P1070814

Peter en Alida Bosma doen mee aan het 100-100-100 project. Ze houden daarover een blog bij. Dit keer deel 3

Bewust afval scheiden is een vermoeiende bezigheid. Vooral ook als je vanuit de organisatie opdrachten krijgt. Wij zijn zo zeggen we zelf goed bezig. Als we boodschappen doen, is het een sport geworden om zo weinig mogelijk verpakking’s producten te kopen. In de afvalemmer zit, zo ontdekten we, voornamelijk plastic.

Foto's Alida Bosma

Afgelopen maandag is de vuilniszak opgehaald door een speciaal team die onderzoekt wat je weggooit en wat beter kan. We waren zo mooi bezig helaas printer stuk , in dit digitale tijdpwerk kan een mens niet zonder printer.

Dus een nieuwe gekocht. de printer zat in een grote doos . Goed verpakt in piepschuim en plastic het volume van het afval was enorm, het gewicht was te verwaarlozen.

Deze week is de opdracht: tellen hoeveel verpakkingen we per dag open maken. Dus bij het aanbreken van een nieuwe pot pindakaas of een zak vermicelli tel je dat één keer en daarna niet meer!

Wij produceren zonder dat we het zelf weten veel afval. Valt wel mee zo dachten we. Dus niet.

‘s Avonds bij de koffie kregen de kinderen een kersenbonbon. Dat waren dus al zes verpakkingen!

Het maken van lasagne alweer vijf verpakkingen. Zo worden we ons bewust van ons koopgedrag.

Maar we zijn op de goede weg. Bij de bakker halen we ons brood in een daarvoor bestemde Linnen broodzak. Fruit en groenten doen we in het fruit netje. Het is leuk om zo bewust bezig te zijn en er met mensen in de winkel en je naaste omgeving over te praten. Zo wordt de afvalscheiding steeds meer bekend.

Peter en Alida Bosma

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment