Je hoort bijna niet anders bezuinigen ontslagen steeds meer mensen in de bijstand zoals dat heet, kortom zo vlak voor kerst 2015, sombere geluiden. Het zal je lot maar wezen denk ik dan bij mezelf, kerst ontbijten op de televisie voor daklozen, en de man die bij mij aanbelt om de watermeter te vervangen als sprekend bewijs.

Dit is zijn laatste werkdag voor het waterleiding bedrijf vertelt hij mij zonder dat ik hem er om vraag, na 34 jaar op straat en ergens midden vijftig wat betreft zijn leeftijd. Ga er maar aan staan, denk ik bij mezelf hij werkt gewoon door en vraagt of ik tekenen wil voor de watermeterstand op zo’n handapparaat, dat wil ik. Zo zegt hij bedankt nu zijn de gegevens al binnen bij het waterleiding bedrijf, en ik ja dit is nu weer zo een voorbeeld van voortgang der techniek en is daardoor mede één van de oorzaken, dat jij je baan kwijt bent. Bij het weggaan bij de deur wens ik hem nog veel sterkte de komende periode, ik kijk door het raam en zie de Vitens auto vertrekken naar weer een nieuwe klant, en vanavond terug naar Friesland, want daar woont hij vertelde hij mij zojuist.

Of de duvel er mee speelt denk ik bij mezelf, zojuist de kop bedacht voor mijn column en ter plekke min of meer de bevestiging! De neergang heeft nog geen eind voedsel- en kledingbanken is nog een schone toekomst beschoren, wie had gedacht dat dit anno 2015 nog, of kan ik beter zeggen weer aan de orde is? In een maatschappij waar het niet op leek te kunnen, en nu dit, liefdadigheid is ook weer een groot ‘groeiproduct’ aan het worden, ook kerken steken erop in.Broeders hoeders worden weer als maatjes ingezet zag ik enige tijd geleden in het nieuws.Maar toch, in mijn directe omgeving schijnt het iedereen nog vrij goed te gaan, het armoede spook heeft zo te zien en te merken hier nog niet zoveel slachtoffers gemaakt.En nu is armoede natuurlijk ook een relatief begrip immers, we zitten in Nederland nog bij de toppers in Europa als het op ‘het goed hebben aankomt’, heb ik me laten vertellen.Collectief zorgen we met zijn allen nog heel goed voor de minder bedeelden in onze verzorgingsmaatschappij.Maar toch,er is naar mijn inschatting wel degelijk iets aan de hand we moeten terug naar een lagere versnelling, geen tandje erbij maar een tandje eraf.We zullen de tering naar de nering moeten gaan zetten, inventief worden en slimmer met de huishoudportemonnee om gaan. Maar echte armoe is nog geen troef naar het mij voorkomt, dan moeten er nog veel meer beroerde zaken ons pad kruisen en ons de weg versperren.

Maar toch is waakzaamheid geboden in een maatschappij die steeds meer de solo kant op gaat, kouder en killer en onpersoonlijker wordt.Waar de factor geld een steeds belangrijkere rol speelt, en de factor mens meer en meer gedigitaliseerd wordt.Het wordt onpersoonlijker derhalve hebben wij de warmte van de stal en de daarin aanwezige kribbe met het Kerstkind in de huidige tijd dan ook meer dan nodig.Het Kerstfeest met de daaraan gekoppelde gedachte, dat mensen van goede wil zijn en een Hogere Macht er zijn welbehagen in schept is een goed moment zo aan het einde van het jaar om ons bestaan te overdenken.Simon weet en u weet ook, dit zijn donkere tijden, ook wel de donkere dagen voor en rond Kerst genoemd, en samen weten we ook, dat het daarna weer lichter wordt.Indachtig deze wijze woorden ‘Het is nog nooit zo donker geweest, of het wordt altijd wel weer Licht’, sluit ik deze column af en wens u allen een van harte Goede Kerst.

Goed Goan.

©Simon Schrijver

Voor Uw Gram of Goesting info@locourant.nl o.v.v. titel column en Uw commentaar!