erggeschrokken

Ik zag afgelopen dinsdag bij de VPRO een documentaire over het kampleven in de Tweede Wereldoorlog, en was verbijsterd over de ellende die mensen mensen kunnen aandoen. Na 70 jaar gingen mijn ogen open, toen ik de zwart/wit beelden zag van een compilatie die jaren op de plank gelegen had en nu eindelijk afgemonteerd werd getoond. Ik was met stomheid geslagen over het gedrag van het wezen mens. Een wezen met een brein dat vele malen gewelddadiger is dan het brein van welk ander schepsel/creatuur dan ook!

Lees meer >

Ierland

Het gaat gebeuren, we gaan naar Ierland binnenkort, zomaar even de geur opsnuiven van een land dat in mijn hoofd en beleving al jaren lang een bijzondere plaats in neemt. En waarom, vraag het mij niet, sommige zaken en mindsets zijn nu eenmaal niet uitlegbaar. Als ik vroeger iets over Ierland las of foto´s zag had ik altijd een soort dejavu, een gevoel van dit heb ik eerder gezien, terwijl ik er nooit geweest was. Een glooiend landschap wat iets aparts heeft, dun bevolkt en apart. Het ook land van de Irish whisky en uiteraard de Irish rovers, van de Dubliners en The Fureys, van de ruige folk music en van legenden en sagen. Dat ruige en muzikale heeft me altijd uitermate geboeid en als ik de klanken hoorde en in mijn gedachten de donkerbruine pub zag die er bij hoorde, dan ruiste er zoiets als vrede door mijn hart!

Lees meer >

broedershoeder

Als ik naar de radio luister of televisie kijk, of de krant open sla, komt het allemaal weer over me heen. De gezondheidszorg wordt onbetaalbaar en de westerse maatschappij individualiseert meer en meer. Het wij-gevoel is er alleen nog maar bij massale sportevenementen en in kerken en kroegen aanwezig, daarbuiten is het op een haar na gedaan met het wij-gevoel. Men noemt het ook wel verkilling, de uitkomst van een aantal factoren en een direct gevolg van wat wij welvaart plegen te noemen.

Lees meer >

meningsuiting

Een nieuw jaar, nieuwe kansen elkaar het beste wensen, nou mooi niet. Zwarter had het welhaast niet kunnen beginnen, veel mensen verloren het leven op zeven januari 2015. Plaats van handeling Parijs, doelwit een uitgeverij, te weten Charlie Hebdo, een krant met tekeningen en karikaturen die gaan over het leven, in de meest brede zin van het woord.

Lees meer >

territoriumgedrag

“Oprotten wegwezen”. Hoe vaak hoor je om je heen deze kreet niet. “Het is vol in Nederland ga terug naar waar je vandaan komt.” Er zijn zelfs partijen die er een sport van maken zich voortdurend en bij herhaling van dit soort taal te voorzien. Raar? Ja en nee, eigenlijk is het een vorm, een instinct tot in standhouding van een soort of een ras. Het komt voort uit een ver verleden, waar het overleven een veel grotere plaats innam in het leven van de soort. Bij iedere soort en vorm van leven hoort dit, noem het egoïsme, of lijfsbehoud, zo zou je het ook kunnen noemen. Om te overleven moest je eten en drinken en naarmate er voedsel aanwezig was en in welke mate was je kans op overleving groter of kleiner.

Lees meer >

Gewoon kort en krachtig: de laatste column van het jaar gaat over, juist, zie boven. Niet zeuren, een Nederlander houdt van oliebollen, heel vaak is het ook een oliebol! En in deze tijd van het jaar, als het einde van het jaar nadert, gaat hij er weer voor. Voor het altijd beter weten, maar ook voor oliebollen en vuurwerk. Kortom voor de traditie in ere houden en veel van hetzelfde etaleren, jaar na jaar en steeds weer.

Lees meer >

vredeopaarde2

Dat zouden we wel willen, maar vrede is verder weg dan ooit, waarbij ik wel zeggen wil dat ik het op de huidige tijd wil betrekken. In een ver verleden was het ook alleen maar oorlog en gedoe en was vrede ook niet haalbaar. Vrede op aarde, in de mensen een welbehagen. Hoe bereik je dat met onvolkomen schepsels? Zelden heb ik een groter droombeeld en ook wat betreft wensen voorgeschoteld gekregen tot op de dag van vandaag! Alle mooie verhalen ten spijt, over de kille werkelijkheid van alle dag, en het monotone aan elkaar voorbij gaan, met de nacht in Bethlehems dreven weer in aantocht!

Lees meer >

verdrietverwerking

De weerstand in een mens om te kunnen doorgaan en te kunnen overleven, waar in onze hersenen zou dit onderdeel zitten? Sowieso moet het een gebiedje zijn in de hersenen wat kleurrijk is en improviseren kan en bovenal ook relativeren. Het is een verduiveld ingenieus onderdeel die het leven gaande houdt, ondanks alle tegenslagen en tegenwerpingen, teleurstellingen en verdriet en wat dies meer zij.

Lees meer >

brandende aarde

Het Midden-Oosten staat in brand, mensen slachten elkaar af, ze verwensen en ze bidden, ze bloedden en ze sterven. Het westen staat erbij en kijkt er naar, ons westen, het uwe en het mijne. We willen het stoppen maar we zijn onmachtig klaarblijkelijk, met handen en voeten gebonden aan instanties en afspraken. Een tandeloze Veiligheidsraad omdat er landen zijn die willen dat het bloedvergieten gewoon doorgaat en dat kan middels een recht dat Veto heet. Zij legaliseren hiermee in feite de heersende macht en staan een machtswellustige despoot toe zijn onderdanen uit te moorden ter wille van slechts één enkele reden: macht!

Lees meer >

vulpen

Stel je voor er valt niets meer te verwachten, niets meer ergens wat van te vinden en niets meer te fantaseren, maar erger nog: niets meer om ergens iets over te schrijven. Wat zou het een saaie doodse wereld worden, een wereld zonder mensen die ergens iets van vinden, wel van alles willen zeggen maar het papier als een boosaardige kwelgeest op hen af zien komen. Mijn vrede, wat zou ik moeten als deze manier van uiten niet meer de mijne zou kunnen of mogen zijn, zelfs als het nergens meer over zou gaan!

Lees meer >

zoeken

Een werkwoord waar ik constant mee bezig ben, ik heb het in mijn bagage sta er mee op en ga er mee naar bed. Het leven is een grote zoektocht, die dagelijks aangevuld wordt met nieuwe zoekopdrachten, overwegingen en overpeinzingen. Je vraagt je af waartoe ben ik op aarde en bent op zoek naar de diepere betekenis van het leven en raakt niet uitgezocht.

Lees meer >

hatertse-vennen-in-de-mist-ii-365813

Waar gaat het allemaal over, waar is de wereld mee bezig, wat zijn we aan het doen? Het is zo hetzelfde allemaal en op deze herfstavond , dat ik mij aan het schrijven zet besef ik dat eens te meer. Waar moet de column over gaan, wat is snedig en de moeite waard en wat is leeg en inhoudloos? Het leven dat een schrijver plaagt als er weer eens wat uit zijn pen moet rollen, en dan ook het liefst nog iets wat er toe doet!

Lees meer >

sprookjes

Het blijft je verbazen hoezeer wij persé willen geloven in goede aflopen van wat maar ook, bang als we zijn voor allerlei scenario’s die onze behoefte op een min of meer schokkende, angst oproepende wijze bevredigen.

We zijn in veel gevallen met sprookjes opgevoed en dat zit zo ingebakken in onze geest, dat we er gewoon in willen blijven geloven. Het heeft een vorm van naïviteit toegevoegd aan ons brein, die welhaast opmerkelijk genoemd mag worden.

Lees meer >

ongemak3

We hebben er allemaal méé te maken, en wel bijna dagelijks en ze bestaan in groot aantal variëteiten. Het leven gaat niet over rozen wordt dan ook niet zomaar gezegd, hoewel je mag hopen dat men het dan alleen over de bloem heeft die meestal aan het einde van de tak zit. Zo niet dan moet je goede schoenen aantrekken om de doornen te kunnen weerstaan. Als je iets dwars zit op wat voor een manier dan ook wordt je jezelf bewust van je eigen onvolkomenheid, je leert jezelf kennen heet dat dan. En als je éénmaal jezelf kent dan ben je een wijs mens, men zegt immers, een wijs mens die zichzelf kent? Ouder worden brengt ook ongemakken met zich méé in vele vormen, dat heeft te maken met slijtage van het schepsel mens.

Lees meer >

hopeloos grijs

Even naar buiten, even wandelen en proberen je hoofd leeg te maken, leeg te maken van dat ‘hopeloze grijze’. Dat grijze, dat zo goed past bij het seizoen dat herfst heet. Schoenen aan, jas aan en de pas erin zoals dat heet.

Wat kan de herfst je toch ook op de huid zitten, niet alleen een seizoen van bonte kleuren, maar ook van grijze ondoordringbare luchten waaruit de regen gestaag neerdaalt! Valt er nog wat te lachen denk ik bij mezelf als ik mijn eerste schreden zet richting zomaar ergens heen.

Lees meer >