Columns schrijven

Een ulevel was ooit een snoepje
Verpakt in mooi gekleurd papier
Maar die tijd is lang vervlogen
Die tijd dat Jetje jarig was
En ging trakteren in de klas
Toen zulke dingen nog bestonden
De smartphone nog niet uitgevonden
Met Tablets in een ver verschiet
Slechts Ulevellen bracht zij mee
Maar ieder kreeg er... minstens twee!

Columns schrijven

Als ‘s morgensvroeg de dag ontwaakt
en mens en dier wordt aangeraakt
met bewustzijn en de morgen,
liggen op de loer weer zorgen.

Toch zou dat niet zo moeten zijn
want leven is een ander rijm
en verdient een warm onthaal.

Elke dag en elke morgen.
En uitgezonderd is geen dag
Wees blij dat je er wezen mag!

Columns schrijven

Een magisch woord zo tussen beide
Past bij veel zaken in het leven
Het pept je op en geeft je kracht
Geeft moed en zelfvertrouwen
En laat je van het leven houden
Wees optimistisch en een winnaar
Voor jezelf ook voor elkaar
Want samen is het minder zwaar
Je voelt je een kanjer als je wint
En meer nog zelfs bij tegenwind!

Roelof Rustenburg

Columns schrijven

Het leven kabbelt rustig voort
Te gek en welhaast ongestoord
Het gaat zo lijkt het zo het moet gaan
In het algemeen mag ik niet klagen
Mijn last is redelijk te dragen
Groen komt weer aan struik en boom
De hemel blauw dan weer bewolkt
Ik hoor bij het uitverkoren volk
Mijn leven is haast louter rijm
Maar toch voelt het niet altijd fijn!

Roelof Rustenburg

inktpot en veer 1

De volheid van twee vrouwenborsten
Schept leegheid in de mannenkoppen
De rijkdom van een sterke fantasie
Bevredigd al die leegheid niet
Een kind zijn van gescheiden ouders
Ook weer zoiets twee slechte bouwers
Het schilderen van sentimenten
Niet passende bij al die mensen
Het leven van een leven dat enkel eindig is
Een mens betekent twee keer niks!

Roelof Rustenburg

Zeker weten het wordt Lente
Ik voel en proef het aan de lucht
De vogels worden weer actief
Vliegen ’t sjilpen baltsen fluiten
Wat een drukte... hemellief
En die drang van de natuur
Om te komen tot een paring
Door elkaar het hof te maken
En in kuif en veer te pikken
Wordt het straks op eiers zitten!

Roelof Rustenburg

Wij gaan slapen wij zijn moe
Sluiten vroom de oogjes toe
Morgen is er weer een dag
En vinden wij wat jij niet mag!
Wij hebben echt een juist geloof
En anders denken maakt ons boos
Niet echt boos maar meer verdrietig
Een mens is immers al zo nietig!
Toe ga nu maar rustig slapen
Zeker weten het komt goed.
Dankzij ons... ‘Gedachtegoed’!

Roelof Rustenburg

Niet koud en kil, maar warm en fijn
Zo moet het bij jouw omroep zijn
Jezelf beleven om het even
Wie of je bent en wat je doet
De Omroep steunen als het moet
Fundering wordt pas dan gelegd
Als je jezelf aan mensen hecht!
Zou het alleen maar gaan om poen
Het kil en koud van zaken doen?
Jouw omroep smoel die wordt bepaald
Door wat je brengt, niet wat je haalt!

Roelof Rustenburg

In Kampen is een
schip gelicht.
Na ruim 600 jaren
Onttrokken aan
de duisternis.
De mensen blij
ze vieren feest.
Een Kogge die
komt weer naar huis.
Want Kampen das
zijn ...Thuis!

jaap.kanis@planet.nl

Het is welhaast niet van de lucht
En lijkt steeds meer in de mode
Zelfs wat gifgas schuwt men niet
Een huilend kind dat hoort erbij
Min of meer gewoon geworden
Dood verderf het stinkt niet meer
Broeders hoeders zijn we niet
Ook raken doet het ons niet meer
Niemand die er iets van zegt
En de wereld die... kijkt weg!

Roelof Rustenburg

Weet niet goed wat ik moet doen
Als ik steden leeg zie lopen
Turken schieten Koerden dood
En in steden hongersnood
Zie de onmacht van de mensen
Met vaak doodsangst in de ogen
Snakkend naar het vrije westen
Snap niet wat de mens bezield
Dat de angst zijn harte knevelt
En de haat zijn ziel... benevelt!

Roelof Rustenburg

Mijn wereld staat wat op de kop
Het lijkt er komt geen einde aan
Met instagram en met whats app
Gaat jeugd en jonkheid nu tekeer
Ook facebook groeit gestadig door
Veel oude waarden gaan teloor
Het onderwijs moet op de schop
Verouderd met een kop er op
Ik word onzeker kijk ontdaan
Wat moet ik op mijn leeftijd aan?

Roelof Rustenburg

Elk jaar heeft een startmoment
Meestal ergens aan ’t begin
Als de dagen weer gaan lengen
Onverbiddelijk de lente volgt
Net als je denkt het is wat donker
Ik zie het even niet zo scherp
Is er dat stemmetje van binnen
Zie toch de dingen niet zo somber
Er komen mooie maanden aan
Er is genoeg om door...te gaan!

Roelof Rustenburg

Verrekte januari maand
Geen vlees noch vis, geen
zon en ook geen ijs...grijs!
Met jouw loop ik altijd te
knokken, kale boomtoppen.
Het maakt mij depressief
Een beetje, of ik wil of niet!
Ook aan regen geen gebrek
Verrekte januari maand
wat moet ik met je...aan?

Roelof Rustenburg

De oliebollen weer genoten?
De schrik van oud naar nieuw
doorstaan, het vuurwerk en
de sterretjes, te popelen om
door te gaan? Vertrouwen
in het nieuwe jaar? Zoals
dat heet van zessen klaar!
Een goede raad begin van
t’ jaar pas op t’ is glad, en
t’ oogt... wat donker allemaal!

Roelof Rustenburg