Het overkomt me, overvalt me

Als in de zomer Herfst intreed

Het blad aan bomen al verkleurt

De paddenstoel zijn entree doet

Vraag ik me af wat er gebeurt

Veel regen en wat eerder kleuren

Niet gestuurd door mensenhand

Want de natuur gaat eigen wegen

Net of ze daarmee zeggen wil

Het mooie voorjaar al vergeten?

Lees meer >

Het is me dan toch gelukt. Een vriend bij justitie tipte mij hoe ik het moest aanpakken. Laat ik maar met de deur in huis vallen. De rechter heeft uitgesproken dat de figuur van Zwarte Piet (ZP) toch discriminerend is. En het is goed dat het van negroïde typeringen en discriminatoire elementen wordt ontdaan. Maar ik besefte meteen: dat moet toch wel heel beroerd zijn voor degenen die het persoonlijk treft! Ik voelde het als een roeping om met deze slachtoffers zelf te praten. Zo kreeg ik toestemming voor een gesprek met de hoofdpiet. Ik moest alleen zwijgplicht beloven over de plaats van ontmoeting, en alles bij de balie inleveren, behalve mijn potlood en schrijfblok.

Lees meer >

Het is al weer een tijdje geleden , dat we het daar overgehad hebben, het zou er bij inschieten zowaar. Dat krijg je als er zoveel te melden is wat een zekere gevoelsvoorrang heeft, of behoeft zo u wilt. Maar toch willen we het weer niet tekort doen, vandaar deze week mijn column over een onderwerp waarvan ze zeggen, als je niets meer te vertellen hebt dan kun je het altijd nog over het weer hebben.

Lees meer >

Trekt sporen, doet nadenken

Kost tranen, geeft vreugde

Doet dansen van blijdschap

Gaat door bergen en dalen

Vandaag zon, morgen regen

Bestaat uit slapen en waken

Ook uit herfst en uit zomer

En uit winter en voorjaar

Vooral waard om het even

Om dat leven ...te Leven!

Lees meer >

Dwaze en overmoedige acties brengen de mensheid op de rand van misschien wel de afgrond, het tromgeroffel en de roep om oorlog is er een van een angstige importantie. Is het altijd al een kunst geweest te proberen de menselijke geest te doorgronden, dan moet er nu geconstateerd worden dat dit probeersel dient te worden gestaakt.

Lees meer >

Als kind droomde ik als kind

En meestal over mooie dingen

Verbeteren van de wereld, waarom?

Niets ging dood je leefde eeuwig

En het kwaad wat dat dan was?

Vroeger toen ik nog een kind was

En het leven zeker weten, eindeloos

Maar toch waarom die nare droom

Dat iemand fluistert in mijn oor

Je weet toch, dromen zijn bedrog!

Lees meer >

HET klompenpad is natuurlijk het pad tussen Kerkstraat Oldebroek en Eekterweg Oosterwolde. Massa's Oldebroekers en andersdenkenden, ook mijn vrouw en ik, genieten elke keer als je het fietst of loopt. Een gerespecteerde medeburger hoorde dat de gemeente het schelpenpad wilde vervangen door beton. Dat riep bij hem 'totale weerzin' op. Hij zocht onmiddellijk de media en hield een pleidooi om dit 'organische onderdeel van het authentieke weidegebied de Broeklanden, met aan weerszijden een sloot vol waterleven', in de oorspronkelijk staat te laten. Dat vind ik sympathiek, dat steun ik bij voorbaat. Hoewel ik zijn dreigement aan het slot van zijn ingezonden nog niet kan overzien, dus dat moet ik nog even buiten mijn sympathie houden.

Lees meer >

Deze week ging het over de plaatselijke (de kern van Oldebroek) commotie rond een 'pad binnendeur'. Dit pad of paadje zo men wil is in een ver verleden ooit aangelegd om mensen die zich op zondag ter kerke wilden begeven niet te moe zouden raken. Met name ging het hier over die mensen uit Het Eekt en Oosterwolde, de noordkant van het dorp Oldebroek. En de kerk is hervormde kerk, bij de rechtgeaarde Oldebroeker bekend als de Sint Lambertus kerk. We hebben het dus, juist ja, over het kerkpad op z'n plat ''Het Karkpad'', nauw verbonden met de historie van ons plattelandsdorp.

Lees meer >

In de regel niet voor vast

Maar voor even vooralsnog

Houdt het eerste bloedden tegen

Onderweg naar beter worden

Echt verbinden moet nog komen

Genezen kan dan echt beginnen

De moraal van dit verhaal

Er is dus altijd wat te winnen

En dat gaat niet zomaar even

Zonder ''noodverband''geen leven!

©Roelof Rustenburg

Lees meer >

Kent u ze nog, de sigaren die in de slootwallen bloeien? U weet wel die bruine verdikkingen aan het eind van een rietstengel, ze vallen op, elk jaar weer. Ik weet niet beter of zo heten ze en ze laten mij ook elk jaar de oneindigheid van leven zien, zij zijn voor mij een levend iets wat een soort hoop vertegenwoordigd. Onverstoorbaar in de slootwal, stoer en fier, iets positiefs waar je vrolijk van wordt en zo zijn er meer dingen in de natuur die onze gedachten tot een positief gevoel aanzetten!

Lees meer >

En na de woede komt verdriet

Want dit behoort bij het verwerken

Van heel veel onrecht onbegrepen

De Zwarte auto's daarin resten

Doen je dat eens te meer beseffen

Daarbij de knuffels en de bloemen

Het Leven laat niet met zich knoeien

Zomaar hun adem afgesneden

Geen tijd en ook geen afscheid nemen

Slechts uit de lucht gevallen...Leven!

©Roelof Rustenburg.

Lees meer >

Alsof er een gebouw instort en je eerst moet wachten tot de stofwolken zijn gaan liggen of weggewaaid. Of, nog wranger: als op een slagveld eerst de kruitdampen moeten zijn opgetrokken voordat je weet wat het gevecht heeft opgeleverd. Zoiets komt bij je op nu we zo uit evenwicht zijn door de vreselijke ramp met de MH17. Ze rollen over elkaar, de beelden en berichten, de meningen en de feiten. Over mensen en dingen, wrakstukken en persoonlijke bezittingen. Over koelwagons, bodybags, kisten, lijkauto's.

Lees meer >

De verloedering slaat in een hoog tempo, niets ontziend, toe en in een welhaast Duivelse setting! Het Wilde Westen van vroeger was een sprookjesachtig kinderspel hierbij vergeleken. De kroon op het vernietigingswerk was de vlucht van de MH 17 van Malaysian airways op donderdag 17 april. Totale chaos, de lont in een kruitvat van emoties en niet begrijpen , van anarchie en uitzichtloosheid van Godsdienstwaanzin en van het eigen ik en verloren dromen. 

Lees meer >

Woorden schieten altijd te kort

Als leed zo de boventoon voert

Een nieuwe morgen voorgoed over

Holle ogen je wezenloos aankijken

Mensen ineens zomaar wegblijven

Een trein voert af wat er van over is

Nabestaanden het nooit zullen begrijpen

Zomaar moedwillig gedood vermoord

Mensen verworden zijn tot beesten

Schaam mij dat ik tot dit ras behoor!

 

Mijn kleinzoon van net twee jaar houdt wel van spelletjes op tablet of pc. Zoals puzzels. Je ziet dan bijvoorbeeld links een boot, helicopter, trein, vrachtauto enzovoorts. Rechts zijn er blanko vlakken met precies dezelfde afmetingen. Simpel: je sleept dan die vervoersmiddelen van links naar de lege plek rechts, er klinkt een geluidje en klaar is Kees (maar mijn kleinzoon heeft een andere naam). Leuk dus en educatief verantwoord. Hij mag ook graag naar sommige liedjes van Kinderen voor kinderen kijken. De teksten daarvan begrijpt hij lang niet allemaal, maar hij ziet wel kinderen springen en dingen uitbeelden, met vrolijke vlaggen zwaaien enzovoorts. Soms beweegt hij mee met het ritme van de muziek, heel komisch.

Lees meer >