbalvereniging WHC in Wezep. Er zijn weinig functies in de club die de 84-jarige geboren en getogen Wezeper de afgelopen 70 jaar niet heeft uitgeoefend. Hij is in 1953 als voetballer bij WHC begonnen in  de A-junioren, later is hij trainer/leider geworden van de dames, hij is grensrechter en scheidsrechter geweest, maakte zich in de loop der jaren enkele keren verdienstelijk in het hoofdbestuur van WHC, maaide het gras, trok de lijnen, was als vrijwilliger betrokken bij diverse bouwactiviteiten op en rond sportpark Mulderssingel, bouwde samen met onder anderen Dries van Ommen en Henk Schipper de materialenloods, hielp met de bouw van de reclamezuilen, dug outs, de draaiende reclamezuil op de parkeerplaats en het aanleggen van de verlichting op de trainingsvelden, had zitting in de accommodatiecommissie, maakte reclameborden schoon en bevestigde deze ook, drukte en verspreidde het clubblad en was onder andere ploegleider in de kantine. Ook was hij betrokken bij de bouw van het huidige bestuursgebouw en het verplaatsen van de tribune van de ene naar de andere kant van het hoofdveld. Kortom, de verdiensten van Gerard van ’t Ende zijn héél groot.

Onderscheidingen

In 2005 wordt hij binnen WHC uitgeroepen tot vrijwilliger van het jaar, in 2010 krijgt Gerard van ’t Ende de erepenning van de gemeente Oldebroek vanwege zijn grote verdiensten voor de gemeenschap, later is hij door de leden van WHC tot lid van verdienste benoemd en in 2014 krijgt hij de hoogste onderscheiding van WHC: erelid. Terecht! Gerard van ’t Ende heeft zich altijd bescheiden opgesteld. Hij is nooit iemand geweest die van de daken schreeuwde wat hij allemaal deed. Integendeel. Als ergens hulp nodig was in de vereniging sprong Gerard van ’t Ende bij. In z’n appartement in de Heesterhof aan de Keizersweg in Wezep vertelt hij dat hij nog zo graag actief zou willen zijn op het sportpark, maar dat dit vanwege z’n gezondheid niet meer kan. Drie jaar geleden is z’n vrouw Beertje overleden. Gerard mist haar en is er van overtuigd dat ook dit niet goed voor z’n gezondheid is geweest. ”Schrijf maar op dat de mensen me niet kwalijk moeten nemen als ik ze niet noem. Mijn geheugen laat me steeds vaker in de steek.”

Werk

Na de diploma-uitreiking op de ambachtschool in Zwolle kon hij direct aan het werk bij Meubelfabriek Jonkers in Wezep. Gerard heeft daar twee jaar gewerkt en is toen in dienst getreden bij Schokbeton in Kampen. Vijf jaar later verkaste Gerard naar Bouwbedrijf Pierik in Zwolle om vervolgens in dienst te treden bij Maars Systeemplafonds en Systeemwanden in Harderwijk. Na bijna 25 jaar moest hij in 1992 vanwege hartproblemen noodgedwongen een punt achter z’n werkzame leven bij Maars zetten. Gerard van ’t Ende was toen al actief als vrijwilliger bij WHC. Na revalidatie heeft hij de vrijwilligersactiviteiten verder uitgebreid. ”Er is altijd wel wat te doen op sportpark Mulderssingel. Wat dat betreft hoeft niemand zich te vervelen,” vindt Gerard. Hij ziet graag dat de jeugd meer klussen oppakt. ”Je kunt in een vereniging niet altijd alles door de oudjes op laten knappen.”

Mooiste tijd

De mooiste tijd noemt Gerard de periode dat WHC competitiewedstrijden in de regio Rotterdam speelde. ”We hadden vanaf de vijftiger jaren van de vorige eeuw een gouden lichting. WHC was toen een club met heel veel aanzien. Niet alleen in de regio, maar in het hele land. Spelers als Kees en Rini van Pijkeren, Jan Kroes, Roelof Pap, Jaap Wolff, Jan Wolff, Fréman Goudbeek, Evert Leurink, Jan Hoogendoorn, Gerrit Wessels, Jannes van ’t Ende en noem maar op. WHC speelde in de gouden jaren mooi en verzorgd voetbal. Een prachtige tijd.” Ook de bekerwedstrijd in december 2009 tegen Ajax in het stadion van toen nog FC Zwolle noemt Gerard een hoogtepunt in de geschiedenis van WHC. ”We verloren met 1-14 maar het was een hele mooie belevenis. Het was de eerste keer dat het nieuwe voetbalstadion aan de Ceintuurbaan helemaal uitverkocht was.”  

Opgegroeid met WHC

Gerard van ’t Ende is opgegroeid met WHC. Gerard’s vader maakte deel uit van het bestuur van WHC en thuis werd er regelmatig over voetbal gesproken. ”WHC voetbalde toen nog achter de kazerne,” herinnert Gerard zich. ”Mooie tijd.” Vergeleken met toen vindt Gerard dat het nu allemaal wat harder is geworden. ”De mentaliteit is anders. De mensen gunnen elkaar vaak het licht in de ogen niet. Da’s jammer want we zijn allemaal bezig voor hetzelfde doel: WHC in alle geledingen zo goed mogelijk laten functioneren.”

Voetballer

Als voetballend lid van WHC debuteerde Gerard van ’t Ende in de A-junioren. Hij speelde onder anderen met Bertus Binnekamp en Roelof van Diepen. Hij herinnert zich nog een wedstrijd bij De Dreef in Wapenveld, waar ze als team op de fiets naar toe gingen.

Toen Gerard 18 jaar was moest hij in militaire dienst. Voetbal kwam daardoor op een laag pitje. In 1958 heeft hij zich weer gemeld bij WHC. Gerard deed het als voetballer niet onverdienstelijk en toonde z’n kwaliteiten in het eerste, tweede en in het derde elftal. Na z’n actieve voetbalcarrière bleef hij aanvankelijk als grensrechter verbonden aan de hoofdmacht. Ook bij de veteranen stond Gerard z’n mannetje met twee beenbreuken, in 1974 en 1982, als gevolg.

Ook als scheidsrechter heeft hij z’n sporen verdiend. Gedurende een periode van ruim 20 jaren is Gerard trainer/leider geweest van de WHC-dames. Voor de afdeling Zwolle van de KNVB ging hij als commissielid damesvoetbal met de regionale vrouwenselectie het hele land door. Hij herinnert zich ook nog een trip met de dames naar Denemarken. ”Prachtig!”

Boos

Aan z’n actieve periode bij WHC heeft Gerard niet alleen positieve herinneringen. Nooit zal hij vergeten dat hij niet werd uitgenodigd voor de kampioenswedstrijd tussen Go Ahead Kampen en WHC. ”Jannes van ’t Ende (de Jasse) had gezegd dat ze mij niet uit mochten nodigen omdat ik me die dag sterk moest maken voor de bouw op het sportpark. Ook het feest heb ik niet meegemaakt. Dat deed me toen heel veel pijn en ik vond het heel erg dat ze bij WHC zo met me omgingen.”

Sponsors

Gerard heeft een zwak voor de sponsors van WHC. Hij koopt bewust bij de geldschieters van WHC en steekt de handen uit de mouwen als het bestuur van de businessclub een beroep op hem doet om iets op verzoek van een sponsor te veranderen. ”Ik vind dat we als leden van WHC gek moeten zijn met de sponsors van de club. Zonder vrijwilligers kan de club niet draaien, maar ook zonder sponsors niet.”

Storend element

Gerard zegt zich te storen aan mensen die vernielingen plegen op en rond het sportpark, onzorgvuldig omgaan met materialen van de club en/of de kleedkamers vervuilen. ”Ik vind ook dat de leiders daar beter op moeten letten. Het kost de club handen vol geld. Kijk alleen maar eens hoeveel ballen er jaarlijks verdwijnen. Dat kan toch niet?”

Nu mooi team

Gerard van ’t Ende zegt tevreden te zijn over de kwaliteit van WHC 1. ”Het is een mooi jong team. WHC moet proberen deze jongens bij elkaar te houden en daarmee verder bouwen. Ik ben er van overtuigd dat het dan de komende jaren wel goed komt met WHC.”

Gerard zegt te hopen dat hij daar nog jaren getuige van kan zijn,  want: ”WHC betekent heel veel voor me. Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen, maar het plezier overheerst. Ik vind het belangrijk om iedereen in zijn of haar waarde te laten.”

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment