Zo actueel als wat de discussie over statiegeld, wel of niet en dat allemaal om het milieu te sparen, of wie weet wel redden. Gaan we recyclen of gaan we statiegeld doen, zodat we minder weggooien, je ziet wereldwijd de discussie zich verdiepen over het welzijn van me3ns en dier. Ook in de tweede kamer der staten generaal worden er de nodige woorden aan besteed, we zijn er met zijn allen druk mee bezig om te bespreken hoe we het in de toekomst zullen gaan doen.

Gaan doen met een berg plastic afval die bijna een bedreiging gaat vormen, zeker als we zo door blijven gaan met moeder Aarde. De grootgrutters willen er van af, van het statiegeld het kost hen meer dan het hun oplevert. En aangezien het allemaal om de poen gaat in wat heet een kapitalistische samenleving staan we hier met zijn allen niet raar van te kijken. En prettige bijkomstigheid we hebben er weer een onderhouden onderwerp bij om uitvoerig bij stil te staan. Stilstaan bij prut, stilstaan bij het wonder van de vooruitgang en ons tegelijkertijd afvragen, waar gaat het eigenlijk allemaal om? Nou het mag duidelijk zijn om consumeren wat ons bij tijd en wijle wijst op de gevolgen van datzelfde consumeren. We dreigen op langere termijn om te komen in een berg van petflessen en andersoortig verpakkingsmateriaal. Gebeten worden door de kat of de hond, hoe dan ook ons gedrag heeft links of rechtsom consequenties voor het voortbestaan van de soort mens. Zo kom je van het een op het ander, dat heet dan weer voortschrijdend inzicht waarna een stemming volgt in onze volkvertegenwoordiging. Het blijft intussen knokken en uitkijken en dagen tellen, want de tijd tikt door. Maar één geluk hebben we met zijn allen de wetenschap met haar onderzoekactiviteiten vordert en de middelen en de procedures om zaken als deze af te kunnen breken komen in het zicht. En daardoor wordt de huidige, bijna eeuwigheidswaarde getackled! Een uitvloeisel van de vooruitgang of ook wel de prijs genoemd van diezelfde vooruitgang.

In het snelle internet tijdperk waarin de wereld zich bevindt behoort bijna niets meer tot de onmogelijkheden, zoals het water de plastic afvalproducten via golfstromen naar plaatsen brengt die diezelfde golfstromen door hun loop bepalen. Zo brengt de vooruitgang ons menselijk ras naar denkwijzen die we in potentie allemaal in ons hebben blijkbaar. Niets is wat het lijkt, altijd wel een verrassing, altijd wel weer een nieuwe uitvinding in de vorm van diverse varianten, is het niet om te strijden dan wel om te bestrijden. In een tijd van Pet en Prut gaat het leven gewoon als altijd zijn gang, en maakt een merel op mijn balkon met zijn opgewekte gefluit mij elke morgen wakker. Net of hij zeggen wil, maak je hoofd leeg er zijn ook andere, leukere dingen!

Goed Goan.

Simon Schrijver.

Voor eventuele reacties simonschrijver@locourant.nl