afbeelding thias

Ik weet niet zo goed waar ik deze week over moet schrijven. Ik heb geen zin om het over de verkiezingen te hebben. Jullie hebben gekozen wat jullie wilde kiezen. Tenminste dat hoop ik. En het is maar een geluk dat de PVV niet de grootste partij is geworden. Dan kunnen ze tenminste gewoon in de oppositie blijven schreeuwen en niets bereiken. Maar goed waar moet ik het dan over hebben. Als ik eerlijk ben is mijn hoofd op het moment druk bezig met andere dingen. Die voor de wereld/gemeente niet zo interessant zijn, maar voor mij wel. Hoewel. Een deel is wel interessant.

Lees meer >

afbeelding thias

In 2003 zat ik op OPDC de Windroos in Zwolle, een school voor speciaal voortgezet onderwijs. In oktober het jaar ervoor was het kabinet Balkenende 1 gevallen en werkte demissionair. De LPF bleek toch niet zo’n goede partij om mee samen te werken. Op school maakte we handig gebruik van de nieuwe verkiezingen die in januari gehouden werden. Als opdracht voor maatschappijleer (zo heette dat toen) organiseerde onze klas een schoolverkiezing. Ieder groepje was een politieke partij, allemaal met een leider en we moesten campagne voeren.

Lees meer >

afbeelding thias

In 2012 zat ik op een zaterdagochtend op Twitter en scrolde door mijn berichten. Ik kwam een bericht tegen van ene Bert-Jan Dokter die me een paar dagen daarvoor had toegevoegd. Het bericht was een noodkreet om koffie. De koffieautomaat in de studio van LocoFM was namelijk stuk. Mijn koffiezetapparaat werkte prima, dus bood ik aan een pot koffie te komen brengen. Enkele minuten wachtte ik in spanning op een antwoord, dat uiteindelijk kwam. Ze waren al voorzien, maar ik was welkom in de studio. Ik twijfelde even, maar besloot uiteindelijk toch te gaan.

Lees meer >

afbeelding thias

Gisteren las ik op Locourant het bericht over de vernieling bij kinderboerderij de Voskuilerhoeve in Wezep. Meteen sprongen mijn nekharen overeind. Hoe kansloos ben je als je zulke dingen doet? Waar is het mis gegaan in je opvoeding dat je denkt dat het normaal is dat je zulke dingen doet. En dat in een omgeving waar de bijbel het leven domineert, waar iedereen met respect voor elkaar, is opgevoed en dergelijke. Toch? Was dat niet het uitgangspunt van religie in het algemeen? Met respect met elkaar omgaan?

Lees meer >

afbeelding thias

Afgelopen dinsdag was het Valentijnsdag. Het uit Amerika overgevlogen commerciële feestje voor stelletjes. Of eigenlijk voor de vrouwen in een relatie. Want als man is het jouw taak om daar wat aan te doen, de vrouw hoeft alleen chagrijnig te wachten tot ze een stuk chocolade of een bos rozen aangereikt krijgt. Een grote commerciële bende. En de dag erna is natuurlijk het grootste feest, als de chocolade weer een normale prijs heeft. Zelf heb ik het niet zo op Valentijnsdag, maar misschien komt dat omdat het gewoon mijn verjaardag is.

Lees meer >

afbeelding thiasDeze week is de column enigszins op verzoek. Het is wel mijn eigen tekst, maar het onderwerp is verzocht. Het geloof. Mensen in mijn naaste omgeving kennen mijn “geloofsovertuiging”, maar voor wie het in de columns en gedichten nog niet was opgevallen. Ik geloof niet. Of om het nog beter te zeggen ik ben atheïst, wat net een stapje religieuzer is dan “niet gelovig” zijn. Het is niet gewoon niet geloven, maar het is (net als de meeste religies) standvastig vasthouden aan mijn overtuiging. Welke god je zelf ook maar mag aanbidden, voor mij bestaat hij (of zij) niet.

Lees meer >

afbeelding thias

∆9-Tetrahydrocannabinol (beter bekent als THC) is één van de werkzame stoffen in wiet. Een middel dat ik graag en veelvuldig gebruik. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat om heel precies te zijn. In veel ogen betekend dat, dat ik een junk ben. Een verslaafde. Of zoals de psycholoog het in zijn verslag schreef “een sterke afhankelijkheid van cannabis” heb. Maar dat wil ik tegen spreken. Niet alleen voor mezelf, maar voor meer dagelijkse gebruikers van cannabis.

Lees meer >

afbeelding thias

Het is crisis. De koopkracht daalt met de dag verder omlaag. Het verschil tussen rijk en arm wordt groter en groter. Banen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Hulp aan zij die het nodig hebben wordt steeds beperkter. Criminaliteit neemt toe. De verkiezingen komen eraan en nationaalsocialistische partijen schieten als paddenstoelen uit de grond. Extremistisch gedachtegoed krijgt steeds meer houvast. Propaganda beheerst de media en het “eigen volk eerst”-gevoel was nog nooit zo sterk. Wie er wat tegenin brengt, wordt beledigd, vernederd, bedreigd en zelfs aangevallen. Zo weet Adolf Hitler in 1933 uiteindelijk aan de macht te komen.

Lees meer >

afbeelding thias

Zo’n vijf jaar geleden werd ik door het UWV naar een metaalbewerkingsbedrijf gestuurd, zodat ik kon solliciteren naar een plek in een leer-werktraject. Dit was al enigszins discutabel, want ik woonde toen ook al in Wezep en het beste bedrijf zat in Staphorst. In die tijd had ik geen auto, geen brommer, geen fiets, dus ik was aangewezen op het openbaarvervoer. Met een begintijd van acht uur is dat net te doen, maar als je wisselende ploegen hebt vanaf zes uur ’s ochtends wordt het lastig. Maar goed, ik ging met mijn brave burgerkop naar het bedrijf toe en solliciteerde naar de functie van leerling.

Lees meer >

afbeelding thias

Ik was een jaar of zes toen ik voor het eerst hoorde van ons familiewapen. Mijn opa vertelde mij erover en ging het me laten zien. Ik had wilde fantasieën over een ouderwets geweer of misschien zelfs een zwaard. Mijn opa kwam terug de woonkamer in met een stuk glas-in-loodwerk en mijn droom viel in duigen. Mijn opa legde uit dat de afbeelding die ik zag een familiewapen was en dat het geen echt wapen was. Een familiewapen betekent niet automatisch dat je van adel bent. Hoewel de adel over het algemeen wel een familiewapen heeft. Tegenwoordig mag in Nederland iedereen een familie- of persoonlijk wapen voeren, maar in het verleden was dat anders. Toen kréég je een familiewapen, als dank voor wat jij of jou familie voor de samenleving had gedaan.

Lees meer >

afbeelding thias

Allereerst wil ik je een geweldig en gelukkig nieuwjaar wensen. Ik hoop dat je een mooie jaarwisseling hebt gehad en dat al je vingers en ogen nog op de plek zitten waar ze horen te zitten. Het is 2017, volgens de christelijke jaartelling in ieder geval, want volgens de Armeense jaartelling is het pas 1466. Voor de Chinezen wordt het dit jaar 4714, bij de Ethiopische jaartelling wordt het 2010 en in de Hebreeuwse jaartelling wordt het dit jaar 5778. Maar goed, in de meeste christelijk georiënteerde landen is het 2017.

Lees meer >

afbeelding thias

Het is zo ver, 2016 is voorbij. Of nou goed, bijna voorbij. Nog één dag te gaan, of twee als je vandaag mee telt, dan is het echt voorbij. Maar technisch gezien is het jaar echt wel voorbij. We gaan dit jaar niets meer veranderen. De oliebollen staan op tafel, de jaaroverzichten spatten van het scherm en het vuurwerk knalt rijkelijk in de lucht. We kijken terug op het jaar en maken plannen voor het volgende jaar. Het hoort allemaal bij de oud-en-nieuw-traditie.

Lees meer >

afbeelding thias

Daar zijn ze dan, de kerstdagen. Of “de gourmetdagen” zoals ik ze noem. Kerstavond, eerste kerstdag, tweede kerstdag en, door de meeste gezinssamenstellingen van tegenwoordig, ook een derde en een vierde kerstdag. Het zijn de dagen van je vol proppen met lekkere hapjes, sappig vlees en andere versnaperingen. Alles door je maagdarmkanaal persend met een flinke hoeveelheid alcoholisch glijmiddel. Het zijn de dagen voor de politie om controlefuiken op te zetten, zodat ze hun quotum nog kunnen halen. En de dagen voor de christelijke gemeenschap om de geboorte van de Jezus-mythe te vieren. En ik zou bijna het belangrijkste vergeten… Cadeautjes!

Lees meer >

afbeelding thias

In mijn column van vorige week schreef ik over nepberichten, die steeds vaker moeilijk van echt te onderscheiden zijn. Ik sneed daarbij aan dat zulke nepberichten ook steeds vaker overgenomen worden door de mainstream media. ‘Door de media waarop wij vertrouwen dat ze “eerlijk” en “oprecht” nieuws brengen’, schreef ik letterlijk. En die aanhalingstekens bij eerlijk en bij oprecht, stonden er niet voor niets. Want het blijkt dat onze nieuwsdiensten niet zo eerlijk en oprecht zijn als ze horen te zijn.

Lees meer >

afbeelding thias

Facebook is in Nederland het meest gebruikte socialmedia platform. Op de voet gevolgd door Instagram, Google Plus en Twitter. We delen er ons hele leven gemakkelijk en snel met familie, vrienden en onbekenden. We zeiken in 140 tekens alles af waar we het niet mee eens zijn en bedreigen met het kleinste gemak iedereen die niet voldoet aan ons ideaal. Wij maken er nieuwe beroemdheden en trappen ze net zo hard weer de grond in. Nee, niemand is veilig voor een anonieme toetsenbordcriticus die jou even haarfijn uitlegt hoe kut je wel niet bent. Je kunt misschien wel stellen dat socialmedia ons steeds asocialer maakt. Aan de andere kant maakt socialmedia het mogelijk om contact te onderhouden met verre vrienden en nieuwe contacten te leggen met mensen die dezelfde interesses hebben als jij. Daarbij, en dat is misschien wel het belangrijkste, doormiddel van socialmedia kunnen we de BN’ers en politici makkelijker in de gaten houden.

Lees meer >