Terwijl de Dikke van Dale blokkeerfries koos als woord van het jaar 2018, kwam het Genootschap Onze Taal met laadpaalklever. Iemand met een elektrische auto dus die de plek bij de oplaadpaal misbruikt om te parkeren. Lijstjes over van alles en nog wat zijn in, en speciale woorden zijn daarbinnen heel populair. Het laat trouwens ook iets over onze geschiedenis zien, want ooit was selfie het woord van het jaar, terwijl dat nu al helemaal is ingeburgerd en we er geen glimlach meer aan besteden.

Dat geldt voor heel veel woorden die op het moment dat ze genomineerd worden  aanstekend of leuk zijn, maar kort daarna die glans weer gauw verliezen. Denk maar aan ontvrienden, tuigdorp, sjoemelsoftware enzovoorts. Leuk is het ook om naar onze zuiderburen te kijken met hun voorkeuren. Daar komt bijvoorbeeld het woord yogasnuiven vandaan, dat is iemand die door de week gezond gedrag vertoont in beweging en voeding, maar in het weekeinde zich te buiten gaat aan teveel van het in de week verfoeide gedrag. De Vlamingen hebben wel meer grappige woorden, zoals moordstrookje, niet voor een tegenvallende loonspecificatie maar voor een zeer gevaarlijk fietspad.

Maar nu over het mangomomentje. Het ontstond in een tv-programma van de VRT met daarin een patiënt die geluk beleeft aan de mango die de presentatrice voor haar meebrengt. Mangomoment staat sindsdien voor wat ieder mens kan beleven als je van iets speciaals even geniet. We kenden in Nederland al zoiets als we het hebben over een moment voor jezelf. Maar dat is weer een beetje besmet door de commercie, want dan gaat het helaas vaak over een product dat wordt aangeprezen, zoals koffie, een speciale bonbon – dit alles natuurlijk wel met een vers bosje gele tulpen op de achtergrond en eventueel de poes op schoot - of wat je verder ook maar als hoogst individueel vrij genietmoment kunt bedenken.

Ik heb meer met dat mangomoment. Het heeft iets universeels, iets  blijvends voor in feite alle mensen. Bij een moordstrookje ligt dat anders, daar kun je maatregelen treffen waardoor het gevaar vermindert. En blokkeerfriezen zijn er gelukkig ook niet altijd, hooguit kun je het weer van zolder halen wanneer Friese boeren met tractoren het Binnenhof zouden bezetten. Bij laadpaalklever ligt dat anders. Maar dan raak ik aan een volgend ‘bezwaar’. Want ik kies liever voor een positief woord. Moordstrookje, tuigdorp, sjoemelsoftware zijn treffende begrippen, maar wel voor iets negatiefs.    

Mangomoment kun je zo heerlijk in je eigen leven toepassen. Even los van alles genieten van je banaan, een glas trappist, een boek, hout kloven, het ijs van je autovoorruit krabben, de kamer stofzuigen, de afvoer ontstoppen, met de handen in je zakken naar je buurman kijken die de heg knipt, de vaatwasser uitruimen, aardappels schillen, was van de lijn halen en opvouwen, elke week die ene boterham met kaas, tomaat, zeezout en mayonaise, met je kleinkind praten, een column schrijven, heerlijk. Eindeloos veel mangomentjes dus. Al denkend kun je natuurlijk dat momentje ook uitbouwen tot een langere periode. Bijvoorbeeld een dadeldag.

Wel blijf ik nog met een probleempje zitten. Ik eet vrijwel geen mango’s. Daarom zoek ik iets anders. Mijn chilltime wordt een hoogstpersoonlijk, individueel uitgevoerd, zelf gekozen en gekoesterd man-go-moment. Klinkt ook wat stoerder. Hoewel … misschien heb ik daar toch ook iemand bij nodig.    

Ton van Leijen (avanleijen@lijbrandt.nl)