Tel uw zegeningen, tel ze één voor één, tel ze allen en vergeet er geen! In de verte hoor ik het klinken, mijn dochtertje zong het toen ze op kleuterschool in Oldebroek, die ‘Rakkersoord’ heette, zat. Ik realiseerde mij dat zomaar ineens, zij nam mij in gedachten mee terug naar het verleden, de tijd van blijheid van onschuld en ook die van blijde verwachting. De tijd ook van licht en van een eindeloze toekomst en vogels die zongen en schijnbaar onafzienbaar geluk!

Verdulleme, dat is positief realiseer ik mij, onbezonnen en geheel onbezorgd onderweg naar morgen. Dat is wat ik wilde, met twee koters en een partner bouwen aan een mooie goede liefdevolle en weergaloze toekomst! Ik kon het geluk en z’n zoete geur ruiken welhaast, kortom ik deed datgene op dat moment, ik telde mijn zegeningen! En was een gelukkig mens, ik dacht niet somber, dat was een woord wat in mijn woordenboek ontbrak. Het was een woord waar ik pas veel later mee geconfronteerd zou worden.

Mijn leven begon pas, op weg met z’n viertjes naar al het moois wat het leven in petto had. Het was onafzienbaar en het kon niet kapot! Dat was mijn toekomst en die van mijn gezin, ja inderdaad het was huisje, boompje beestje, maar een mooier huisje, boompje beestje bestond er niet! Alles was mooi, je kinderen waren mooi, je partner was mooi, je ouders, broertjes en zusje waren mooi en ook nog eens lief. En de andere mensen om je heen waren begripvol en aardig, en ik, ik telde nogmaals mijn zegeningen en nu realiseer ik mij pas wat een prachtige tijd dat was. Het was de tijd van mijn leven,zeg maar.

Soms maakt terugkijken verdrietig maar in dit geval terugkijkend naar die periode in mijn leven word ik alleen maar blij. Toen was het leven meer dan de moeite waard om geleefd te worden…het kon niet op! Spreekwoordelijk, elk volgende kilometerpaaltje onderweg naar verderop maakte je blij. En ik probeer best wel om het vast te houden, en zet mijn gedachten regelmatig in de achteruit, zo ook nu, en alles is weer mooi en de moeite waard. Op deze manier schakel ik graag terug naar vroeger, terug naar liefdevolle momenten, naar al die mooie indrukken, naar al die lieve en aardige mensen. Naar die tijd waar je echt je zegeningen nog kon tellen, omdat ze er ook echt nog waren.

Vaak heb ik heimwee naar die tijd in, en van mijn leven. Een tijd ook waar we met z’n viertjes naar mooie country muziekfestivals gingen, zomaar overal in Nederland Het maakte niet uit of het ver van huis was of dichtbij, het was goed en we waren blij, dankbaar en gelukkig! Afgelopen vrijdag was ik weer even op zo’n country gebeurtenis waar 8 sterren straalden in theater Odeon in Zwolle waaronder ook onze eigen Wezepse zangeres Lana Wolf, en dat ik genoten heb……….. reken maar……. She's a good hearted woman!

En na lange tijd telde ook ik weer, maar nu niet met z’n vieren, maar jawel hoor met een goede vriend en nog zo’n 250 mensen….mijn zegeningen!

Goed Goan.

Simon Schrijver.

Voor uw gram of goesting info@locourant.nl o.v.v. titel column