Nee, dat streepje moet er echt tussen. Want het gaat namelijk niet om een orgaan waarover mannen wel en vrouwen voor zover ik weet niet beschikken. Het gaat om een overtuiging, namelijk dat het zijn van een staat ongelooflijk belangrijk is. Op de lagere school leerde je al: een staat, daarvoor heb je nodig een volk, een taal, een grondgebied. Daar hoort bij het besef dat je bij elkaar hoort als burgers. . En dat je een centrale overheid nodig hebt om je te beschermen tegen ongewenste invloeden van buiten. En om naar binnen toe de zwakken zonodig te beschermen tegen de sterken. En het welzijn van de inwoners te bevorderen. We hebben een rechtsstaat, maar deels ook een verzorgingsstaat. Daarom ben ik pro-staat.

Lees meer >

Wie nooit van mening is veranderd heeft zelden iets geleerd, ook is het beter achteraf te vragen om vergiffenis dan vooraf om toestemming! Het zijn zo van die wijsheden die je dagelijks om je heen ‘bemerkt’ al dan niet in de praktijk gebracht. Zwalken is rondzwerven, eigenlijk een mooi woord zoiets van hij zwalkte jarenlang rond op zee, toch?

Lees meer >

November staat weer voor de deur

We zijn te wachten slechter weer

Met kragen hoog en guur wellicht

Met einde middag minder licht

Het heet het korten van de dagen

Zelfs rijp ligt nu al soms op daken

De winter staat weer voor de deur

Geeft straks de wereld anders kleur

Mijn zinnen rijgen zich als spinrag

Wat een seizoen al niet vermag!

© Roelof Rustenburg

Geld wat het voetbal verziekt,dat wil zeggen sommige spelers, en onvoldoende kennis van zaken en een soortement honger die ontbreekt,maar dan niet naar geld, zijn de oorzaak van de uitschakeling van Oranje. De hele aanloop naar het EK was er één van geklets en zakken vullen en had met het vak of vermaak voetbal niets ,maar dan ook niets te maken. Realisme ontbrak, verwende jongetjes en mannetjes, in de grond van de zaak allemaal de weg kwijt, slogan ‘misschien wordt het morgen beter. Geld wat dom is,maakt niet altijd recht wat krom is!

Lees meer >

De basis vaak van ons bestaan
De werkvloer van ons doen en denken
Concreet is het geen stuiver waard
Maar toch bepaald het ons gevoel
Het uit zich in een lach of traan
Bepaald hoe wij in ’t leven staan
Soms ook een zweverig gegeven
Door velen heel vaak weggepoetst
Maar het is wat een mens… doet leven!

©Roelof Rustenburg

Ben je al een nieuwe man, lezer? Wil je het worden? Zelf overweeg ik het sterk, want ik las in Huis aan huis (29 september j.l.) hoe dat moet. Pak er wel even een Engels-Nederlands woordenboek bij anders misluk je als nieuwe man. Want het gaat om looks, barbertrends, de catwalk, sweatjacks en hoodies. Natuurlijk heb je een masculiene uitstraling nodig, en ben je je ervan bewust dat je veel accessoires nodig hebt om iets voor te stellen. Als het summum van accessoires (!) wordt genoemd een mooie vrouw aan je arm. Nou dat hebben we bijna allemaal, dus daar kan het niet aan liggen. Maar er moet meer gebeuren, en dan loop ik toch tegen wat vragen aan. Misschien kunt u me daarbij helpen.

Lees meer >

Het einde van de zomer is al weer geweest in ons land en in onze tuinen, bossen en parken is onverbiddelijk de herfst ingetreden. Kleurrijk zo’n herfst, bomen planten en struiken beginnen hun schoonheid af te leggen. Het uitbundige leven wat in het voorjaar begon houdt op, de natuur om mij heen maakt zich op voor de winter. Straks zullen de bomen, planten en struiken er ‘doods’ bijstaan. Terwijl ik mij voortbeweeg over zoals wij mensen dat noemen een “bladerenkleed” en al de kleuren aanschouw van de oude zomer of zo u de wilt de zomer op z’n retour denk ik onwillekeurig aan de cyclus van het leven.

Lees meer >

Van overal op deze wereld
Waar bommen mensen raken
Angsten dus de dienst uitmaken
Komt men alleen of met gezin
Over water naar een strand
Dan te voet of per trein
Naar overal en nergens een
lange tocht een triest refrein!
Het leven is een run for Life
onderweg naar... ’t Paradise !

©Roelof Rustenburg

Het zijn bewogen weken. De mogelijke opvang van vluchtelingen in Wezep roept acuut veel vragen op. Er is over en weer enorm veel over tafel gegaan. Voor- en tegenstanders haasten zich nog steeds om zowel goede voorbeelden als zorgwekkende incidenten te verspreiden. Zelden was de noodzaak zo groot om toch vooral naar elkaars meningen te luisteren. En naar beide kanten de argumenten serieus te willen wegen. Als we alleen maar elkaar bestoken met argumenten die het eigen gelijk moeten bewijzen komen we niet veel verder. Want zelfs als er geen azc zou komen hebben we een probleem. We zijn van elkaar geschrokken. Maar niet alle kritiek is vrucht van vreemdelingenhaat. En niet alle voorstanders lijden aan een roze naïviteit. Het vraagt eerlijkheid en lef en zelfbeheersing om dat te onderkennen.

Lees meer >

Zou het nostalgie zijn, dat ik soms verlang naar het simpele leven van vroeger als kind tussen het groen en de boerenkinderen in de klas? De tijd dat ook in de streek waar ik opgroeide nog boerenbedrijfjes waren, u weet het misschien ook nog wel van die ‘gemengde bedrijven’ zoals die toen zo mooi genoemd werden en die nu voor het grootste gedeelte verdwenen zijn. En wat er nog van over is, is zo het er naar uitziet op termijn hetzelfde lot beschoren!

Lees meer >

Een bofkont ben je als je slaagt
En geen goed mens of God je plaagt
Als niemand zich met jou bemoeit
En je kunt doen wat jij bedoelt
Als norm en waarde jou niet plagen
En niemand zeurt om jou behagen
Als vogels fluiten in de morgen
Een lege kop daarin geen zorgen
Je hebt een reden om te zingen
Als geen goed mens of God je dwingen!

©Roelof Rustenburg.

In een razend tempo is het ‘wij gevoel’ in Nederland aan het verdwijnen, de herkenbaarheid met de dingen die we doen en degenen die we zijn is op z’n laatste schreden aangekomen onderweg naar een langzame maar zekere ‘ter aarde bestelling’, onderweg naar het kerkhof van de gevoelens waar alles van toen en toen aan een onontkoombare begrafenis toe is. 

Lees meer >

Soms dan zit ik in de put
Komt het mij voor da'k niks meer nut
Erg onpersoonlijk deze tijd
De pest zoals men elkaar mijdt
Soms dan lijkt het compleet nacht
Het maakt niet uit, ook overdag
In mijn hoofd is het een puinhoop
Een gootsteen zonder overloop
Ook in ´t geloof vindt ik geen licht
De uitkomst is dit rot gedicht

© Roelof Rustenburg

Zomaar een doordeweekse dag, ik vat het plan op om even bij mijn dochter aan te gaan, eerst even een bloemetje kopen dan maar. Het is tenslotte al weer een redelijk tijdje geleden, dat ik er geweest ben. Zo gezegd zo gedaan, richting bloemist ik zoek een bosje rozen uit, vraag aan de verkoopster om er een leuk papiertje om te doen.

Lees meer >

Het leven is jachtig
En trekt van dag tot dag
Aan geest en zijn voorbij
Gaat op de loop zomaar
Met dingen uit je brein
Je houdt het niet in toom
Het hier en nu en het er zijn
Dus zeg maar het bestaan
Het is van dag tot dag
Niet meer dan een refrein!

Roelof Rustenburg