aalt2

WEZEP – Op vrijdag 25 mei a.s. neemt kapitein Aalt Fikse afscheid van Wezep, waar hij de afgelopen jaren vaak vanuit Kampen naar toe is gereden. In Kampen is hij korpsofficier van het Leger des Heils en in Wezep coördineert hij het kernteam van multifunctioneel centrum De Klinker. Zijn vrouw Tertia en hij worden overgeplaatst naar Zuid-Limburg en het werk in Wezep zal worden overgenomen door kapitein Eric Kamperman. Kapiteins Aalt en Tertia Fikse hebben een nieuwe aanstelling in Brunssum. Fikse: “Als je een korps met bijbehorende buitenposten en projecten loslaat, dan kijk je onbewust toch terug op de periode die wordt afgesloten. We doen dat met dankbaarheid. Dankbaar omdat wij in de ruim 10 jaar in Kampen en omgeving veel zegeningen mochten meemaken en ook veel mochten leren. Dat laatste nemen we zeker mee naar onze nieuwe werkplek”.

Vanuit Kampen heeft Aalt Fikse aan de wieg gestaan van allerlei nieuwe initiatieven: op Urk en in Emmeloord een inloophuis Bij Bosshardt, in IJsselmuiden het inloophuis Koffie Puur, in Genemuiden het inloophuis ’t Kruispunt en in Wezep als ‘kers op de taart’ De Klinker. Dit nog jonge ontmoetingscentrum moet afscheid nemen van een markante persoonlijkheid, die veel heeft betekend.

Aalt Fikse werd in 1969 geboren als zoon van een boerenechtpaar dat lid was van het korps van het Leger des Heils in Elburg. Toen Aalt 18 was, koos hij voor een onderofficiersopleiding bij de Koninklijke Marechaussee. Op een bijzondere wijze bracht zijn vader zijn toekomstige bruid Tertia Vlaardingerbroek mee naar de boerderij. Pa Fikse was met trekker en wagen naar de rommelmarkt van het leger in Elburg geweest en had daar Tertia en haar vriendin ontmoet. De twee meiden voelden wel voor een ritje op de kar en zo belandden ze uiteindelijk op de boerderij waar Aalt was. Van het één kwam het ander en een paar jaar later trouwde het stel. “We maken nog wel eens het grapje dat Tertia mij van de rommelmarkt heeft.” Mede vanwege zijn werk als militair gingen Aalt en Tertia in Harderwijk wonen. Beiden werden daar actief in het Leger des Heils dat daar in opbouw was. “Maar al gauw ervoeren we dat God méér van ons verlangde. We hadden al eens wat rondgekeken naar mogelijkheden om bijvoorbeeld in kindertehuizen te werken, toen we geconfronteerd werden met het werk van het leger in Suriname. Dat is het uiteindelijk geworden.”

Suriname

Gevolg was dat Aalt en Tertia hun huis verkochten, hun baan opzegden en in januari 1993 als ‘leken’ naar Paramaribo vertrokken. Vanuit het korps in het centrum van de stad werden ze gedetacheerd naar een buitenwijk om daar in een kleine kerkelijke gemeenschap van zo’n tien tot vijftien mensen het werk van het Leger des Heils verder op te zetten. Het werd voor de komende veertien jaar hun standplaats.

Na een aantal jaren, waarin inmiddels hun eerste kind Esther was geboren en een tweede, Kevin, op komst, besloot het echtpaar Fikse om zelf ook in de betreffende buitenwijk te gaan wonen, onder de mensen die ze wilden dienen. Een besluit dat ze in ieder geval ook wel eens betreurden, omdat ze tot twee keer toe binnen een half jaar te maken kregen met een gewapende overval. Was de eerste al geen prettige ervaring, omdat ze allebei onder schot werden gehouden, de tweede overval was nog gewelddadiger. De Fikses waren enkele kilometers vanaf huis toen ze een melding kregen dat het alarm bij het centrum af ging. Na een korte autorit kwamen ze bij hun huis, waar ze drie jonge kerels over het hek zagen wegvluchten. Aalt Fikse: “Ik ging naar het gebouw toe, terwijl mijn vrouw en kind in de auto bleven. Plotseling kwamen de drie mannen echter terug en namen mijn vrouw en dochter in gijzeling. Eentje bleef bij hen, terwijl de andere twee mij het hele huis doorsleepten en wilden dat ik geld zou geven. Ze dreigden mijn dochter dood te schieten. Dat heeft ongeveer een half uur geduurd. Net op het moment dat ik echt niet meer wist wat te doen klonk er vanuit het donker een schot. De drie mannen sloegen op de vlucht. Tot op de dag van vandaag weten we niet wie dat schot heeft gelost. De zes jaren daarna hebben we ook geen enkel probleem meer gekend in die wijk. We hebben het ook ervaren als een geestelijke aanval. Het was enorm bemoedigend dat ook vanuit andere kerken mensen ons kwamen steunen en met en voor ons kwamen bidden.”

Kampen

In 2007 was naar hun eigen idee het ‘geestelijk ondernemen’ in Suriname afgerond. Het opbouwproject in de wijk waarin zij woonden en werken kon door een ander worden overgenomen en het werk op die plek voortzetten. Na terugkeer in Nederland kreeg het echtpaar de luitenant-ster en werden Aalt en Tertia dus officieel officier van het Leger des Heils. “Beter dan bij de Marechaussee, waar ik wachtmeester was”, grapt Fikse.

De nieuwe standplaats werd Kampen, waar ook hun derde en vierde kind, Jason en Maikel, werden geboren. De Fikses troffen in de oude Hanzestad aan de IJssel een goed functionerende gemeenschap aan. Uitgaande van de gedachte dat ‘mensen zich de warmte van een groep gelovigen beter kunnen herinneren dan een preek’ richtten de  Fikses zich vooral op de samenleving van Kampen en dan met name op de mensen die buiten de boot dreigden te vallen. Aan de Boven Nieuwstraat worden mensen opgevangen. Fikse stond bij de brand die enkele jaren geleden het leven kostte aan vier kinderen van een groot gezin. Het gezin werd daarna voor een jaar opgenomen. In de winter worden bij extreme kou de laatste daklozen van de straat gehaald.

Afwijzing is een enorm probleem in kerk en samenleving. Massa’s mensen lopen beschadigingen op in relaties, ouderschap, werk en kerk. Ze voelen zich aan de kant gezet en lijden ook onder verwachtingspatronen van anderen. “Juist voor die mensen willen we er zijn”, aldus Aalt Fikse. Hij vertelt over de initiatieven om vanuit Kampen samenkomsten op Urk te starten. “We noemen het geen kerkdiensten, maar geloofsontmoetingen. Toen we op Urk wilden beginnen werden we door iedereen heel vreemd aangekeken. Urk had toch zeker al kerken genoeg? Klinkt logisch, totdat je beseft dat er ook op Urk heel wat mensen zijn die niet op een zoveelste kerk zitten te wachten, maar die een warme ontmoeting met anderen zoeken. Velen hebben de kerk verlaten, maar willen nog wel bezig zijn met het geloof. Ik zeg wel eens: Deze mensen hebben niet de kerk verlaten, maar de kerk heeft de samenleving verlaten.” Fikse vult aan: „Elk mens kan en mag actief zijn in het Koninkrijk van God. Wij zijn een soort arbeidsbureau op dat gebied. Op Urk hoeven we niet direct aan te komen met Bijbelstudies. Dat weten ze allemaal wel. Ze willen daar gewoon aan het werk. Iets dóen. Dat geldt vooral ook voor mensen die zich door de maatschappij afgeschreven voelen. Zo kunnen ze getuigen van hun geloof.”

Wezep

In 2014 en 2015 ontstonden er rond een hulpverleningssituatie warme contacten tussen ‘bekende Wezeper’ Evert van Ommen en Aalt Fikse. Dit resulteerde in een samenwerking. Samen met een enthousiaste initiatiefgroep in Wezep heeft het Leger des Heils in oktober 2016 aan de Stationsweg 95 het multifunctioneel ontmoetingscentrum De Klinker geopend. Mede door inzet van een groep van 35-40 Wezeper vrijwilligers heeft De Klinker haar deuren 4 dagen per week voor jong en oud kunnen openen. Onder het genot van koffie kunnen sociale contacten worden opgedaan en er is een ruime tweedehandse kledingwinkel. Gemiddeld komen er 200 bezoekers per week, voor kleding of om een bakkie te doen of voor een van de schilderclubs (voor volwassenen en kinderen), de kookclub, het handwerkcafé, het ontmoetingsmoment met vluchtelingenvrouwen, een mannen- en vrouwenavond en/of de tweewekelijkse geloofsontmoeting op zondagmiddag. Wezepers brengen ook hun tweedehands kleding naar De Klinker. In 2017 zo’n 7000 kilo.

De Klinker mag steunen op een goed kernteam. Het is divers en geestelijk sterk onderbouwd. Volgens Fikse ligt de uitdaging in Wezep voor het Leger des Heils om tijd te investeren in het kernteam en de vrijwilligers om van twee zijden elkaar het beste te bieden: “Het Leger des Heils kan een doorleefde werkwijze en geloofstraditie bieden en de Wezepers hun inzicht op de hulpvragen uit het dorp en hun schijnbaar onuitputtelijke enthousiasme. Als er ergens een plek is waar een mogelijkheid is voor ‘eenheid in verscheidenheid’, dan is het Wezep wel. Wij geloven niet dat God één hokje heeft waar iedereen in moet passen. Wat wij wél geloven is dat Jezus ons voorbeeld is en dat de heilige Geest ons helpt om in ons denken, spreken en doen, steeds meer op Hem te gaan lijken. We laten zo Wezep vol vertrouwen achter en zien uit naar onze volgende taak”.

Limburg

Tertia en Aalt Fikse worden samen verantwoordelijk voor korps Treekbeek (gemeente Brunssum). Daarnaast zal Aalt Fikse als Regio-officier proberen de verschillende afdelingen van het Leger des Heils, zoals het maatschappelijk- en kerkelijk werk in de provincies Limburg en Brabant nauwer met elkaar te laten samenwerken. Fikse heeft ook hiervoor een heldere visie:"Als Leger des Heils staan wij voor de heelheid van de mens. Wat heb je er aan als je iemand kleedt en voedt, maar geen rust voor zijn ziel aanbiedt? Geestelijk en maatschappelijk werk gaan hand in hand. Het is eigenlijk als twee benen waar een mens op loopt. Je zet de ene voor de andere en zo, om en om, komt iemand in beweging. Beide benen zijn van belang om een mens vooruit te helpen. Zo zien wij hulp aan mensen, maar ook het doorgeven van de liefde van God als twee noodzakelijke 'benen' om een mens vooruit te helpen." Aalt en Tertia Fikse willen naast hun taken ook heel graag gaan pionieren om zo in Limburg op nieuwe plekken de doelstelling van het leger des Heils vorm te geven.

Afscheidsbijeenkomst

Vrijdagmiddag 25 mei zal er in de Klinker om 15.00 uur een ontmoeting zijn rond het vertrek van Aalt en Tertia Fikse. Bezoekers, vrijwilligers en andere geïnteresseerden zijn hartelijk welkom. Na een centraal gedeelte is er vanaf 16.00 uur de gelegenheid de Fikses persoonlijk de hand te drukken.

 

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment