Img 4179

Peter en Alida Bosma doen mee aan het 100-100-100 project. Ze houden daarover een blog bij. Dit keer deel 7.

Deze week was de opdracht om producten te kopen zonder plastic verpakkingen. Daarvoor ging ik maar op ontdekkingstocht in ons eigen dorp, langs allerlei winkels. Toch is het niet helemaal gelukt om aan de opdracht te voldoen. Zo hadden we echt wc papier nodig. Toen ik nog een klein meisje was gebruikten we hier thuis krantenpapier voor. Maar in deze huidige tijd is zacht wc-papier geen overbodige luxe meer. Ondanks de spannende zoektocht, kwam ik erachter dat het onmogelijk was om plastic vrij alles van mijn boodschappenlijstje te kopen. Wat betreft verpakkingen lukte het wel goed om de hoeveelheid plastic te verminderen, maar om eerlijk te wezen zit er nog extreem veel plastic bij.

Een andere opdracht deze week: bedenk een menu van de kliekjes die je de afgelopen dagen hebt overgehouden. Eigenlijk doen we dit altijd al. Altijd staat er wel iets in een bewaarbakje in de koelkast wat we een volgende maaltijd weer kunnen gebruiken. En is het niet voor ons, dan kan ik het altijd nog aan onze kippen geven.

Jammer genoeg wordt er in Nederland wel veel voedsel verspild. Terwijl het niet vanzelf sprekend is dat in iedere huishouding vers en gezond eten op tafel staat.. Vroeger bij ons thuis was kaas op een krentenbol uit den boze. En een boterham met tevredenheid een must. Tegenwoordig moet alles luxer en meer, en lijkt het niet vers genoeg meer, of net op de bewaar datum dan wordt het weggegooid. Zo ook de kapjes van het brood, mijn inziens totaal onnodig. Kapjes worden ook met zorg gebakken; even in de broodrooster en je hebt een koninklijk ontbijt.

Tot slot nog een kleine notitie van de notulist van dit artikel, de zoon van Alida. Mijn moeder schrijft haar artikelen altijd nog ouderwets op papier. Ik moest erg lachen toen ik het blaadje omdraaide waarop ze dit had geschreven. Blijkbaar had ze een oud kladblok van mijn broertje bewaard. Hij had alleen maar de voorkant van de blaadjes gebruikt en de achterkanten leeg gelaten. Mijn moeder, zo milieubewust als ze is… zal vast dit hele boekje volschrijven tot al het witte is verdwenen. Dat is nog eens duurzaam! Goed bezig moeders!

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment