Sommig voedsel vond je als kind verschrikkelijk, maar lust je nu wel. Je kunt iets zelfs zo lekker vinden dat je niet meer snapt waarom je het ooit vies vond. Je hebt het geleerd te eten, je smaak veranderde, of beide. Zulke veranderingen spelen ook op een heel ander vlak. In de wereld van training en advies waarin ik lang actief was speelde de veranderkunde een belangrijke rol. Mensen helpen om anders tegen situaties aan te kijken. Denk aan termen als out-of-the-box-denken, omdenken, perspectiefkanteling. Op de dag dat deze column verschijnt is er zelfs een bijeenkomst onder de titel ‘Verandersomdenken’. In onze snelle tijd is alles aan verandering onderhevig. Koesteren van in het verleden waardevol gebleken zaken is daarbij even noodzakelijk als openstaan voor eigentijdse antwoorden en oplossingen.

Lees meer >

Als jochie vroeger ging ik vaak en graag naar een bazar, maakte niet uit van welke club, als er maar een rad van avontuur aanwezig was. Het draaide terwijl jij met de lootjes in je bijna bevende hand zat, wachtende op het moment van stoppen, waarna de man die het rad bediende het verlossende woord sprak... oftewel het winnende getal bekend maakte.

Lees meer >

Niet koud en kil, maar warm en fijn
Zo moet het bij jouw omroep zijn
Jezelf beleven om het even
Wie of je bent en wat je doet
De Omroep steunen als het moet
Fundering wordt pas dan gelegd
Als je jezelf aan mensen hecht!
Zou het alleen maar gaan om poen
Het kil en koud van zaken doen?
Jouw omroep smoel die wordt bepaald
Door wat je brengt, niet wat je haalt!

Roelof Rustenburg

Het is een mooie morgen, de zon schijnt het zou zomaar een dag kunnen worden die je zou kunnen aanmerken als een voorbode van de lente. Dat nieuwe jaargetijde wat er aan gaat komen waar je als mens in dit land zo reikhalzend naar uit kunt zien, waar je in gedachten de groene weilanden met daarin de madeliefjes en de pinksterbloemen weer ziet bloeien.

Lees meer >

In Kampen is een
schip gelicht.
Na ruim 600 jaren
Onttrokken aan
de duisternis.
De mensen blij
ze vieren feest.
Een Kogge die
komt weer naar huis.
Want Kampen das
zijn ...Thuis!

jaap.kanis@planet.nl

Bewust ervoor kiezen niet langer te willen leven is een ingrijpende beslissing. Op de dag dat ik dit schrijf lees ik dat het de Week van de Euthanasie is. We kenden al het rapport van de Commissie Schnabel die aangaf dat de wetgeving voldoet, en er dus in die zin geen nadere regelingen nodig zijn. Daarnaast kenden we in onze regio al het verdrietige feit van een relatief groot aantal zelfdodingen onder jongeren. Er is in Nederland een trend van toename, verruiming, en op steeds jongere leeftijd. Aan het onderwerp zitten heel veel kanten, situaties verschillen enorm, vergeef me dus bij voorbaat enige eenzijdigheid en te grote stappen. Want eigenlijk gaat het me om één specifiek aspect.

Lees meer >

Wereld in beweging, op allerlei gebied, je loopt tegen van alles en nog wat op het leven belet je de rust te nemen die je denkt zo af en toe nodig te hebben. Het is een draaimolen, beter gezegd een malle molen die je meeneemt in een steeds snellere vlucht! Veel zaken en dingen tollen door mijn kop, mijn wereld van ooit is verder weg dan, datzelfde ooit!

Lees meer >

Het is welhaast niet van de lucht
En lijkt steeds meer in de mode
Zelfs wat gifgas schuwt men niet
Een huilend kind dat hoort erbij
Min of meer gewoon geworden
Dood verderf het stinkt niet meer
Broeders hoeders zijn we niet
Ook raken doet het ons niet meer
Niemand die er iets van zegt
En de wereld die... kijkt weg!

Roelof Rustenburg

Hoe ik er op kom? Op de Noord Oost Veluwe in de gemeente Oldebroek carnaval, da,s vloeken in de kerk toch? De vasten periode komt er weer aan voorafgaande daaraan dient er derhalve nog even flink te worden uitgepakt, de remmen los en let it be!

Lees meer >

Weet niet goed wat ik moet doen
Als ik steden leeg zie lopen
Turken schieten Koerden dood
En in steden hongersnood
Zie de onmacht van de mensen
Met vaak doodsangst in de ogen
Snakkend naar het vrije westen
Snap niet wat de mens bezield
Dat de angst zijn harte knevelt
En de haat zijn ziel... benevelt!

Roelof Rustenburg

We houden niet van medicijnen. Maar als het moet nemen we ze toch, je wilt immers beter worden of de kwaal bestrijden. Natuurlijk vertelt de voorschrijvende arts over het nut ervan en welke effecten ze moeten of kunnen hebben. En dan is er de bijsluiter. Deze papieren zijn in de loop der tijd steeds uitgebreider geworden, deels vanwege voortschrijdende ervaring met het middel, deels om arts of producerend bedrijf te vrijwaren van bepaalde klachten. Dat lijkt me verantwoord, want ook als gebruiker wil je toch wel weten wat er verder behalve de normaal beoogde werking nog kan gebeuren, En dan zijn we bij het interessante verschijnsel ‘bijwerkingen’. Ze kunnen er zijn, maar soms wacht je er vergeefs op.

Lees meer >

Net of het leven even stilstaat in Elburg op de Vischmarkt, een aantal kraaien lopen te scharrelen op de keitjes en kijken of er wellicht iets eetbaars te vinden is. Een paar eenzame wandelaars kruisen de markt, de steentjes ogen wat glimmend, nat dus. De muziektent staat er verlaten bij, tegen het omringende hek een paar éénzame fietsen.

Lees meer >

Mijn wereld staat wat op de kop
Het lijkt er komt geen einde aan
Met instagram en met whats app
Gaat jeugd en jonkheid nu tekeer
Ook facebook groeit gestadig door
Veel oude waarden gaan teloor
Het onderwijs moet op de schop
Verouderd met een kop er op
Ik word onzeker kijk ontdaan
Wat moet ik op mijn leeftijd aan?

Roelof Rustenburg

Tel uw zegeningen, tel ze één voor één, tel ze allen en vergeet er geen! In de verte hoor ik het klinken, mijn dochtertje zong het toen ze op kleuterschool in Oldebroek, die ‘Rakkersoord’ heette, zat. Ik realiseerde mij dat zomaar ineens, zij nam mij in gedachten mee terug naar het verleden, de tijd van blijheid van onschuld en ook die van blijde verwachting. De tijd ook van licht en van een eindeloze toekomst en vogels die zongen en schijnbaar onafzienbaar geluk!

Lees meer >

Elk jaar heeft een startmoment
Meestal ergens aan ’t begin
Als de dagen weer gaan lengen
Onverbiddelijk de lente volgt
Net als je denkt het is wat donker
Ik zie het even niet zo scherp
Is er dat stemmetje van binnen
Zie toch de dingen niet zo somber
Er komen mooie maanden aan
Er is genoeg om door...te gaan!

Roelof Rustenburg