afbeelding thias

Liegen. Iedereen doet het wel eens maar tegelijkertijd wil niemand dat het hem of haar overkomt. Er zit een verschil tussen liegen en de waarheid verdraaien. Fantasie is bijvoorbeeld een vorm van de waarheid verdraaien, denk aan films, boeken of tv-series die vaak niet compleet of compleet niet met de waarheid overeenkomen. Een vergissing is een voorbeeld van een soort liegen waarbij er geen sprake is van een opzet. Maar vrijwel de meeste leugens die vertelt worden zijn de “leugentjes om bestwil”, in het Engels ook wel “white lies” genoemd. Dit zijn leugens die over het algemeen geaccepteerd worden en verder geen kwaad in de zin hebben. Bijvoorbeeld: “de brug stond open”, als je te laat bent. “Ik was mijn agenda kwijt”, als je geen huiswerk hebt gemaakt. Of “je ziet er prachtig uit vandaag”, terwijl de doorgelopen make-up haar gezicht veranderd heeft in die van een wasbeer. Het wordt vervelender wanneer mensen opzettelijk tegen je liegen. Als mensen vreemdgaan bijvoorbeeld of als iemand je probeert zwart te maken.

Lees meer >

download

Het lijkt haast voorbij, het buitenleven en het bezoek aan een terrasje. Daar valt veel te zien. Neem een gemiddeld terras op pak-em-beet een vrijdagmorgen. Je herkent al snel de moeder met de dochter die samen kleren kochten en nu aan koffie met gebak toe zijn. Of die drie vriendinnen die al vroeg witte wijn bestellen. Of de uitgelaten groep jongeren, waarvan bijna ieder individu zich gedraagt zoals hij of zij dat in het uppie nooit zou doen, maar nu wel, onder invloed van en gestimuleerd door de groep. Soms kijk je naar jezelf op die leeftijd. Kijken vanaf een terras is glimlachen, genieten, smikkelen, je soms ergeren, analyseren, en kijken naar de andere kijkers. Het leven is veelkeurig.

Lees meer >

afbeelding thias

Ik wil deze week een wat vrolijker verhaal vertellen dan in de afgelopen twee columns. Het is een van de meest favoriete verhalen van mijn ouders, om te vertellen tijdens praktisch elke gelegenheid die we bij elkaar zijn. En ik moet toegeven, het is een leuk verhaal.

Laat me je een jaar of veertien mee terug nemen in de tijd. Ik woonde bij mijn ouders in de naoorlogse arbeiderswijk Assendorp in Zwolle en zoals in de meeste gezinnen aten wij ’s avonds aan tafel. Mijn ouders met hun gezicht naar de televisie en mijn zusje en ik met onze rug naar de televisie, want we zouden toch eens afgeleid raken. Zo ook deze desbetreffende avond.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is

Verdriet van velen…

Op de stoep voor het huis fietsen twee kleine meisjes onder toeziend oog van een vrouw op leeftijd. Als ik uit mijn auto stap stelt ze zich aan me voor als de oma van Simone en Hester. Ze gaat me voor naar de woning waar ik kennis maak met Mathilde.

Lees meer >

afbeelding thias

“Waar wil jij het dan over hebben?”. Die vraag werd me gesteld op de verjaardag van een vriend waar ik zaterdagavond was. Ik dacht er even over na, waarna ik zei dat ik het niet wist. Ik wist het echt niet. Degene die de vraag stelde begon een lijstje met onderwerpen op te sommen. “Voetbal? Bier? Whisky? Kwantummechanica?”. Ik koos het laatste, maar dat bleek geen echte optie te zijn. De andere onderwerpen kan ik niets mee. Ik kijk geen voetbal en ik drink amper alcohol, laat staan dat ik er wat vanaf weet. “Laat mij hier maar lekker zitten, dan luister ik wel naar jullie gesprekken”. Prima, wat ik wil en de gesprekken gingen verder. Ik heb wel onderwerpen om over te praten, maar niet voor op een bier-, worst- en kaasparty. Na twee uur cola drinken en kaasblokjes eten, besloot ik te vertrekken. De vriend, van wie de verjaardag was, verontschuldigde zich omdat het niet mijn volk was. Ik zei dat het niet uitmaakte, ik had het immers kunnen weten. Ik hou niet zo van verjaardagen.

Lees meer >

Handreiking

Je kunt er zomaar aan voorbijleven. Eenzaamheid, depressie, stil verdriet. Typisch iets waar je niet vrolijk van wordt als je het tegenkomt. Het roept iets op van triestheid, moeizaamheid, passiviteit, uitzichtloosheid. En wie ermee wordt geconfronteerd, in het gezin, de relaties, de buurt, voelt zich ook als omstander vaak machteloos. Wat goed daarom dat deze week tot ‘Week van de eenzaamheid’ is uitgeroepen. Om er eens goed bij stil te staan. Bij wat het is, hoe mensen zich daaronder voelen. En zeker ook of je er wat aan kunt doen, en zo ja: wat. Niet zelden is eenzaamheid een belangrijke oorzaak voor het in een depressie raken. Hoewel het dus om wezenlijk verschillende toestanden gaat hebben ze soms met elkaar te maken.

Lees meer >

afbeelding thias

Ik staar nu al twee uur naar een leeg scherm, de titel van dit stuk heb ik al drie keer veranderd, van “Alien Invasie”, naar “De Ouderen Van Tegenwoordig”, naar “E-Bike Terrorisme” en nu voor de vierde keer, naar “Chaos Hoofd”. Het is een chaos in mijn hoofd. Overspoeld met ideeën, gedachten, herinneringen en toekomstidealen. Ongestructureerd, onaangekondigd en ongeremd, gaan ze net zo snel als ze weer komen. En uit die stroom aan hersenactiviteit, moet ik de juiste zinnen op papier zetten, om te proberen uit te leggen wat er gebeurt in mijn hoofd.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is

Samengesteld gezin

De heer en mevrouw Harmsen zijn een hoogbejaard echtpaar, beide hebben de respectabele leeftijd van ruim 90 jaar. Samen hebben ze tien kinderen met partners, 48 kleinkinderen en 43 achterkleinkinderen. Beiden zijn eerder gehuwd geweest en hebben hun echtgenoten dertig jaar geleden aan de dood verloren. Meneer Harmsen is net met pensioen wanneer zijn vrouw overlijdt en mevrouw Harmsen is nog werkzaam in het onderwijs. De kinderen zijn allemaal al de deur uit wanneer ze alleen komen te staan.

Lees meer >

afbeelding thias

Ik kwam afgelopen zaterdagochtend rond kwart voor tien de LocoFM studio binnen lopen, om na tienen als doktersassistent te functioneren in Op Dokters Recept (zaterdag van 10 tot 12 uur). Met een bezorgde blik in zijn ogen vroeg Willem Rietberg (zaterdag van 7 tot 10 uur, Willem Wordt Wakker), wat er met me gebeurd was. Hij doelde hierbij op de blauwe en rode plekken die zich in mijn gezicht ontwikkeld hadden. Ik vertelde hem, hoe ik de donderdag ervoor in een zwaar gevecht was beland met een vrouw en als hij dit erg vond, hij voor de grap eens naar het Sophia ziekenhuis in Zwolle moest gaan.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is

De uitvaart voorbereid

De heer en mevrouw de Braake zijn een echtpaar zonder kinderen. Samen hebben ze vijfendertig jaar een bedrijf gerund. Zodra het mogelijk is verkopen ze het bedrijf en gaan genieten van hun vrije tijd. Mevrouw de Braake is namelijk ziek. Genezing is niet meer mogelijk maar er zijn nog behandelingen waardoor ze hopen nog een tijdje van elkaar te mogen genieten.

Lees meer >

english

‘Ken je Engels? Jazeker, dat is een poelier in Zwolle’ was een oud en een beetje versleten grapje van mijn vader. De Engelse taal werd toen bepaald nog niet door iedereen gesproken, maar poelier Engels kenden de Zwollenaren wel. Vandaag zijn er nog maar weinig mensen die geen Engels verstaan of spreken. We zijn een klein land, en hebben dus veel buitenland. Amper per auto of trein afgereisd of je hoort al andere talen en tongvallen om je heen. Leerlingen op onze scholen krijgen vaak Engels, Frans en Duits mee. Britse scholieren kiezen soms als tweede taal Frans, maar ook Spaans is geliefd. Velen van ons die wel eens in Engeland of Amerika komen kennen het compliment dat die Nederlanders zo goed Engels spreken. Engels is een wereldtaal, bevorderd door handel, films en tv-programma’s, teksten op producten, en zeker ook door muziek.

Lees meer >

afbeelding thias

Ik heb geen televisie abonnement. Waarom zou je tegenwoordig ook nog? Met een klik op de muis, of een touch op je telefoon, kun je praktisch alles zien wat leuk is. Netflix, Videoland, NPO Gemist, Kijk, het zijn slechts enkele voorbeelden van de zogeheten on-demand sites en apps die er te krijgen zijn. Om maar niet te beginnen over de schrik van iedere geldwolf in de entertainmentindustrie: Torrents. Er zijn tegenwoordig ook genoeg apparaten waarmee je het zooitje naar de tv kunt streamen en met de opkomst van de Smart-tv heb je zelfs die apparaten niet meer nodig. Een internetverbinding meer kost het niet.

Lees meer >

afbeelding thias

Een tijdje terug kwam Bert-Jan Dokter, vicevoorzitter van de Loco Media Groep, met het idee dat ik misschien wel een column voor Locourant kon gaan schrijven. Zijn idee kwam, nadat ik hem verteld had over mijn plan om boeken te gaan schrijven. Ik kon de column dan als een soort platform voor naamsbekendheid gebruiken. Wat als een goed idee klonk. Ik zou er over nadenken, en dat deed ik. Niet alleen denken, maar malen, zoals mijn hoofd vaak werkt. Ik moest opzoeken wat een column precies in houd, wat op Wikipedia zo gevonden was. “Een column is een, met regelmaat verschijnend, stukje proza van een bepaalde schrijver.” Ik moest door met zoeken, want ik kende de term “proza” niet. “Proza is iedere tekst die is geschreven of gesproken in de vorm van gewone taal”, zegt Wikipedia. Dat maakte het al minder moeilijk om elke week een tekst te schrijven.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is.

Mijn stoere, sterke vader

Jaap en Cora is een echtpaar van begin zestig jaar. Ze hebben twee zonen; Arnoud en Jasper. Vanwege ernstige hartproblemen moet Jaap vervroegd afscheid nemen van het arbeidsproces. Met klussen in zijn werkplaats, zingen in een koor en vrijwilligerswerk weet hij zijn leven een zinvolle invulling te geven.

Lees meer >

Tarwe NBMGarf, een oud woord voor schoof. Graan dat in schoven wordt gebundeld. Ik herinner het me uit mijn lagere schooltijd. Je zag die schoven zoals nu nog op de schilderijen van Jan van Vuuren. We zongen een psalm waarin de regel “dan zal het land zijn volle garven biên” (biên als samentrekking van bieden). Die typering stond symbool voor een tijd waarin het volk na een periode van verdrukking uit Gods hand weer welvaart mocht verwachten. Ik moet aan die term ‘volle garven’ altijd denken als ik de akkers vol van mais zie. Een snelgroeiend krachtig gewas. In no time kun je er niet meer overheen kijken. Het roept bij mij een beeld op van voorspoed, van groei, en van vrede.

Lees meer >