nieuwjaarr

Een nieuw jaar, een nieuw begin
Blijven geloven, het hoofd omhoog.
Men zegt dat alles goed zal komen
Ik wik en weeg aanschouw de wereld.
Als bomen nat en zonder blad
Er troosteloos en kaal bij staan,
Wat moet ik met een'Nieuw Jaar' aan?
Ik vraag mij af of 't beter is
Dat ik mij eerst eens vergewis
Of overslaan... een optie is!?

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

Gewoon kort en krachtig: de laatste column van het jaar gaat over, juist, zie boven. Niet zeuren, een Nederlander houdt van oliebollen, heel vaak is het ook een oliebol! En in deze tijd van het jaar, als het einde van het jaar nadert, gaat hij er weer voor. Voor het altijd beter weten, maar ook voor oliebollen en vuurwerk. Kortom voor de traditie in ere houden en veel van hetzelfde etaleren, jaar na jaar en steeds weer.

Lees meer >

Afscheid neem je niet zo maar
En zeker niet van ’t oude jaar
Het bracht je vreugde, en verdriet
Ook was het af en toe je vriend
‘t Was bij je toen je hebt gegriend
Het jaar en ik wij trokken sporen
Betreurden hen die wij verloren
En ook vergeet je nooit die dag
Dat je daar stond aan open graf
Dus dank een jaar niet zomaar af!

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

Je zult maar in Elburg wonen. Dan heb je een mooi leven. Er zijn daar geen plannen voor windmolens. Geen problemen met een industrieterrein waar belangstellenden als gevolg van de crisis nog even afwachten. Oké, er is geen echt NS-station, maar ook geen Flevolijn of een snelweg die rakelings de stadskern passeren. Je hebt geen zwembadperikelen, en geen leegstaande kazernes waaraan getrokken wordt voor uiteenlopende doelen. Je hebt pittoreske straatjes, historische gebouwen, een oude kerk. En je hebt een burgervader die voor dag en dauw elke keer weer de wallen beklimt om de kwaliteit van muren en watergangen te inspecteren. En bij het waken volgt hem trouw de hond.

Lees meer >

vredeopaarde2

Dat zouden we wel willen, maar vrede is verder weg dan ooit, waarbij ik wel zeggen wil dat ik het op de huidige tijd wil betrekken. In een ver verleden was het ook alleen maar oorlog en gedoe en was vrede ook niet haalbaar. Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen. Hoe bereik je dat met onvolkomen schepsels? Zelden heb ik een groter droombeeld en ook wat betreft wensen voorgeschoteld gekregen tot op de dag van vandaag! Alle mooie verhalen ten spijt, over de kille werkelijkheid van alle dag, en het monotone aan elkaar voorbij gaan, met de nacht in Bethlehems dreven weer in aantocht!

Lees meer >

blues bw

Het is weer de tijd van ’t jaar
Dat men zingt van Ere, ere
Aan de God van ons bestaan
En van sterrenpracht alom
Van welbehagen in het mensdom.
En dat men zingt van Bethlehem
Opdat men niet vergeten zal
Van die kribbe en die stal.
Ik heb mijn hart aan Kerst verloren
Want toen is de Blues geboren!

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

Het gebeurde een paar weken geleden in het programma Pauw. Het ging over de vraag of het boek ‘Mein Kampf’ van Hitler nu wel of niet in de vrije verkoop zou mogen komen. Dat is nu namelijk nog is alleen beperkt verkrijgbaar. Onder de gasten waren de strafpleiter Gerard Spong en Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie Gert-Jan Segers. Spong vond dat vrije verkoop wel mogelijk moest worden, in het buitenland kon het immers ook. Segers voerde argumenten aan dat (nog) niet te doen. Daarbij gebruikte hij onder andere het argument dat het een slecht boek was, met zeer verwerpelijke racistische passages, waarvan hij er een voorlas. Toen kwam het: Spong verklaarde doodleuk dat je ook vreselijke dingen kon lezen in de Bijbel en de Koran. In dit laatste werd hij gesteund door Peter R. de Vries, die in de zaal zat voor een ander onderwerp.

Lees meer >

verdrietverwerking

De weerstand in een mens om te kunnen doorgaan en te kunnen overleven, waar in onze hersenen zou dit onderdeel zitten? Sowieso moet het een gebiedje zijn in de hersenen wat kleurrijk is en improviseren kan en bovenal ook relativeren. Het is een verduiveld ingenieus onderdeel die het leven gaande houdt, ondanks alle tegenslagen en tegenwerpingen, teleurstellingen en verdriet en wat dies meer zij.

Lees meer >

tegenkerst

Tegen kerst, de don'kre dagen
Weinig licht, het schiet niet op
Aan duisternis gaan wij ten onder
Schier geen uitzicht op wat licht.
Naar men zegt is dit een aanloop
Naar een geboorte in een stal
Van een kind dat dingen nieuw maakt
En een geest die harten aanraakt.
We zullen zien of dat zo is
Maar één ding dat is zeker weten
Binnenkort is het weer Kerstmis!

Lees meer >

brandende aarde

Het Midden-Oosten staat in brand, mensen slachten elkaar af, ze verwensen en ze bidden, ze bloedden en ze sterven. Het westen staat erbij en kijkt er naar, ons westen, het uwe en het mijne. We willen het stoppen maar we zijn onmachtig klaarblijkelijk, met handen en voeten gebonden aan instanties en afspraken. Een tandeloze Veiligheidsraad omdat er landen zijn die willen dat het bloedvergieten gewoon doorgaat en dat kan middels een recht dat Veto heet. Zij legaliseren hiermee in feite de heersende macht en staan een machtswellustige despoot toe zijn onderdanen uit te moorden ter wille van slechts één enkele reden: macht!

Lees meer >

windmolens

Van de wind kan niemand leven
Moet wel je horizon voor sneven
Zelfs kerken niet meer torenhoog
En verder oogt het troosteloos
De huizen in de buurt, afgedankt
Straks Vice versa naar de slachtbank
Die honderdvijftig meter hoog
Maakt menig mens zelfs radeloos!
In deze oksel van ons land
Staan meningen nu in de brand!

Lees meer >

pompoen

Het gaat snel, de zomer is weer weggezakt in herfst. Uitbundig in zon - nu ik dit schrijf - maar vooral toch in kleur: geel, gifgroen, olijfgroen, oranje, oker, saffraan, cognac, dadelbruin, chamois, beukenzwart, ga maar door. En meestal een mix van dit al. Ik denk dat de Schepper dat expres heeft gedaan om ons bij de komst van dit jaargetijde op te vrolijken, en tegemoet te komen in de strijd tegen nostalgie, neerslachtigheid of erger. Het einde van de komkommertijd was meteen het begin van de pompoenenperiode. Al jaren mag deze vrucht zich verheugen in toenemende belangstelling, en ook daar zien we een palet aan kleuren en vormen. Hoewel de uitgestalde pompoenen bij voordeuren, op erven of in vensterbanken al weer het loodje beginnen te leggen, handhaven ze zich sterk in pompoenbrood, -soep, -toast, -kaas of –taart, enz. Hoe belangrijk is de pompoen voor Oldebroek?

Lees meer >

vulpen

Stel je voor er valt niets meer te verwachten, niets meer ergens wat van te vinden en niets meer te fantaseren, maar erger nog: niets meer om ergens iets over te schrijven. Wat zou het een saaie doodse wereld worden, een wereld zonder mensen die ergens iets van vinden, wel van alles willen zeggen maar het papier als een boosaardige kwelgeest op hen af zien komen. Mijn vrede, wat zou ik moeten als deze manier van uiten niet meer de mijne zou kunnen of mogen zijn, zelfs als het nergens meer over zou gaan!

Lees meer >

kaars

Ma, intens schrijven over missen
Gaat na zoveel jaar iets anders
Maar gewoon zal het nooit worden
Daarvoor was jij te bijzonder
Ik heb het een plek gegeven
Zodat ik door kan met mijn leven
Dertien jaar moet ik het doen nu
Met jouw graf, de steen, de leegte.
In deze donkerte van 't jaar Ma
Voelt verlies weer extra zwaar!

© Roelof Rustenburg

zoeken

Een werkwoord waar ik constant mee bezig ben, ik heb het in mijn bagage sta er mee op en ga er mee naar bed. Het leven is een grote zoektocht, die dagelijks aangevuld wordt met nieuwe zoekopdrachten, overwegingen en overpeinzingen. Je vraagt je af waartoe ben ik op aarde en bent op zoek naar de diepere betekenis van het leven en raakt niet uitgezocht.

Lees meer >