Mijn wereld staat wat op de kop
Het lijkt er komt geen einde aan
Met instagram en met whats app
Gaat jeugd en jonkheid nu tekeer
Ook facebook groeit gestadig door
Veel oude waarden gaan teloor
Het onderwijs moet op de schop
Verouderd met een kop er op
Ik word onzeker kijk ontdaan
Wat moet ik op mijn leeftijd aan?

Roelof Rustenburg

Tel uw zegeningen, tel ze één voor één, tel ze allen en vergeet er geen! In de verte hoor ik het klinken, mijn dochtertje zong het toen ze op kleuterschool in Oldebroek, die ‘Rakkersoord’ heette, zat. Ik realiseerde mij dat zomaar ineens, zij nam mij in gedachten mee terug naar het verleden, de tijd van blijheid van onschuld en ook die van blijde verwachting. De tijd ook van licht en van een eindeloze toekomst en vogels die zongen en schijnbaar onafzienbaar geluk!

Lees meer >

Elk jaar heeft een startmoment
Meestal ergens aan ’t begin
Als de dagen weer gaan lengen
Onverbiddelijk de lente volgt
Net als je denkt het is wat donker
Ik zie het even niet zo scherp
Is er dat stemmetje van binnen
Zie toch de dingen niet zo somber
Er komen mooie maanden aan
Er is genoeg om door...te gaan!

Roelof Rustenburg

Verhalen over verwachtingen zijn er rond elke jaarwisseling. Toch klinkt er deze keer ook een andere toon. Wij mensen willen graag ‘in control’ zijn, greep hebben op het leven nu, en liefst ook op dat in de toekomst. We streven naar maakbaarheid, en willen alles afdichten wat bedreigend is, en problemen uitsluiten. Dat lukt niet altijd. Van de wereldomvattende verwarring wordt je soms triest en troosteloos, onzeker, angstig. Voor je het weet worden die negatieve dingen leidend. Goede voornemens bij een nieuw jaar zoals stoppen met roken of meer bewegen, ze verzanden vaak, of blijken niet vol te houden. Vrede en harmonie in de samenleving zijn ook niet stabiel. Moeten we onze idealen opgeven?

Lees meer >

Ja hoe doe je dat en waarom doe je dat? Om dat je soms gewoon geen andere keuze hebt. Je wordt geringeloord door het leven soms wil je niet kijken en kun je bijna niet aan wat je ziet en wendt je. je hoofd af. Puur lijfsbehoud in dit geval figuurlijk, want het gaat immers om geestelijk sentiment!

Lees meer >

Verrekte januari maand
Geen vlees noch vis, geen
zon en ook geen ijs...grijs!
Met jouw loop ik altijd te
knokken, kale boomtoppen.
Het maakt mij depressief
Een beetje, of ik wil of niet!
Ook aan regen geen gebrek
Verrekte januari maand
wat moet ik met je...aan?

Roelof Rustenburg

Wat iets moois zou kunnen zijn een mens gegeven om niet, het geloof in een hiernamaals, brengt in het hier en nu te veel moord en doodslag, ellende en verdriet te weeg! Dat zou niet moeten kunnen volgens uw columnist, het aardse bestaan is te kort voor zo veel terreur en zoveel onwijsheid. Terwijl wij hier in het westen vrijheid van Godsdienst belijden en prediken, predikt men in andere delen van de wereld het tegenovergestelde,hoe dit mogelijk is, is op zijn minst een beschouwing waard.

Lees meer >

De oliebollen weer genoten?
De schrik van oud naar nieuw
doorstaan, het vuurwerk en
de sterretjes, te popelen om
door te gaan? Vertrouwen
in het nieuwe jaar? Zoals
dat heet van zessen klaar!
Een goede raad begin van
t’ jaar pas op t’ is glad, en
t’ oogt... wat donker allemaal!

Roelof Rustenburg

energie boost

Welkom! Mijn naam is Pierre Schoonhoven, ik ben wandelcoach en wil jullie een positief geluid laten horen. Deze keer gaat het positieve geluid over energieboosts. Zo in de donkere wintermaanden kunnen we allemaal af en toe wel wat energie gebruiken. Ik ga hier nu wat dieper op in. Ik leg uit wat energieboosts zijn, hoe je ze kunt inplannen en hoe je het toepast. Pak pen en papier en schrijf drie dingen op die jou energie geven en waar je echt blij van wordt. Echt Zorg ervoor dat het dingen zijn die binnen handbereik zijn. Het moeten boosts zijn die je dagelijks en zo goed als overal kan doen en bereiken. Heb je de energieboostst op papier? Hang ze op de koelkast, het prikbord of de spiegel.

Lees meer >

Als jochie las ik dit voor het eerst op een schutting in de Goudsbloemstraat in Zwolle. Ik zat daar op de Da Costaschool, later het Mozaïek genoemd, maar dat kwam niet door mijn vertrek. In de loop der tijd werd zulke schuttingtaal uitgebreid met ‘vleeswaren’, en nog later met politieke leuzen (‘Stem niks!’ enzo). Het verschijnsel graffiti stond toen nog in de kinderschoenen, en ik schrok ervan dat kinderen zoiets deden, zoiets durfden. Maar je snapte ook al gauw dat degene die het had geschreven het zelf als eerste gelezen had, en dus (ook) gek moest zijn. Het was humor van het soort ‘wat je zegt ben je zelf’. Of ‘schelden doet niet zeer, schoppen vele meer’, dit laatste zei je dan als jongetje wonend in de Eigenhaardstraat tegen vervelende jochies uit de Klaasboerstraat in datzelfde heerlijke Assendorp.

Lees meer >

Grenzen overschrijden, de oversteek van oud naar nieuw met terugkijken en vooruit blikken en dat bovendien ook nog eens met zeer gemengde gevoelens.Met hoop of twijfel, positief of negatief, met angst en beven of gewoon met gevoelens van onzekerheid. Hoe dan ook geen gemakkelijke opgave, de wereld verandert namelijk in een rap tempo het is lijkt het wel, niet bij te houden.

Lees meer >

Wat geweest is, is geweest
Fouten zeker… bij de vleet!
Zand daar over en vergeef
Jij wist het beter, zonneklaar
Maar vergeef die ander maar!
Wat jij niet wilt,dat jou geschiedt
Doe dat vooral die ander niet!
Pak een nieuw jaar bij de oren
En laat vooral die ander horen!

©Roelof Rustenburg

Het kerkhof oogt schraal
Toch is het geen Winter
De avond vroeg donker
De tijd van het jaar, ach ja
Nu vijftien jaar geleden
Verwisselde jij het Nu
Voor het Verleden, Ma
Jouw ring en jouw foto
Liet je me na, mijn dierbaarst
bezit, weet Ma dat ik je..Mis!

© Roelof Rustenburg

Je hoort bijna niet anders bezuinigen ontslagen steeds meer mensen in de bijstand zoals dat heet, kortom zo vlak voor kerst 2015, sombere geluiden. Het zal je lot maar wezen denk ik dan bij mezelf, kerst ontbijten op de televisie voor daklozen, en de man die bij mij aanbelt om de watermeter te vervangen als sprekend bewijs.

Lees meer >

Het hoort een mooi feest te zijn. Sfeervol, gezellig, huiselijk, sociaal. Daar doen we veel aan. Er is een overvloed aan kerstmarkten, je kunt bijna elke dag wel naar een concert, winkels bieden extra luxe, en rijen kraampjes bieden ons prullaria waarmee onze vensterbanken toch al vol staan. Gezellig, dat wel. Maar het gist in de wereld. En dan kan het beeld opkomen van dansen op een vulkaan. Is het allemaal echt zinvol, of spelen we met z’n allen mee in een groot toneelstuk? We storten ons in een georganiseerde periode met kerstbomen, kerststollen, diners, verlichte hertjes en sleden, we kleden ons chique. Maar als we naar de spanning en nood in de wereld kijken, dan voel je je soms als iemand die in zijn brandvrije tuinhuisje naar een vrolijke familiefilm kijkt, terwijl het huis van de buren in brand staat.

Lees meer >