Ik gruw ervan en toch wil ik niet negatief zijn of er voor versleten worden. De afgelopen verkiezingen voor de Provinciale Staten en Waterschappen riepen bij mij zeer gemengde gevoelens op! Ik begin te twijfelen aan mijn verstand en wat ik nog kan met een democratie die mij gevangen houdt in een houdgreep! Van deze manier van zaken doen walg ik. Als het zo verder moet kunnen ze mijn portie wel aan fikkie geven.

Lees meer >

Ik doe wat vogels allang doen
Dus is het imiteergedrag
Ben vogelaar zoals dat heet
Spreek inmiddels ook hun taal
Vroeg dus als de dag weer kriekt
Heb ik al menig boom bespied
De hoogste die vlieg ik dan aan
Die daar bij een… slaapraam!
Daar twitter ik naar lieve lust
Met… die an-de-re huismus.

Roelof Rustenburg

Lees meer >

Of, zoals wij zeggen, ‘in voor- en tegenspoed’. Je denkt dan aan de momenten waarop deze woorden vaak worden gebruikt, namelijk bij een huwelijksbevestiging. Als je in Nederland voor de wet trouwt hoef je dat niet meer te beloven. Maar je begint toch wel met dat beeld voor ogen, en in kerkelijke huwelijksbevestigingen is het nog steeds gebruik. Je zegt dan dat je elkaar trouw wilt blijven, niet alleen als het goed gaat, maar ook als het mocht tegenvallen. Niet alleen als alles mooi en gezond is of het je voor de wind gaat, maar ook als er tegenslagen komen of de room eraf is. Als je ontslagen wordt, de opvoeding van je kinderen niet ideaal verloopt, of je wellicht ziek wordt of erger. Het kan aan mij liggen, maar als ik in kerk of op TV de Engelse woorden hoor dan klinken die alsof ze meer diepgang hebben, meer ernst ook dan wanneer we het over voor- en tegenspoed hebben.

Lees meer >

Het leven is al complex genoeg, een beetje geneuzel moet dan ook kunnen. Ons volk maakt zich op voor een democratisch ritueel middels de verkiezingen van de dames en heren die opteren voor een plaats in het provinciale bestuur. En zowaar zie ik op het mij thuisbezorgde formulier met de namen van de kandidaten, dat er aan de achterzijde ook een nog een niet geheel onbelangrijke lijst met namen de revue passeert die met zijn allen er voor gaan zorgen, dat wij droge voeten gaan houden! Ik heb het over de zogeheten “Waterschap Vallei en Veluwe” verkiezingen. Zo dat is mijn provincie, ik weet weer waar ik aan toe ben ik mag weer kiezen het bewijs van de kroon op de democratie.

Lees meer >

Ik zit wat in de lappenmand
Gevolg van griep... dus toch!
Niet ingeënt zijn eist zijn tol
Neus en hoofd zit boordevol.
Buig mijn hoofd vol deemoed
Voor deze noem het tegenspoed.
Het water loopt mij uit de ogen
En nies met kleine tussenpozen.
Ook hoest ik de gehele dag
O griep, wat jij al niet vermag!

Roelof Rustenburg

Lees meer >

paardenbloemenkonijn

De afgelopen week had weinig verdiensten het enige wat hij mij bracht dat was een week verderop in de tijd. Het is opboksen tegen allerlei sentimenten, marktverschijnselen en dat verderop in de tijd brengen heeft bovendien nog eens de vervelende consequentie dat je opschuift naar verderop naar meer weten en minder kunnen.

Lees meer >

Lief zusje, 61 jaar was je geworden
Als je er nu nog was geweest.
Missen is nog steeds een factor
Al weer bijna drie jaar weg.
Breng een bloempje, maar nu anders,
Eventjes alleen met mijn gedachten
Stond ik bij jouw graf dus weer,
En nog altijd doet het zeer.
Een lieve groet. Dit was het dus?
Nee... in gedachten nog een kus.

Roelof Rustenburg

Lees meer >

Soms denk ik dat ik de enige ben die me zorgen maak. Zo ben ik op 9 februari uit voorzorg de hele dag binnengebleven. Maar op die dag, en ook erna, heb ik niets gemerkt van onrust bij anderen. U vraagt waarom? Waarover het gaat? Het is al zorgelijk dat u dat niet eens weet! Want op die datum vond er een proef plaats met zelfrijdende vrachtwagens. De onbemande truck is in aantocht, notabene! Over vijf jaar kan hij al definitief de weg op, zo las ik. Ze rijden dan volledig automatisch over onze snelwegen, en deels op de provinciale wegen. Ja, er wordt geruststellend bij gezegd dat zo’n onbemande truck altijd achter een wel bemande truck rijdt, maar hoe lang nog? En wie stopt zo’n truck als hij rijdt? Het hek is zomaar van de dam!

Lees meer >

Er ontvouwt zich een laagland aan de zee, hetende Holland waarin ik mij steeds minder herken. Het denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan, zoals de dichter Marsman nog niet zo lang geleden beschreef, en waarvan ik kennis moest nemen tijdens mijn schooltijd op het voortgezet onderwijs lijkt eeuwen geleden!

Lees meer >

hoofdleegmaken

In mijn hoofd nog steeds illusies
Als een som van mijn conclusies
Denken gaat van links naar rechts
Niets vindt in mijn hoofd nog plek
Ook mijn geheugen, dat zit vol
Dus opslaan is iets wat nu past
Anders slaat echt alles vast
Maar dan wordt mijn pen mijn printer
Zo schoon ik mijn geheugen op
En schep weer ruimte in mijn kop!

Roelof Rustenburg

Lees meer >

Italië is in onze ogen toch altijd nog een apart land binnen Europa. Het speelde in de geschiedenis niet altijd een sterke rol. Maar dit is van meer landen te zeggen. Bij Italië denk je dan al gauw aan het bestaan van de mafia met aanverwante corruptie en criminaliteit. En aan de rommelige politieke verhoudingen en kabinetsformaties. En aan de invloed van dubieuze figuren als bijvoorbeeld Berlusconi. Toch waarderen velen van ons het land als vakantieland. Maar in mijn ogen heeft het land zich nog nooit zo van z’n goede kant laten zien als juist in deze tijd. Dan denk ik niet aan hun forse aanpak van de Feijenoord-hooligans, overigens terecht. Het land doet iets anders, iets wat wij niet doen.

Lees meer >

hebzucht

Het is oorlog in de wereld waarin wij leven, en in dit geval betreft het de wereld van de financiën waar ik het over heb. Money make the world goes round, en zo is het maar net. Dagelijks worden we als gewone burgers tot op het bot geïnformeerd over de kommer en kwel van ons bestaan. Hoe we het met zijn allen verprutsen, nieuwe munteenheden invoeren en ons vervolgens niet aan de afspraken daaromtrent kunnen of willen houden. Het streven naar een soort van uniformiteit waarin grenzen niet meer bestaan, samenleven zonder grenzen zogezegd. Het ideaal van allemaal evenveel en de honger de wereld uit, er is immers nog zoveel te winnen en zoveel om voor te gaan. Het eigen ego en de ‘hebberigheid’ die ons hier altijd weer parten bij speelt en die ons vervolgens met open ogen in deze valkuil laat lopen!

Lees meer >

Het is welhaast niet van de lucht
En lijkt steeds meer in de mode
Zelfs wat gifgas schuwt men niet
Een huilend kind dat hoort erbij
Min of meer gewoon geworden
Dood, verderf, het stinkt niet meer
Broeders hoeders zijn we niet
Ook raken doet het ons niet meer
Niemand die er iets van zegt
En de wereld... die kijkt weg!

Roelof Rustenburg

In overlijdensadvertenties staat soms het tegenovergestelde: “liever geen bloemen”. Nabestaanden ervaren bij het sterven machteloosheid, het niet kunnen vasthouden van het leven, de broosheid ervan. Dat willen zij dan niet verdringen, niet mooier maken dan het is. Voor sommige orthodoxe christenen past dat ook niet in hun cultuur van soberheid. Bij voorbaat te respecteren lijkt me. Maar advertenties worden vaak opgesteld in een dieptepunt van de gemoedsstemming. Dat is niet altijd het goede moment om afgewogen keuzen te maken. Men is verdrietig, verslagen, ontgoocheld of gedesillusioneerd over wat hen als nabestaanden overkomt. Voeg daarbij de tijdsdruk: in een paar uren en dagen moet er van alles worden geregeld. Soms kiest men dan voor een ‘veilige’ tekst, of kopieert dan maar woorden die anderen in die week gebruikten. Vandaar ook het vaak gegeven advies om hierover al veel eerder een beeld te vormen.

Lees meer >

Terwijl de oliebollentijd voorbij is gist het in de wereld en met name in Europa op een beangstigende, niet mis te verstane wijze. Besproken landen zijn Griekenland, Rusland, Oekraine en al die andere landen en wereld- en plaatselijke leiders. Angst, onzekerheid en onrust zijn alom aanwezig. Waar koersen we met zijn allen op af?

Lees meer >