tanja

Kerst daar horen voor mij woorden bij als huiselijk, gezellig, samen en vooruitzien. Maar het woord dat toch wel bovenaan staat is thuis. Thuis. Dat is meer dan een plek waar je woont. Het is een plek waar je je veilig en op je gemak voelt. De meeste mensen in Oldebroek hebben een thuis. Dat kan de plek zijn waar je woont, of de plek waar je ouders wonen. Waar je thuis bent als je samen met je familie bent. Ik voel me inmiddels helemaal thuis in Oldebroek. Maar ik moet bekennen dat ik me voor onze verhuizing wel af heb gevraagd of onze kinderen zich ‘thuis’ zouden voelen in ons nieuwe huis. Immers, ze wonen inmiddels op zichzelf en hebben ook hun eigen thuis. Ik was enorm blij toen ze me vorig jaar vertelden dat het niet gaat om de stenen maar om ons. Dat ze zich ook hier thuis voelen. Want we zijn bij elkaar. Een pak van mijn hart!

De afgelopen week bezocht ik de tijdelijke opvanglocatie voor asielzoekers in Vierhouten. Dat heeft indruk op me gemaakt. Ook daar staan kerstbomen. Zo’n 80 mannen, vrouwen en kinderen van veel verschillende nationaliteiten en veel verschillende talen verblijven er met elkaar. Het lijkt een groep, maar ze verstaan elkaar niet.

Misschien vraagt u zich af waarom de burgemeester van Oldebroek naar Vierhouten gaat. Vierhouten hoort natuurlijk bij de gemeente Nunspeet. Maar deze tijdelijke opvang van vluchtelingen doen we samen; Nunspeet, Elburg, Epe, Hattem, Heerde en Oldebroek. Samen zorgen we voor de medewerkers die nodig zijn.

In Vierhouten trof ik vluchtelingen mét status. Mensen die inmiddels weten dat ze in Nederland mogen blijven. Mensen die, soms nog maar kort en soms al jaren, wachten op een eigen plekje.  Mensen die hun thuis achter zich hebben gelaten, niet persé op zoek naar een beter bestaan maar vooral naar een veilig bestaan. Een plekje dat zij weer ‘thuis’ kunnen gaan noemen. Mensen die opgevangen worden in een AZC, en soms al jaren van het ene naar het andere AZC reizen. En dan kom je nu, voor een periode van een maand of twee weer op een nieuwe plek terecht; Vierhouten nota bene!

In eerste instantie lijkt het heel aardig, er is aan veel dingen gedacht. Er zijn voldoende kamers, er zijn klaslokalen ingericht, er zijn mensen om Nederlands te geven aan kinderen en volwassenen, er is voldoende te eten en te drinken en er is dus zelfs een kerstboom. Maar het is géén thuis. En dat gun ik natuurlijk iedereen. Dat gun ik mensen het hele jaar door, en zeker met Kerst.

Natuurlijk sluit ik me niet  af voor de realiteit. Het is niet simpel. Ik hoor u, of misschien een aantal van u, al denken. Ja, dat zou ik mijzelf of mijn eigen kinderen ook gunnen; een eigen plekje, een eigen huis, een echt thuis. En zo is het precies. Zoals ik dat inwoners uit Oldebroek gun, gun ik het ook mensen die op de vlucht zijn gegaan en alles hebben moeten achterlaten. Weet dat we er in Oldebroek alles aan doen om aan de woningvraag tegemoet te kunnen komen met tal van nieuwbouwprojecten. Maar u begrijpt vast dat dat eigenlijk niet is waar ik het nu met u over wil hebben; zo vlak voor Kerst.

Kerst is voor mij ook een tijd van even stilstaan. Ik weet dat dat ook voor veel mensen in Oldebroek zo is. En zo sta ik met u, even stil bij de mensen in onze gemeente, in Vierhouten en op andere plaatsen op de wereld die nog verlangen naar of zoek zijn naar een veilige plaats. Ik gun het ieder om thuis Kerst te vieren. Een tijd vol liefde, warmte, gezondheid, moed en verdraagzaamheid wens ik ons allen toe.

Tanja Haseloop – Amsing
burgemeester

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment