Kopenhagen en het eurosongfestival wat moet je daar nu van vinden, gaat het om de liedjes of om de act, laten we zeggen het opvallen. Voorronden en een finale ronde en is/was het kwaliteit?

Beladen ook nog eens een keer met een overvloed aan sentimenten en aan het verworden tot een kijk een opval spektakel. En kwaliteit, ja wat versta je daar onder en hoe beleef je de show en alles er om heen?Kortom hoe beleef je dit soort evenementen anno 2014 spreekt het je aan of wordt je er ontzettend moe van? Wat mij opvalt bij dit liedjes podium in Kopenhagen is toch wel een redelijke vorm van overdrijving, en dat het meer de zangers zijn dan het liedje , dat men ten gehore brengt! Smaken verschillen en over de inhoud, de kwaliteit dus valt te twisten. In mijn beleving was het altijd niet de zanger maar het liedje, nu lijkt het meestal andersom. Ach wat maak ik me druk, het gaat allemaal om eigenlijk bijzonder weinig, muziek is een gevoel wat vanuit je hart moet komen en bij veel mensen op veel verschillende manieren binnenkomt. Zo kan muziek je blij maken of verdrietig, het kan je tranen van ontroering of van blijdschap kosten. Een leven zonder muziek kan ik mij gewoon niet voorstellen, het zou koud kil en inhoudloos en erger nog, uitzichtloos zijn.Ik zou er niet aan moeten denken, je zou als mens incompleet zijn.Dus is een Eurovisie songfestival een van de vele uitingen van wat men muziek pleegt te noemen. Net zoals een concert in een concertgebouw of een zogeheten muziekfestival ergens in de open lucht of Oerol op Terschelling bijvoorbeeld. Muziek is ook de omlijsting van woorden middels instrumenten, die op hun beurt ook in veel variaties aanwezig zijn. Ooit allemaal bedacht en uitgevonden met het doel om ons leven te veraangenamen! Waar komt het gezegde vandaan, het klinkt me als muziek in de oren, Simon zou het niet weten, maar het geeft wel iets positiefs aan, althans zo komt het mij voor.

Een leven zonder muziek lijkt mij dan ook niet te doen, en daar hoort ook bij, dat smaken verschillen. En of Nederland nu al dan niet als winnaar of hooggeplaatst land uiteindelijk uit de bus zal komen, iets wat op het moment van het schrijven van deze column nog in de toekomst besloten ligt, we zullen wel zien. Het is eigenlijk net als met het wereld kampioenschap voetbal wat er straks aankomt, meedoen is belangrijker dan winnen, toch? Of zie ik het niet goed en is winnen belangrijker dan meedoen? Maar al met al blijft het een spektakel stuk op Europees nivo, want het is veel besproken en haalt ruimhartig nog steeds alle Media. Maar als een en ander straks weer achter de rug is en alles en iedereen weer met beide benen op de grond staat, en bekomen is van de schrik betreffende de vrouw met de baard die ook middels muziek haar vreemde gedrag moest etaleren, of anders gezegd moest opvallen. Met andere woorden als de kruitdampen opgetrokken zullen zijn en alles weer 'Calm after the Storm' zal zijn, zo mooi bezongen door onze eigen country coryfee├źn Ilse en Waylon zich noemde 'The Common Limits', hoop ik dat een ding altijd door zal gaan en, dat is de muziek, in al haar variaties!

Goed Goan.

Simon Schrijver.

Voor eventuele reacties simonschrijver@locourant.nl