Het is welhaast niet van de lucht
En lijkt steeds meer in de mode
Zelfs wat gifgas schuwt men niet
Een huilend kind dat hoort erbij
Min of meer gewoon geworden
Dood, verderf, het stinkt niet meer
Broeders hoeders zijn we niet
Ook raken doet het ons niet meer
Niemand die er iets van zegt
En de wereld... die kijkt weg!

Roelof Rustenburg

Niets is zeker of staat vast

Blij verrast en ook verbaasd

Wakker worden elke morgen

Opstaan zonder een gebrek

Sinds jaar en dag je eigen plek

Zaken doen en geld verdienen

Je hebt het nodig zeker weten

Zonder dat geen brood gekocht

Maar toch is het complete leven

Slechts een lening, zeker weten!

Roelof Rustenburg

dromen

Als Klaas Vaak me slapen laat
Droom ik vaak de mooiste dromen,
Droom ik dat een ander mens
Mijn juiste snaar heel even aanraakt,
Droom ik van een warme wereld
Met geen geweld en geen verdriet,
Droom ik van een land van licht
Met geen verdriet of pijn of oorlog.
Maar dat blijft een schone droom...
Je weet toch: dromen zijn bedrog!

Roelof Rustenburg

Lees meer >

ierland2

Niet moeilijk daar voor uit te komen

Want met jouw schoonheid en mystiek

Als ook je pure, ruige romantiek

Jaag jij dat aan bij menig mens en meer

Gewoon zeg maar verloren fantasie!

Jij zet op scherp het pure leven

Waar velen meer en meer naar streven

Jij bent de achterkant van het gelijk

Dé reden van mijn Ierland reis!

Roelof Rustenburg

Lees meer >

luchtfoto Kampen

Met haar Kogge en haar handel
Er van poort tot poort gewandeld.
Opgesnoven ook de echtheid
Van De Stomme en de Steur
Uit een lang Vervlogen tijd.
Aan de boorden van de IJssel
Statig fier en rustig ogend
Voelt het goed hier te verpozen.
Altijd al heel veel gehad
Met Kampen als mijn vaderstad!

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

trouwring

Een souvenir, mijn erfenis
Van iemand die er niet meer is
Hangt bij mij thuis te hangen
En kijkt van boven op mij neer.
Van dag tot dag zie ik hem weer
Een kleinood dat mij vergezelt
Ook met mij nu mijn dagen telt
Wat eerst een teken was van rouw
Nu waardevol symbool van trouw
Dit goud zegt nu, ik pas op jou!

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

goedekanten

Nieuwe ronde, nieuwe prijzen
In je leven op jouw wegen
Doe datgene wat je past
Trek het aan als warme jas.
Ga vooral niet zitten nukken
Als het even niet wil lukken
Maak je ook vooral niet kwaad
Als er onzin wordt gepraat
Laat je goede kanten zien dan
Gaat het lukken...niet misschien!

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

 

nieuwjaarr

Een nieuw jaar, een nieuw begin
Blijven geloven, het hoofd omhoog.
Men zegt dat alles goed zal komen
Ik wik en weeg aanschouw de wereld.
Als bomen nat en zonder blad
Er troosteloos en kaal bij staan,
Wat moet ik met een'Nieuw Jaar' aan?
Ik vraag mij af of 't beter is
Dat ik mij eerst eens vergewis
Of overslaan... een optie is!?

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

Afscheid neem je niet zo maar
En zeker niet van ’t oude jaar
Het bracht je vreugde, en verdriet
Ook was het af en toe je vriend
‘t Was bij je toen je hebt gegriend
Het jaar en ik wij trokken sporen
Betreurden hen die wij verloren
En ook vergeet je nooit die dag
Dat je daar stond aan open graf
Dus dank een jaar niet zomaar af!

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

blues bw

Het is weer de tijd van ’t jaar
Dat men zingt van Ere, ere
Aan de God van ons bestaan
En van sterrenpracht alom
Van welbehagen in het mensdom.
En dat men zingt van Bethlehem
Opdat men niet vergeten zal
Van die kribbe en die stal.
Ik heb mijn hart aan Kerst verloren
Want toen is de Blues geboren!

© Roelof Rustenburg

Lees meer >

tegenkerst

Tegen kerst, de don'kre dagen
Weinig licht, het schiet niet op
Aan duisternis gaan wij ten onder
Schier geen uitzicht op wat licht.
Naar men zegt is dit een aanloop
Naar een geboorte in een stal
Van een kind dat dingen nieuw maakt
En een geest die harten aanraakt.
We zullen zien of dat zo is
Maar één ding dat is zeker weten
Binnenkort is het weer Kerstmis!

Lees meer >

windmolens

Van de wind kan niemand leven
Moet wel je horizon voor sneven
Zelfs kerken niet meer torenhoog
En verder oogt het troosteloos
De huizen in de buurt, afgedankt
Straks Vice versa naar de slachtbank
Die honderdvijftig meter hoog
Maakt menig mens zelfs radeloos!
In deze oksel van ons land
Staan meningen nu in de brand!

Lees meer >

kaars

Ma, intens schrijven over missen
Gaat na zoveel jaar iets anders
Maar gewoon zal het nooit worden
Daarvoor was jij te bijzonder
Ik heb het een plek gegeven
Zodat ik door kan met mijn leven
Dertien jaar moet ik het doen nu
Met jouw graf, de steen, de leegte.
In deze donkerte van 't jaar Ma
Voelt verlies weer extra zwaar!

© Roelof Rustenburg

buitenbeentje

Een minnestreel of troubadour
Is veel te zacht, heeft geen bravour
Niet hard genoeg, geen zakenman
Te soft, te weinig dadendrang.
Zijn uiterlijk is ietwat warrig
Hij ziet er meestal slordig uit
Leeft ook teveel in het verleden
Hij kan de toekomst niet goed aan
En zal daarom da’s wat ze zeggen
Ook nooit geslaagd door ’t leven gaan!

70

Intens genoten van al die flessen wijn
Alleen de aanblik was al fijn
Intens genoten van alle lieve woorden
Zomaar spontaan en niet omdat ze zo hoorden
Door kruinen van bomen wat resten van zon
Het leven genoten met al wat ik kon!
Veel kaarten met lieve wensen beschreven
Een dochter, een terugblik op mijn leven Steeds meer verleden en minder heden
Dat is dan je lot als… je zeventig wordt!