oog

Ogen zijn een onderdeel van de mens, net zoals oren handen en voeten en een neus. Al deze onderdelen hebben zo een eigen functie alsook een… eigen behoefte. Nu zijn onze ogen van een onvoorstelbare ‘veelzeggendheid’ en hebben toch wel een zeer aparte functie in het existeren, zeg maar het bestaan van het wezen mens! Ze kunnen uitdrukken ze kunnen vragen en via hen kun je in de ziel van ditzelfde wezen kijken. En dat is nog al wat, dat deze organen je inzicht kunnen verschaffen in de ‘behoefte’ van het zijn, van de ziel ‘het leven’ dus.

Ogen kunnen afwijzen ook kunnen ze blijk geven van verdriet, dat kunnen ze doen door de traanklieren in werking te zetten en dat is zielig of juist weer niet en beweegt de andere mens dan weer tot troost! Ogen de spiegels van onze ziel kunnen ook stralen van blijdschap al dan niet ondersteund door andere spieren in ons gezicht en samen maken ze er dan een lach van. Elke ‘behoefte’ kan door ogen uitgedrukt worden en daarom bestaan ze dan ook ‘Behoeftige Ogen’! Ze kunnen ook een blik van hulpeloosheid uitstralen dat zult u ongetwijfeld wel ééns gezien hebben.

Wat te denken van stukken van onze wereld waar kinderen en volwassenen nog steeds omkomen van de honger en waarvan de foto’s die ons bereiken weer op ogen, in dit geval die van mij en die van u een onuitwisbare indruk achter laten! Hun behoefte staat in hun ogen geschreven op zo een moment en één blik zegt dan ook meer dan duizend woorden. Nog intenser het staat dan op je netvlies gebrand, een onmisbaar onderdel van datzelfde menselijke oog. Hoe vaak bereikt je als mens niet een blik van afkeuring of in sommige gevallen een blik van begrip of van aanmoediging of bemoediging.

Alles maar dan ook alles wat met de creatie mens te maken heeft wordt bepaald door ogen vanaf de geboorte tot de dood en het hele circuit daar tussen in. Het uitzoeken van een partner de aantrekkingskracht tussen de seksen van de verschillende geslachten of van hetzelfde geslacht. Nou schijnt volgen de biologen hier ook een ‘factor reuk’ in het geding te zijn maar Simon ziet dit dan maar even als een uitzondering die de regel bevestigd! “Behoeftige Ogen” die geven het aan en zij zijn de oorzaak en het gevolg van uw en mijn bestaan! En later na je dood kunnen andere ogen misschien wel lezen wie jij als mens was. Eerst komt het zien en dan het horen immers, ogen ze zijn er in veel variëteiten en veel kleuren en zij zijn het die vreugde en verdriet, afgrijzen en liefde door blikken kunnen aangeven of verwoorden zo u wilt.

Het kan allemaal door ogen, zonder ogen al dan niet ‘behoeftig’ geen enkele reden tot bestaan en Simon denkt ook geen mogelijkheid tot bestaan, althans niet op de wijze zoals we het leven als soort met de andere soorten nu leven! Het ‘Oogt’ simpelweg niet dan! Soms zeggen mensen sta niet zo dom te kijken je lijkt wel een koe, dat zal de behoefte aan domheid wel zijn die een koe nu éénmaal uitstraalt denk ik dan. “Behoeftige Ogen” zijn er ook als je jezelf beweegt in één of andere buurt waar dames van lichte zeden hun koopwaar staan aan te prijzen.

Soms ook zittend achter ramen, zoveel dimensies en zoveel behoeften, en altijd en overal ogen, ogen en nog ééns ogen. Hoe vaak hoor je om je heen niet, ik heb toch geen ogen achter en voor!? Maar vaak lijkt het wel ééns dat mensen ze inderdaad, achter en voor hebben! Ogen ook met ‘pretlichtjes’ en ‘ijzig en koud’ het is allemaal weer van toepassing zeker rond deze tijd van het jaar. Door ogen en op de kleur van ogen en de blik van ogen en de ‘behoefte’ die ze uitstralen, kortom door ”Behoeftige Ogen” houden wij, ook jij en ik dus, de wereld draaiende! Simon zou willen zeggen ‘Keep ‘em Going’ !

Goed Goan.

© Simon Schrijver.