Grenzen overschrijden, de oversteek van oud naar nieuw met terugkijken en vooruit blikken en dat bovendien ook nog eens met zeer gemengde gevoelens.Met hoop of twijfel, positief of negatief, met angst en beven of gewoon met gevoelens van onzekerheid. Hoe dan ook geen gemakkelijke opgave, de wereld verandert namelijk in een rap tempo het is lijkt het wel, niet bij te houden.

Wat gisteren nog gewoon was of leek is in een stroomversnelling aan het geraken! Een oud en nieuw wat er inhakt op het vlak van veranderingen. Althans zo overkomt het uw columnist. Geen vrede op aarde meer, kijk om je heen gewoon oorlog in veel landen op deze wereld. Dood verderf en horden mensen die op de vlucht zijn voor geweld, onze media laten het bijna dagelijks zien in geuren en kleuren. Een typisch jaar 2015 met wat het ons als mensheid gebracht heeft, we zijn naar het lijkt op weg naar geluk of het einde of zoiets.

Kerken sluiten massaal in ons land, andere geloven nemen het over, vrijheden staan op de tocht, andere culturen doen hun intrede, we moeten grensoverschrijdend durven denken. We raken er door in verwarring op wat voor een manier moeten we 2016 in? Ook ‘vercomputeren’ we in een razend tempo, en zijn we ook onderweg naar robotisering Winkelketens vallen om en sluiten in een steeds hogere frequentie, waar moeten die tienduizenden mensen straks aan de gang, er zijn immers onvoldoende banen. Bovendien zijn hier veel oudere mensen bij betrokken, zeg maar 45 plussers die te duur geworden zijn om straks weer in te kunnen stromen. Zaken dreigen onbetaalbaar te worden en op slag te lopen, en dat terwijl er steeds meer mensen uit andere landen een beroep komen doen op onze voorzieningen!Als je al deze dingen overziet overvalt je nou niet direct een gevoel van, laten we maar zeggen, blijde verwachting,toch? Wat voor een toekomst gaan mijn kleinkinderen tegemoet, soms wil ik er gewoon niet aan denken, en toch doe ik het. Soms dan lijkt het net of we met zijn allen een verloren voetbalwedstrijd aan het spelen zijn!

En dat allemaal terwijl de aarde opwarmt en de hele wereld plannen smeed om dit tegen te gaan, de wetenschap voorspellingen doet en wij ons verplichten tot een maximale opwarming van 2 graden in 2050.Wat moet ik ermee vraag ik mij af, maar dat is een verkeerde manier van denken, ik moet mij meer afvragen, kunnen mijn kleinkinderen hier wat mee,ja toch? Wat de toekomst brengen moge, is in diezelfde toekomst besloten, maar dat het de komende jaren een steeds snellere verandering van sentimenten zal zijn is naar de mening van uw columnist onomkeerbaar! Maar desalniettemin...........veel “Heil en Zegen”!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

Voor uw gram of goesting info@locourant.nl o.v.v. Simon Schrijver en titel column.