Pen

Het is ruim twee jaar geleden dat we te horen kregen dat moeder leed aan dementie. Eerst heb je geen idee als naasten wat dit wel voor de rest van haar leven betekende, maar ook voor ons allen die nauw verbonden waren met haar.

De huisdokter besloot toen om zo snel moegelijk hulp in te schakelen met als gevolgd dat moeder werd opgenomen in de Wendhorst te Heerde. Ja en dan sta je daar, was gewend om wekelijks koffie in het ouderlijk huis op te halen en over het hedendaagse leven te praten, maar dat kon niet meer. Moeder kon dit niet meer volgen, sprak veel over vroeger, over wat zij had beleefd, maar was even later ook weer in een andere wereld.

Eerst zie je nog een moeder die mee eet met de pot met de rest in het verzorgingstehuis, en moest je haar zoeken omdat ze nog flink kon lopen, maar na verloop van tijd takelde dat flink af. Moeder begon minder te eten, kon niet meer lopen en kwam uiteindelijk op bed terecht. Ze had geen oog meer voor alles wat om haar heen gebeurde. Voor ons was dit ook een dreun. Zo zie je, je eigen moeder nog volop in beweging, en van de een op de andere dag is dat anders.

Het is ongelooflijk wat de verzorgende zusters doen om deze mensen tevreden en rustig te houden, de hersenen schakelen steeds meer van je geheugen uit. Maar deze mensen vechten door om de patiënten zo goed mogelijk zorg te bieden. Zelf ben je en sta je daarin machteloos. Je wilt wel, maar je kunt niets. Daarom is het zo moeilijk om met demente patiënten om te gaan. Op een zeker moment is de grens bereikt en wil het lichaam niet meer, wat tot gevolg heeft dat je dierbare komt te overlijden.

Mijn mening is dan ook, dat je nooit afscheid hebt kunnen nemen van je dierbare, omdat ze niet meer weten waar je het over hebt, dat is erg en niet te bevatten. Dan is er één troost, en dat is, dat je terug moet kijken naar de dingen die je samen hebt gedeeld toen je vader of moeder nog goed bij kennis waren. Iets anders zit er niet op. Deze ziekte wordt ook onderschat mijn inziens, maar ik heb nu ervaren wat mensen in een mum van tijd doet veranderen, het komt als een dief in de nacht.

Door: Evert van ‘t IJssel

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment