pad

Door Alida Bosma

Opnieuw worden we aangenaam verrast door de eindeloze Veluwe. Verwonderd staan we stil en genieten van de herfstkleuren en de gele glans van een golvend grasvlakte. Even later in het bos lopen we over een tapijt van beukennootjes. Het is muisstil in het veld. Helaas de stilte en rust duurt niet lang, wielrenners en mountenbikers, fietsen ons met hoge snelheid bijna van de bospaden af. Jammer is het dat de fiets - , wandel – en paardenroute over hetzelfde pad gaan. Gelukkig slaan wij op een gegeven moment een klein bospad in en keert de rust weer. We passeren nog de training locatie van het Nederlandse elftal. Dat nodigt uit voor een partijtje voetbal. Zoon Berend , die ook mee loopt, zorgt voor de nodige ontspanning, goede gesprekken en humor. We genieten van hem.

Kijk HIER voor een fotoreportage van Alida Bosma

We passeren restaurant "de woeste hoeve"een bekent punt op de Veluwe. Al in de middeleeuwen was het een herberg waar reizigers tussen Arnhem in Zwolle konden rusten. De tekening op de muur laat zien dat het een eeuwenoud restaurant is. Schuin er tegenover staat een indrukwekkend monument, het herinnerd aan de grootste fusillade uit de 2de wereldoorlog. Er werden 116 Nederlanders doodgeschoten op 8 maarLoenent 1945. Dit was een vergelding voor een aanslag die twee dagen eerder was uitgevoerd door het verzet. Hierbij werd een leider van de SS Hans Rauter zwaargewond. Bij de woeste hoeve in eveneens een wildviaduct over de A50. Deze is aangelegd in 1985 om de eeuwen oude trekroutes van de dieren niet af te sluiten.

We passeren nog een vlindertuin. Het lijkt wel een klein paradijsje, ook al bloeit er eind oktober niets meer. Het is er vredig, stil en tijdloos. We gaan zitten meimeren op een bankje, We naderen weer het kerkje in Loenen, met een prachtig oud kerkhof, waar we gestart zijn. Terwijl Peter op z'n fiets de 14 kilometer terug gaat naar de auto, bezoeken wij het kerkhof. Ons valt de naam Modderkolk op. Op veel grafstenen komen we hem tegen en het zal wel een streekgebonden naam zijn zoals bij ons van Enk, Wolf en van Essen. De oude grafzerken zouden ons eindeloos veel kunnen vertellen over de eindeloze Veluwe door de eeuwen heen.

In Loenen bezoeken we het Ereveld Loenen. In het bos liggen 4000 voornamelijk Nederlandse verzetsstrijders begraven. Diep in gedachten lopen we er door heen en het treft ons hoeveel jonge mannen in de leeftijd van 20 – 30 jaar daar liggen begraven. Hoe wreed en zinloos is een oorlog. En nu nog woedt overal in de wereld oorlog. Een zinloze strijd om macht en geloof. Het maakt ons stil en zijn dankbaar dat wij wonen in een land van vrede en vrijheid van denken.

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment