tanja

De beste wensen! Een veelgehoorde kreet zo aan het begin van het nieuwe jaar. En natuurlijk wens ik ook u het allerbeste. Maar wat is dan het beste? Gezondheid, natuurlijk. Daar valt of staat alles mee. Maar ik weet ook dat niet iedereen die dit leest gezond is… Liefde, daar kunnen we ook niet zonder. Van een partner, een ouder, een kind of iemand anders die dichtbij je staat. En dan kan zo’n goed bedoelde wens opeens heel moeilijk zijn, als je liefde moet missen. Liefde die er nu om welke reden dan ook niet (meer) is.

Geluk, dat is iets wat we zo af en toe nodig hebben; dat de kwartjes eens de goede kant op rollen. Dat je wordt ingeloot voor de studie die je graag wil doen, voor dat huis waar je op hebt gereageerd. Het mooie van geluk is dat je er zelf niet veel invloed op hebt. Je hoeft er niet extra je best voor te doen. En toch kan het geluk dan eens aan jouw kant zijn. Geluk kan in heel kleine dingen zitten. Zonnestralen op een grijze dag, een kind dat zwaaiend voorbij huppelt, een kaartje of telefoontje – juist als je het niet verwacht. Maar je moet het wel zien. Het is er gewoon, maar voelt het ook zo?

Met heel veel andere dingen is het anders dan met geluk. Daar moet je zelf je best voor doen. Een plan maken en het dan ook daadwerkelijk gaan doen. Misschien hebben daarom zoveel mensen ieder jaar weer goede voornemens. Een plan om ergens voor te gaan, er het beste van te maken. Een soort stok achter de deur voor jezelf. Zelf ben ik niet van de goede voornemens. Ik zie iedere dag weer als een mooie, nieuwe kans. Een nieuwe kans om de goede dingen te doen voor Oldebroek, voor de mensen om me heen. Om met een lach, en soms ook met een traan, mee te leven. Er te zijn. Om knopen door te hakken, maar vooral om de verbinding te blijven zoeken. Iedere dag weer, ook in 2022.

Verbinding ontstaat als mensen zich gehoord, gezien en gewaardeerd voelen. Het is een van onze basisbehoeften. Iedereen wil ergens bij horen. Hoe moeilijk is het als je het gevoel hebt niet of niet meer bij te kunnen dragen; geen waardering te verdienen. Bij sommige mensen die ik spreek merk ik dat dit de glans van de dagen wegneemt. Als mensen het gevoel hebben niets meer te kunnen geven; dat de gelijkwaardigheid verdwijnt. Juist dan is dat beetje extra aandacht en begrip zo belangrijk. Want iedereen kan iets bijdragen, soms met een woord of met een gebaar. We moeten het alleen willen zien, en voelen.

Natuurlijk is het lastig om over verbinding te spreken in een tijd waarin we juist onze sociale contacten moeten beperken. Niet zomaar even bij iemand kunnen binnen vallen, geen feestjes, niet met de hele familie bij elkaar. Natuurlijk zijn er heel veel online mogelijkheden, maar vaak is dat niet meer dan een tweederangs alternatief. En toch, toch helpt dit om elkaar te blijven zien. Om die geluksmomenten te delen. Om ook de zorgen met elkaar te bespreken en op die manier van waarde voor een ander te kunnen zijn. Om die liefde, met afstand, over te kunnen brengen.
Terug naar het begin; de beste wensen! Ik wens u meer dan ooit voor dit nieuwe jaar geluk, gezondheid, liefde én elkaar!

Tanja Haseloop-Amsing
Burgemeester

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment