tanja

Al een tijdje loop ik rond met gedachten rondom het thema ‘woorden’. Woorden kunnen strelen, maar ook heel veel kapot maken.  En nu worden die gedachten ingehaald door de realiteit. Op het nieuws hoor ik over twee jonge BN’ers, voorbeeld voor jonge kinderen, die helemaal uit de bocht vliegen; online dan wel te verstaan. Een jong kind is hierdoor ernstig beschadigd. Groepsdruk, de macht van sociale media en de kracht van woorden houden me bezig. Het maakt onze kinderen kwetsbaar en het is voor de ouders van deze kinderen een ingewikkeld thema. Kinderen hebben ruimte nodig om de wereld om hen heen te ontdekken, maar tijdens die ontdekkingstocht kan er zo veel verkeerd gaan! Natuurlijk was dat vroeger ook al zo, maar het wordt steeds ingewikkelder. De digitale wereld is net zo echt als onze straat en buurt, maar wel veel groter.

De kracht van woorden is groot, in onze ‘live’ contacten maar ook via de telefoon, op de televisie en in de (sociale) media. Dat ik niet alleen sta in deze zorgen bleek tijdens een gesprek met dominee Pouw van de Vredeskerk in Wezep. Ook daar is dit een actueel thema. Aan een recent gehouden gemeenteavond heb ik, via een videoboodschap, een bijdrage geleverd. Daaruit deel ik graag een stukje in deze column.
…met woorden, door te praten, kan je niet alleen veel kapot maken, je kunt er ook mee om hulp vragen. Of juist hulp kunt geven! En dan is het echt niet nodig om daarvoor doorgeleerd te hebben. Een luisterend oor, wat persoonlijke aandacht. Dat doet mensen goed. Dat is altijd al zo geweest, en dat is in deze vreemde tijd, denk ik, nog wel meer het geval.

Soms, gelukkig niet al te vaak, gaat het - ook in de gemeente Oldebroek - echt mis met mensen. Grote persoonlijke drama’s, voor de mensen zelf en voor de betrokken families. Vaak hoor ik dan achteraf dat mensen zich niet gehoord hebben gevoeld. Dat ze het gevoel hadden nergens heen te kunnen met hun verhaal. Niet bij de mensen om hen heen, en niet bij het Sociaal Team van de gemeente. Heel verdrietig! Daarom is het belangrijk om verhalen, maar zeker ook zorgen, te delen. Misschien is het voor u een laatste duwtje in de rug om ook uw verhaal te vertellen, zodat u niet alleen door hoeft. Of om juist goed te blijven luisteren…
Luisteren naar onze kinderen en kleinkinderen, luisteren naar mensen die ons lief zijn, een ommetje met de buurvrouw, praten met iemand van de sportvereniging of die vader bij school... Over dat wat je ziet op sociale media, over dat wat je hoort in iemands stem, of over dat wat niet gezegd wordt, maar wat je wel voelt. Niet altijd makkelijk, maar wel heel erg belangrijk. Jong of oud, digitaal of bij een kop koffie. Samen gaat alles beter, ook al is het soms lastig, het helpt echt. Laten we ons best doen elkaar te verstaan!

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment