Columns schrijven

Het is weer zover Pasen nadert en dan komt ook weer het tuindersgevoel om de hoek kijken, in bakjes van 24 staan ze mij in een plaatselijke supermarkt uitnodigend aan te kijken. Voor de prijs hoef ik het niet te laten, prima te doen ook een nachtvorstje schijnen ze te kunnen verdragen. Dus moeten we er de komende dagen tegenaan, nou ja dat moeten valt wel mee er zijn beroerdere dingen en zaken te bedenken. Laten we blij zijn met deze buitenactiviteiten het voorjaar is iets bijzonders dat ik moet vieren, in dit geval samen met mijn violen!

Ook het uitlopen van tak en twijg stemt mij lichtelijk vreugdevol, de natuur gelooft er nog in en gaat haar gang of er niets aan de hand is. De lucht is strak blauw en een ietwat rijp op de daken zegt mij, dat het de afgelopen nacht een ietsie pietsie onder nul moet zijn geweest. Zo half maart behoor ik dat ook als normaal te beschouwen ergo mankeert er nog steeds niets aan mijn waarnemingsvermogen. Wie weet zijn we op weg naar een mooie zomer, ik kan bijna niet wachten.

Ondanks alle shit die er links en rechts op ons afkomt en ons dagelijks bezig houd zijn er gelukkig ook nog ‘natuurverschijnselen’ waar je blij van wordt! Ik ga straks een stukje rijden en wie weet ook een stukje lopen om te ervaren of er nog meer dingen aan de orde zijn die mij blij zouden kunnen maken. Ik wil gewoon even niet stilstaan vandaag bij al dat ‘puinhoperige’ wat het nieuws mij dagelijks tussen de oren wil stoppen, of zo je wilt stopt! Nu ik het toch over puinhopen heb, deze week was ik getuige van de sloop van een oud kantoor van een melkfabriek uit lang vervlogen tijden, de zogeheten ‘Kamperveensche’ melkfabriek. Ik kan mij niet anders heugen of het stond daar, het overgebleven kantoorgebouw.

Ik heb mij laten vertellen, dat er huizen voor terugkomen die de toekomstige bewoners een fraai uitzicht op de polder gaan bieden. Best wel een mooi plan eigenlijk het heeft wat geduurd, maar soms kan wachten de moeite waard zijn. Ze zeggen niet voor niets, blijkt ook hier straks weer, dat geduld een schone zaak is, toch? Weer aan de wieg staan bij een geboorte van iets nieuws, zo zou je het ook kunnen noemen. Het is best bijzonder hoe 72 violen en een aanstormend voorjaar met de daarbij behorende schoonheid de menselijke geest, zo ook de mijne, vreugde kunnen schenken. Ja zelfs een sprankje hoop tot ontluiking kunnen laten komen. Terwijl ik mijn column afsluit fluit een kleine vogel voor mijn raam, instemmend J

Goed Goan.

© Simon Schrijver.

Voor uw gram of goesting info@locourant.nl  o.v.v. titel van deze column.