tanja

Soms lees ik verhalen in de krant, en dan denk ik ‘gelukkig wonen we in Oldebroek’. Het is hier mooi en gezellig. We zorgen voor elkaar en hebben het hier goed. Als nieuwkomer voelt het voor mij als een warm nest. En als ik dan die krant lees, lees ik bijvoorbeeld de verhalen over de medewerkers ‘op straat’; politie, maar ook buitengewoon opsporingsambtenaren en toezichthouders die in hun werk regelmatig te maken hebben met intimidatie en geweld. Momenteel veel in het landelijke nieuws, omdat zij graag meer middelen hebben om zich te verdedigen. Toen ik de beelden zag van incidenten op Hemelvaartsdag dacht ik: gelukkig speelt dat hier niet op deze manier. Gelukkig hebben de collega’s in Oldebroek dat niet nodig. Een paar dagen later dreigde het ook hier flink uit de hand te lopen.

Ook hier, in ons eigen Oldebroek, lopen deze collega’s aan tegen verwensingen en bedreigingen. In het afgelopen weekend zelfs tot twee keer toe! En daar sta je dan. Met z’n tweeën, tegen een grote groep jongeren. Jongeren die zich misdragen. En niet een klein beetje. Jongeren die bovendien denken er mee weg te komen. Ik maak me daar boos over. Overigens ook niet een klein beetje.

Mijn zorg gaat in eerste instantie uit naar onze medewerkers. Mensen die zijn aangesteld om de leefbaarheid van Oldebroek op een goed peil te houden. Mensen die ter plaatse gaan als inwoners klagen over het gedrag van andere inwoners. Mensen die toezicht houden op het naleven van regels die we met elkaar hebben gemaakt. Mensen die gewoon hun werk doen. Maar ook mensen die zich soms onveilig voelen tijdens hun werk. Dat past niet bij mijn wens voor deze collega’s en ook niet bij mijn beeld van Oldebroek!
Mijn zorg gaat ook uit naar die jongeren zelf. Want wat bezielt je? Hoe bedenk je het om zo ‘los’ te gaan tegen iemand die gewoon zijn werk aan het doen is? Wat maakt dat jij dingen mag, die verder niemand anders mag? Ja, ook daar, over hen, maak ik me grote zorgen.

Tot slot gaat mijn zorg ook uit naar Oldebroek. Naar u dus! Want we willen het hier met elkaar toch echt graag goed en fijn hebben. We willen rustig over straat kunnen en we willen elkaar aan kunnen spreken als er eens iets niet helemaal lekker loopt. We kunnen dat en we doen dat. Laten we dat vooral blijven doen, nu en ook straks. Want corona gaat voorbij, maar Oldebroek blijft Oldebroek.

Tanja Haseloop-Amsing
Burgemeester

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment