Ja hoe doe je dat en waarom doe je dat? Om dat je soms gewoon geen andere keuze hebt. Je wordt geringeloord door het leven soms wil je niet kijken en kun je bijna niet aan wat je ziet en wendt je. je hoofd af. Puur lijfsbehoud in dit geval figuurlijk, want het gaat immers om geestelijk sentiment!

Je ziet dagelijks op allerlei media een steeds verder ‘verwordende’ wereld waarin de mensen op zoek zijn naar verloren dromen maar bovenal kijk je weg voor het verdriet en de pijn die mensen elkaar aandoen! We bakken er samen steeds minder van, afgelopen week zagen we een complete stad in Syrie waar mensen massaal werden uitgehongerd welhaast onder het toeziend en goedkeurend oog van politici en wereldleiders. Gebeurde vroeger waarschijnlijk ook, maar toen ging het aan ons oog voorbij en nu dankzij de moderne media worden we met de neus op de feiten gedrukt.

Uitgeholde kinderogen die niet begrijpend en vragend in het niets staren, zelfmoord terroristen die zich opblazen en met hun daad tientallen mensen ongevraagd meenemen de dood in! Zie Istanboel deze week en andere plaatsen op de wereld. Mensen met haat in de kop, een clash van zogeheten beschavingen, voor wat ze waard zijn! Een wereld in opperste verwarring eigenlijk als je het goed tot je door laat dringen op de rand van een faillissement. in ons eigen land een nieuwe voorzitter van de tweede kamer gekozen, ook hier vierden sentimenten hoogtij,een hele dag was men ermee aan het stoeien, of was het knoeien?! Een Marokkaanse dame ging uiteindelijk aan de haal met de zo fel begeerde baan, integratie zullen we het maar noemen. Maar baantjes jagerij zou maar zo ook een benaming kunnen zijn, nietwaar?

Wat uw columnist nog het meest stak was het verkwistende gedrag, wat betreft de tijd en het geld wat zo’n dagje kost, allemaal jongens en meisjes die stemmen tot ze een ons wegen en dat allemaal van uw en mijn centen! Een nep parlement volgens de woorden een bepaalde politicus wat zich van een niet al te beste kant liet zien, maar zien we eigenlijk wel beste kanten? Ook dat is iets wat uw columnist zich af durft te vragen! Vandaar, dat ik op zo’n moment weer de sterke neiging krijg om weg te kijken. Bereikte mij deze week ook nog een bericht, dat 85 miljoen euro per jaar in de ziekenhuis wereld over de balk gegooid wordt door teveel papierwerk, ach waar heb ik het over?

Groot denken moet ik immers, maar dat betekent toch niet, dat ik op te grote voet moet leven en zulke verkwistingen maar normaal moet vinden?
En de verantwoordelijke mensen in de politiek gooien er wel weer een onderzoek tegenaan, toch? Verder sprak ik nog iemand die bij het UWV van het kastje naar de muur gestuurd werd, ook zo’n organisatie, die alleen maar bezig is zichzelf in stand te houden, je hoort van alles en ziet van alles, zoveel zelfs, dat wil je overleven je geen andere keus hebt dan regelmatig... weg te kijken!

Goed goan.
©Simon Schrijver
Voor uw gram of goesting info@locourant.nl o.v.v. titel column.