Het bekende hemd is altijd nader dan de rok als het om geld gaat of je nou de eerste de beste armoedzaaier bent of je bent van ‘Koninklijke Bloedde’ het maakt niet uit! Geld stinkt niet dat is een kreet die nergens op slaat helemaal niet waar, het is gewoon ‘Griezelig Gewoon’ dat er door en met geld allerlei constructies gemaakt worden, punt uit!

Lees meer >

Een gedichtje groot of klein
Kan heel vaak een glimlach zijn
In een bundel of een blad
Als een gids op ’t Levenspad
Net zoals een sneeuwvlok valt
Dwarrelend naar moeder aarde
Met als boodschap het is winter
Buiten is het koud en guur
Zo bepalen dus gedichtjes
Het wereldbeeld van uur tot uur!

©Roelof Rustenburg

Fascinerend. Een beter woord kan ik niet vinden als ik het heb over de documentaires van Floortje Dessing. Ze reist de wereld over om op verlaten, onbekende of bizarre plekjes mensen te ontmoeten. Mensen die bewust kiezen voor een bijzonder bestaan, soms geïsoleerd, als een moderne Robinson Crusoë, soms avontuurlijk. Een Rus op Spitsbergen. Een echtpaar dat met vier jonge kinderen in een oldtimer de wereld doorkruist van Argentinië naar Afrika en voor de meest uiteenlopende situaties komt te staan. Een Nederlands echtpaar dat in de jungle van Peru een dierenopvang runt. Floortje verstaat de kunst het ijs te breken, en soms hele persoonlijke vragen te stellen. Vragen die ook u en mij fascineren: hoe komen die mensen ertoe? Wat doen ze daar van dag tot dag? Zijn ze gelukkig met dat leven? Denken ze ooit terug te willen? Maar het programma roept ook nog andere confronterende vragen op.

Lees meer >

Ook Simon ontkomt er niet aan, ook hij strandt met zijn gedachten in Parijs. De hele week leidden alle wegen niet naar Rome, maar naar Parijs! De pers stopt niet met berichtgeving over hoe om te gaan met een stelletje geestelijk gestoorden, zich IS en aanverwant noemende.

Lees meer >

Je komt met regen en met wind
Bent zogezegd een windekind
Je waait het laatste blad van bomen
Ook breng je regen met je mee
Beschouw ik even maar als knecht
Hoor de wind waait dan door bomen
Hoor ze kreunen, hoor ze steunen
Geboren boven zee van water
Zonder jouw kan Sint niet komen
Dit past precies… in kinderdromen!

©Roelof Rustenburg

Het is weer zover de Amerikanen noemen het ‘Christmas time is coming. De donkerte om ons Nederlanders heen neemt toe, in letterlijke zin wel te verstaan want we zijn met zijn allen op weg naar het einde van het jaar 2015.

Lees meer >

Men zegt in Nederlandse winters
Heel gewoon en heel constant
Ze zorgen, dat het ijs verdwijnt
Het schaatsen weer verleden tijd
Een boerendorp in onze polder
Waar winterjas wordt uitgedaan
Zijn snel bij komen en bij gaan
Vaak dan duren ze tot maart
Gelukkig dan een flinke schop
Want voorjaar ruimt‘Depressies’ op!

©Roelof Rustenburg.

Het spijt me voor u mevrouw, maar u bent niet zo gelukkig als de man. Daar komt nog bij dat u ook vaker zenuwachtig en somber bent dan hem. Want de mannen van Nederland voelen zich kalmer dan u, en overtreffen u ook in het gelukkig-zijn. Dat wist ik ook niet, maar vorige week werd het bekendgemaakt. En dat hakt er wel flink in! Het kan natuurlijk nog erger. Want u zou ook ronduit ontevreden kunnen zijn, hoewel dat evengoed onder mannen voorkomt. Maar ontmoet u nu een buurvrouw, verre nicht of afwezige collega die ontevreden is, dan is het weer tot troost te weten dat die de pech heeft tot een groep van maar 3 procent te behoren, dus ga daar verstandig mee om.

Lees meer >

De titel van de column, normaal gesproken schrijf je dit als één woord maar zoals het er nu staat heeft het ook wel wat het is zelfs duidelijker! Hier staat het wekt je verbazing, het roept dingen en beelden bij je op waarvan je zegt jeminéé, dat had ik bepaald niet verwacht of dat was nou het laatste wat ik van hem of haar gedacht of verwacht had. Kortom wat Simon betreft schrijven we het als twee woorden met twee keer een Hoofdletter.

Lees meer >

De regels rollen uit mijn kop.
Vanavond kan het niet meer op!
Verdriet bestaat ineens niet meer
Geen pijn meer en geen zeer
Gebroken harten slechts als bloem
Mijn hart klopt door,gaat niet teloor
Verliezen schuif ik aan de kant
Leef immers in Luilekkerland!
Vanavond stelt mij niets te leur
Krijgt niemand mij in de mineur!

©Roelof Rustenburg

Waarom ik dat vind, het zal wel komen omdat ik vroeger op school weinig gepest ben. Ik heb te weinig trauma’s overgehouden aan die periode uit mijn leven , de periode van kind zijn dus. Hoe kom ik erbij en hoe kom ik er op vraagt u zich wellicht af, nou ik denk door de tijd van het jaar.

Lees meer >

Even in dit drukke leven
Tijd genomen voor datgene
Wat je boeit en er toe doet
En je helpt in tegenspoed
Noten klanken en zo meer
Beuren op van keer tot keer
Heeft gemaakt die jij nu bent
En waarin jij jezelf herkent!
Je gaf mij noten op mijn zang
En dit nu al een leven lang

©Roelof Rustenburg.

Nee, dat streepje moet er echt tussen. Want het gaat namelijk niet om een orgaan waarover mannen wel en vrouwen voor zover ik weet niet beschikken. Het gaat om een overtuiging, namelijk dat het zijn van een staat ongelooflijk belangrijk is. Op de lagere school leerde je al: een staat, daarvoor heb je nodig een volk, een taal, een grondgebied. Daar hoort bij het besef dat je bij elkaar hoort als burgers. . En dat je een centrale overheid nodig hebt om je te beschermen tegen ongewenste invloeden van buiten. En om naar binnen toe de zwakken zonodig te beschermen tegen de sterken. En het welzijn van de inwoners te bevorderen. We hebben een rechtsstaat, maar deels ook een verzorgingsstaat. Daarom ben ik pro-staat.

Lees meer >

Wie nooit van mening is veranderd heeft zelden iets geleerd, ook is het beter achteraf te vragen om vergiffenis dan vooraf om toestemming! Het zijn zo van die wijsheden die je dagelijks om je heen ‘bemerkt’ al dan niet in de praktijk gebracht. Zwalken is rondzwerven, eigenlijk een mooi woord zoiets van hij zwalkte jarenlang rond op zee, toch?

Lees meer >

November staat weer voor de deur

We zijn te wachten slechter weer

Met kragen hoog en guur wellicht

Met einde middag minder licht

Het heet het korten van de dagen

Zelfs rijp ligt nu al soms op daken

De winter staat weer voor de deur

Geeft straks de wereld anders kleur

Mijn zinnen rijgen zich als spinrag

Wat een seizoen al niet vermag!

© Roelof Rustenburg