DSC00349

Door Pierre Schoonhoven

Mijn naam is Pierre Schoonhoven en ik ga een nieuw positief geluid laten horen. Deze wens komt voor uit al het negatieve nieuws wat elke dag tot ons komt. Soms groots en ver weg en soms klein, dichtbij in je eigen dorp. Om dit negatieve een beetje te doorbreken wil ik een positief geluid laten horen. Hoe? Dat ga ik jullie nu vertellen. Ik ben wandelcoach en als wandelcoach kom ik mensen tegen die vast zijn komen te zitten. Ze zijn vastgelopen in hun werk, in hun relatie of met zichzelf.

 

Lees meer >

Afgelopen week attendeerde iemand mij erop dat er mogelijkheden bestonden om gezonder te eten. Je hoort om je heen nogal ééns dat mensen door een ongezonde levensstijl zich een ziekte op de hals halen en dat moet je natuurlijk proberen te voorkomen! Ben naar de supermarkt gegaan en ze liggen inmiddels klaar om geconsumeerd te worden de boontjes, de kiwi’s de worteltjes en de biologische aardappelen.

Lees meer >

Geef gedachten toch de vrijheid
Sluit ze toch niet langer op
Stop niet achter slot en grendel
Wat er rondtolt in je kop
Geef ze toch de vrije ruimte
Wees niet bang voor wat kritiek
Dien alle onzin van repliek
Slik niets in als men verbiedt
Open deuren met wat wijsheid
Meer dan”Mistig”da,s pas vrijheid!

©Roelof Rustenburg.

Ik kon er niet omheen een stem in mij zei, doe maar koop er dit jaar weer één. Er stonden er een heleboel dicht op elkaar opgepot in de supermarkt te wachten om heel veel huiskamers op te sieren rond deze tijd van het jaar en daarméé de kerstsfeer een soortement extra glans te geven. Het was buiten grijzig maar niet echt koud toen ik met mijn karretje de winkel uit reed keek ik nog maar weer ééns een keer naar mijn zojuist gekochte kerstroos.

Ze kostte slechts € 2.99, maar toch was ik blij met haar, mijn kerstroos! Nou heb ik eigenlijk nooit iets gehad met dit soort opgefokte planten en ben ze dan ook al jaren systematisch uit de weg gegaan, gewoon genegeerd zeg maar. Altijd als ik een kerstroos zag dacht ik nee nepperd ik moet je niet, eigenlijk had ik zonder dat het goed tot me doordrong had ik in de loop van de jaren gewoon een hekel gekregen aan kerstrozen,een soort allergie zoiets. En desondanks had ik me toch laten verleiden en er één gekocht, toen ik richting huis reed moest ik er ongemerkt nog een paar keer aan denken.

Lees meer >

Tegen Kerst de don’kre dagen
Met weinig licht het schiet niet op
Aan duisternis gaan wij ten onder
Schier geen uitzicht op wat licht
Naar men zegt is dit de aanloop
Naar een geboorte in een stal
Van een kind, dat dingen nieuw maakt
En een geest die harten aanraakt
We zullen zien of dat zo is
Maar één ding ik weet het zeker
Binnen kort is het weer...Kerstmis!

©Roelof Rustenburg

U en ik wonen niet in Amerika. Maar toch: zouden ook wij steeds meer zijn gaan lachen op foto’s? De media geven de resultaten van een onderzoek waarbij werd gekeken naar de gezichtsuitdrukking van de Amerikaanse Highschooljongeren. Er werden 37.000 pasfoto’s geanalyseerd over de periode 1900 tot vandaag. Een computer maakte een ‘gemiddeld’ gezicht. En zo weten we dat niet zozeer haardracht, brillen, gelaatsuitdrukkingen de aandacht trekken, maar het feit dat er een steeds gullere glimlach verschijnt. Ik heb jeugdfoto’s van mijn ouders waarop ze ernstig kijken. Ze kleedden zich toen ook (voor ons gevoel) ouderwetser, want men wilde liever wat ouder en volwassener lijken, het tegenovergestelde van vandaag dus. En ik lees dat een neutrale uitdrukking langer is vol te houden. Dat herken ik, zo keek ik ook op de foto in mijn militaire paspoort. Na mijn diensttijd ben ik meer gaan glimlachen.

Lees meer >

Foppe de Haan de oude man, ik zag hem voorbijkomen enig moment na de 4-1 winst van zijn club Heerenveen, ik dacht dat is Foppe wie kent hem niet? Gewonnen had zijn club en hij moest vertellen over het hoe en waarom, de bekende praatjes u herkent het wel. En toen ineens overviel hem ’de emotie’ het gevoel van trots, van het niet kunnen uitleggen,het pakte hem bij de oren, dat gevoel van het niet kunnen uitleggen.

Lees meer >

Dan is het eindelijk weer zover
Een oude man met lange baard
Verjaart... zijn naam is Sinterklaas
Een oude bisschop ooit uit Myra
Die later naar Spanje vertrok
Zich toen voorzag van zwarte
pieten van Moorse afkomst worden
Zogezegd nu in de ban gedaan en zullen
op de voorplecht nooit meer staan
een kinderdroom weer naar de Maan!

©Roelof Rustenburg

Het bekende hemd is altijd nader dan de rok als het om geld gaat of je nou de eerste de beste armoedzaaier bent of je bent van ‘Koninklijke Bloedde’ het maakt niet uit! Geld stinkt niet dat is een kreet die nergens op slaat helemaal niet waar, het is gewoon ‘Griezelig Gewoon’ dat er door en met geld allerlei constructies gemaakt worden, punt uit!

Lees meer >

Een gedichtje groot of klein
Kan heel vaak een glimlach zijn
In een bundel of een blad
Als een gids op ’t Levenspad
Net zoals een sneeuwvlok valt
Dwarrelend naar moeder aarde
Met als boodschap het is winter
Buiten is het koud en guur
Zo bepalen dus gedichtjes
Het wereldbeeld van uur tot uur!

©Roelof Rustenburg

Fascinerend. Een beter woord kan ik niet vinden als ik het heb over de documentaires van Floortje Dessing. Ze reist de wereld over om op verlaten, onbekende of bizarre plekjes mensen te ontmoeten. Mensen die bewust kiezen voor een bijzonder bestaan, soms geïsoleerd, als een moderne Robinson Crusoë, soms avontuurlijk. Een Rus op Spitsbergen. Een echtpaar dat met vier jonge kinderen in een oldtimer de wereld doorkruist van Argentinië naar Afrika en voor de meest uiteenlopende situaties komt te staan. Een Nederlands echtpaar dat in de jungle van Peru een dierenopvang runt. Floortje verstaat de kunst het ijs te breken, en soms hele persoonlijke vragen te stellen. Vragen die ook u en mij fascineren: hoe komen die mensen ertoe? Wat doen ze daar van dag tot dag? Zijn ze gelukkig met dat leven? Denken ze ooit terug te willen? Maar het programma roept ook nog andere confronterende vragen op.

Lees meer >

Ook Simon ontkomt er niet aan, ook hij strandt met zijn gedachten in Parijs. De hele week leidden alle wegen niet naar Rome, maar naar Parijs! De pers stopt niet met berichtgeving over hoe om te gaan met een stelletje geestelijk gestoorden, zich IS en aanverwant noemende.

Lees meer >

Je komt met regen en met wind
Bent zogezegd een windekind
Je waait het laatste blad van bomen
Ook breng je regen met je mee
Beschouw ik even maar als knecht
Hoor de wind waait dan door bomen
Hoor ze kreunen, hoor ze steunen
Geboren boven zee van water
Zonder jouw kan Sint niet komen
Dit past precies… in kinderdromen!

©Roelof Rustenburg

Het is weer zover de Amerikanen noemen het ‘Christmas time is coming. De donkerte om ons Nederlanders heen neemt toe, in letterlijke zin wel te verstaan want we zijn met zijn allen op weg naar het einde van het jaar 2015.

Lees meer >

Men zegt in Nederlandse winters
Heel gewoon en heel constant
Ze zorgen, dat het ijs verdwijnt
Het schaatsen weer verleden tijd
Een boerendorp in onze polder
Waar winterjas wordt uitgedaan
Zijn snel bij komen en bij gaan
Vaak dan duren ze tot maart
Gelukkig dan een flinke schop
Want voorjaar ruimt‘Depressies’ op!

©Roelof Rustenburg.