Het is weer zover de Amerikanen noemen het ‘Christmas time is coming. De donkerte om ons Nederlanders heen neemt toe, in letterlijke zin wel te verstaan want we zijn met zijn allen op weg naar het einde van het jaar 2015.

Gevoelens en gedachten nemen, zonder dat we het zelf willen weer bezit van ons wezen en zijn. We gaan terugkijken zoals we dat noemen, we raken met ons allen verstrikt in een soortement ‘midlife crisis’, de donkere dagen voor kerst zijn al volop aanwezig en als we niet oppassen gaan ze met ons op de loop! Je zou er echt bang van worden, maar ze worden ongevraagd over ons uitgestort. Rond deze tijd van het jaar is het een feest voor de geest! We worden met zijn allen rond deze tijd van het jaar ook zo ‘beschouwelijk’ valt Simon altijd weer op en zo meelevend.

We hebben zo met elkaar en te doen en al de andere dingen waar we normaal niet van op of omkijken, ze schijnen ons inééns aan het hart te gaan! Het hoort erbij er ontstaat blijkbaar een soort vrede in ons hart, we gaan de lampjes in de kerstboom weer aansteken, we staren in hun lichtend schijnsel als ware het, het licht der wereld. Straks gaan we weer samen zingen van vrede op aarde en in de mens een welbehagen een voorwaar ‘geestverruimend ’feest komt er weer aan.

We houden niet op met het geloven in‘Love Stories’, in een White Christmas en rendieren met rode neuzen die Rudolph heetten en die in galop en aangespannen voor de Arreslede ons blijven voorzien van dromen in pakketvorm. Een feest voor de geest en de drug van het jaar, Santa Claus is coming!

Het grote ‘Ritueel’ van het kind in de kribbe waar we ‘en passant’ alles weer even aan ophangen en de alledaagse problemen voor een korte wijle stallen of afparkeren, zo u wilt! Aan de huizen hangen ook lampjes en allerlei afbeeldingen van dingen die niet bestaan, en die wij nodig hebben blijkbaar om voor even een verlichtte geest te hebben of te zijn, want sprookjes zijn er voor iederéén en zijn van alle tijden. Het grote ‘belazer ’ritueel rond deze tijd van het jaar waar we elkaar ook onder de goede wensen bedelven in de vorm van onder andere allerlei kaarten en prentjes en straks helemaal aan het eind de‘boze geesten’ weer aan flarden schieten. Rond deze tijd van het jaar wensen we elkaar straks ook weer al wat wenselijk is, voor wat het waard is. Er is een grote verwarring gaande in stand gehouden door kerstmannen, glühwein, oliebollen,kerstpakketten, een kind en een kribbe, een kerststal en de beste wensen voor weet ik veel wie en waarom. Veel heil en zegen in Nederland en God bless you in Amerika.

Als je het goed beschouwt een feest van ‘verwarring en dolende geesten, en zeker rond deze tijd van het jaar! Simon vindt het eigenlijk helemaal niet zo raar, dat steeds meer mensen de weg aan het kwijt raken zijn. We raken steeds verderop in de tijd, klampen ons vast aan ‘rituelen’ uit het verre verleden waarvan de ‘essentie’ steeds minder begrepen wordt naar Simons stellige overtuiging en lopen massaal achter nieuwe ‘rituelen’ aan die de geest niet echt bevredigen kunnen. We raken de aansluiting kwijt met de tijd waarin we nu leven, jongeren ‘housen en blowen’ zich een weg naar hun toekomst. Ouderen klampen zich vast aan vroeger en zoeken net als de jongeren naar een soort ‘geborgenheid’, maar dan van een andere orde! Dat betekent dat ‘rond deze tijd van het jaar’ Simon slechts één wens voor u heeft en dat is, dat het u allen mag….

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

Voor uw gram of goesting info@locourant.nl o.v.v. titel van de column