aleid

OOSTERWOLDE – Het marathonpeloton is een kleurrijk gezelschap. In de 1e divisie schaatst ook Aleid Klompmaker mee, de derde generatie Klompmaker die actief is in de schaatssport. De jonge marathonschaatser is altijd in voor een kwinkslag, naast schaatsen weet hij goed te verwoorden hoe hij het ervaart in het peloton. Afgelopen weekend liet hij zijn volgers via Facebook en Twitter weten: “Vroeger moest die oude pa het afleggen tegen de Amerikaan KC Boutiette, gisteren was ik aan de beurt”. Wij hebben hem dan ook gevraagd zijn ervaringen met ons te delen dit seizoen, hierbij een eerste bijdrage van de “Pietje Bell” van het schaatsen.

Het is al jarenlang een traditie dat de marathonschaatsers hun seizoen beginnen op de Jaap Eden ijsbaan in Amsterdam. Ook in het seizoen 2014-2015. En Amsterdam heeft altijd iets speciaals. Alleen al omdat het de enige baan in Nederland is die niet overdekt is. Vaak in de stromende regen. Ook al eens in de sneeuw. En ook dit jaar was het speciaal.

In de auto op weg naar de ijsbaan, gaf de temperatuurmeter nog 20 graden aan. Bizar. Even later horen we op de radio het verslag van de dameswedstrijd die al begonnen was. De verslaggever wist ons te melden dat er op sommige plaatsen minder dan 1cm ijs lag. Eenmaal aangekomen bij de ijsbaan was het niet gelijk de jas dicht. Niet gelijk de muts ver over de oren. Niet gelijk de handschoenen aan. Nee het was een rare gewaarwording. Schaatsen met 20 graden boven nul.

Deze avond stond voor mij in het teken van mijn debuut bij de B-rijders. Dit was ook een bijzondere ervaring. 85 gespannen mannen. 100 ronden. En maar 1 winnaar. De wedstrijd was een zenuwachtig gebeuren. Veel duwen en trekken. Veel valpartijen. IJs wat gleed als schuurpapier. Een afvalrace. Na 30 ronden was het peloton al gehalveerd. Zelf mocht ik na 70 ronden de kleedkamer opzoeken. Uiteindelijk 20 rijders die de finish haalden. Een waar slagveld.

De daaropvolgende week verplaatste het peloton zich naar Heerenveen. Voor de tweede wedstrijd. Ik was benieuwd. Ten eerste hoe de vorm zou zijn, maar ook naar de hectiek in het peloton van de B-rijders. Benieuwd of het zou aanhouden of dat het zou afnemen nu de eerste kaarten waren geschud. Helaas eindigde de wedstrijden Heerenveen al na 3 ronden. Een massale valpartij zorgde voor een slagaderlijke bloeding bij een van onze collega schaatsers.

Inmiddels zijn er 5 wedstrijden verreden en moet ik toegeven dat het niveau erg hoog is. Voorlopig rijd ik nog niet vooraan. Het is zaak plezier te houden en proberen te verbeteren. En de moraal niet te verliezen ondanks dat het niet altijd gaat zoals je hoopt. Wel is er succes hier in de regio. Jan Korenberg (ploeggenoot) wist al twee keer het podium te beklimmen, en staat derde in het tussenklassement. Zaterdag gaan we gewoon weer verder in Hoorn. We blijven proberen Maar wat maak ik me ook druk, tenslotte doen we het omdat ik schaatsen zo mooi vind. Het afzien. En hopelijk ook deze winter weer vechten tegen de elementen op het Veluwemeer.

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment