Wat iets moois zou kunnen zijn een mens gegeven om niet, het geloof in een hiernamaals, brengt in het hier en nu te veel moord en doodslag, ellende en verdriet te weeg! Dat zou niet moeten kunnen volgens uw columnist, het aardse bestaan is te kort voor zo veel terreur en zoveel onwijsheid. Terwijl wij hier in het westen vrijheid van Godsdienst belijden en prediken, predikt men in andere delen van de wereld het tegenovergestelde,hoe dit mogelijk is, is op zijn minst een beschouwing waard.

Lees meer >

De oliebollen weer genoten?
De schrik van oud naar nieuw
doorstaan, het vuurwerk en
de sterretjes, te popelen om
door te gaan? Vertrouwen
in het nieuwe jaar? Zoals
dat heet van zessen klaar!
Een goede raad begin van
t’ jaar pas op t’ is glad, en
t’ oogt... wat donker allemaal!

Roelof Rustenburg

energie boost

Welkom! Mijn naam is Pierre Schoonhoven, ik ben wandelcoach en wil jullie een positief geluid laten horen. Deze keer gaat het positieve geluid over energieboosts. Zo in de donkere wintermaanden kunnen we allemaal af en toe wel wat energie gebruiken. Ik ga hier nu wat dieper op in. Ik leg uit wat energieboosts zijn, hoe je ze kunt inplannen en hoe je het toepast. Pak pen en papier en schrijf drie dingen op die jou energie geven en waar je echt blij van wordt. Echt Zorg ervoor dat het dingen zijn die binnen handbereik zijn. Het moeten boosts zijn die je dagelijks en zo goed als overal kan doen en bereiken. Heb je de energieboostst op papier? Hang ze op de koelkast, het prikbord of de spiegel.

Lees meer >

Als jochie las ik dit voor het eerst op een schutting in de Goudsbloemstraat in Zwolle. Ik zat daar op de Da Costaschool, later het Mozaïek genoemd, maar dat kwam niet door mijn vertrek. In de loop der tijd werd zulke schuttingtaal uitgebreid met ‘vleeswaren’, en nog later met politieke leuzen (‘Stem niks!’ enzo). Het verschijnsel graffiti stond toen nog in de kinderschoenen, en ik schrok ervan dat kinderen zoiets deden, zoiets durfden. Maar je snapte ook al gauw dat degene die het had geschreven het zelf als eerste gelezen had, en dus (ook) gek moest zijn. Het was humor van het soort ‘wat je zegt ben je zelf’. Of ‘schelden doet niet zeer, schoppen vele meer’, dit laatste zei je dan als jongetje wonend in de Eigenhaardstraat tegen vervelende jochies uit de Klaasboerstraat in datzelfde heerlijke Assendorp.

Lees meer >

Grenzen overschrijden, de oversteek van oud naar nieuw met terugkijken en vooruit blikken en dat bovendien ook nog eens met zeer gemengde gevoelens.Met hoop of twijfel, positief of negatief, met angst en beven of gewoon met gevoelens van onzekerheid. Hoe dan ook geen gemakkelijke opgave, de wereld verandert namelijk in een rap tempo het is lijkt het wel, niet bij te houden.

Lees meer >

Wat geweest is, is geweest
Fouten zeker… bij de vleet!
Zand daar over en vergeef
Jij wist het beter, zonneklaar
Maar vergeef die ander maar!
Wat jij niet wilt,dat jou geschiedt
Doe dat vooral die ander niet!
Pak een nieuw jaar bij de oren
En laat vooral die ander horen!

©Roelof Rustenburg

Het kerkhof oogt schraal
Toch is het geen Winter
De avond vroeg donker
De tijd van het jaar, ach ja
Nu vijftien jaar geleden
Verwisselde jij het Nu
Voor het Verleden, Ma
Jouw ring en jouw foto
Liet je me na, mijn dierbaarst
bezit, weet Ma dat ik je..Mis!

© Roelof Rustenburg

Je hoort bijna niet anders bezuinigen ontslagen steeds meer mensen in de bijstand zoals dat heet, kortom zo vlak voor kerst 2015, sombere geluiden. Het zal je lot maar wezen denk ik dan bij mezelf, kerst ontbijten op de televisie voor daklozen, en de man die bij mij aanbelt om de watermeter te vervangen als sprekend bewijs.

Lees meer >

Het hoort een mooi feest te zijn. Sfeervol, gezellig, huiselijk, sociaal. Daar doen we veel aan. Er is een overvloed aan kerstmarkten, je kunt bijna elke dag wel naar een concert, winkels bieden extra luxe, en rijen kraampjes bieden ons prullaria waarmee onze vensterbanken toch al vol staan. Gezellig, dat wel. Maar het gist in de wereld. En dan kan het beeld opkomen van dansen op een vulkaan. Is het allemaal echt zinvol, of spelen we met z’n allen mee in een groot toneelstuk? We storten ons in een georganiseerde periode met kerstbomen, kerststollen, diners, verlichte hertjes en sleden, we kleden ons chique. Maar als we naar de spanning en nood in de wereld kijken, dan voel je je soms als iemand die in zijn brandvrije tuinhuisje naar een vrolijke familiefilm kijkt, terwijl het huis van de buren in brand staat.

Lees meer >

DSC00349

Door Pierre Schoonhoven

Mijn naam is Pierre Schoonhoven en ik ga een nieuw positief geluid laten horen. Deze wens komt voor uit al het negatieve nieuws wat elke dag tot ons komt. Soms groots en ver weg en soms klein, dichtbij in je eigen dorp. Om dit negatieve een beetje te doorbreken wil ik een positief geluid laten horen. Hoe? Dat ga ik jullie nu vertellen. Ik ben wandelcoach en als wandelcoach kom ik mensen tegen die vast zijn komen te zitten. Ze zijn vastgelopen in hun werk, in hun relatie of met zichzelf.

 

Lees meer >

Afgelopen week attendeerde iemand mij erop dat er mogelijkheden bestonden om gezonder te eten. Je hoort om je heen nogal ééns dat mensen door een ongezonde levensstijl zich een ziekte op de hals halen en dat moet je natuurlijk proberen te voorkomen! Ben naar de supermarkt gegaan en ze liggen inmiddels klaar om geconsumeerd te worden de boontjes, de kiwi’s de worteltjes en de biologische aardappelen.

Lees meer >

Geef gedachten toch de vrijheid
Sluit ze toch niet langer op
Stop niet achter slot en grendel
Wat er rondtolt in je kop
Geef ze toch de vrije ruimte
Wees niet bang voor wat kritiek
Dien alle onzin van repliek
Slik niets in als men verbiedt
Open deuren met wat wijsheid
Meer dan”Mistig”da,s pas vrijheid!

©Roelof Rustenburg.

Ik kon er niet omheen een stem in mij zei, doe maar koop er dit jaar weer één. Er stonden er een heleboel dicht op elkaar opgepot in de supermarkt te wachten om heel veel huiskamers op te sieren rond deze tijd van het jaar en daarméé de kerstsfeer een soortement extra glans te geven. Het was buiten grijzig maar niet echt koud toen ik met mijn karretje de winkel uit reed keek ik nog maar weer ééns een keer naar mijn zojuist gekochte kerstroos.

Ze kostte slechts € 2.99, maar toch was ik blij met haar, mijn kerstroos! Nou heb ik eigenlijk nooit iets gehad met dit soort opgefokte planten en ben ze dan ook al jaren systematisch uit de weg gegaan, gewoon genegeerd zeg maar. Altijd als ik een kerstroos zag dacht ik nee nepperd ik moet je niet, eigenlijk had ik zonder dat het goed tot me doordrong had ik in de loop van de jaren gewoon een hekel gekregen aan kerstrozen,een soort allergie zoiets. En desondanks had ik me toch laten verleiden en er één gekocht, toen ik richting huis reed moest ik er ongemerkt nog een paar keer aan denken.

Lees meer >

Tegen Kerst de don’kre dagen
Met weinig licht het schiet niet op
Aan duisternis gaan wij ten onder
Schier geen uitzicht op wat licht
Naar men zegt is dit de aanloop
Naar een geboorte in een stal
Van een kind, dat dingen nieuw maakt
En een geest die harten aanraakt
We zullen zien of dat zo is
Maar één ding ik weet het zeker
Binnen kort is het weer...Kerstmis!

©Roelof Rustenburg

U en ik wonen niet in Amerika. Maar toch: zouden ook wij steeds meer zijn gaan lachen op foto’s? De media geven de resultaten van een onderzoek waarbij werd gekeken naar de gezichtsuitdrukking van de Amerikaanse Highschooljongeren. Er werden 37.000 pasfoto’s geanalyseerd over de periode 1900 tot vandaag. Een computer maakte een ‘gemiddeld’ gezicht. En zo weten we dat niet zozeer haardracht, brillen, gelaatsuitdrukkingen de aandacht trekken, maar het feit dat er een steeds gullere glimlach verschijnt. Ik heb jeugdfoto’s van mijn ouders waarop ze ernstig kijken. Ze kleedden zich toen ook (voor ons gevoel) ouderwetser, want men wilde liever wat ouder en volwassener lijken, het tegenovergestelde van vandaag dus. En ik lees dat een neutrale uitdrukking langer is vol te houden. Dat herken ik, zo keek ik ook op de foto in mijn militaire paspoort. Na mijn diensttijd ben ik meer gaan glimlachen.

Lees meer >