herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is.

Mijn stoere, sterke vader

Jaap en Cora is een echtpaar van begin zestig jaar. Ze hebben twee zonen; Arnoud en Jasper. Vanwege ernstige hartproblemen moet Jaap vervroegd afscheid nemen van het arbeidsproces. Met klussen in zijn werkplaats, zingen in een koor en vrijwilligerswerk weet hij zijn leven een zinvolle invulling te geven.

Jaap is negen jaar als zijn vader overlijdt. Omdat zijn moeder hele dagen moet werken gaat Jaap uit school vaak naar zijn oma of met vrienden op pad. Met hen haalt hij veel streken uit en niets is hem te dol. Zijn moeder heeft heel wat met hem te stellen.

Het rebelse gedrag draagt Jaap over aan zijn twee zonen. Ze halen veel kattenkwaad uit en stiekem is Jaap ook wel een beetje trots op ze. Jasper gaat ook weleens te ver, waardoor hij enkele keren in aanraking komt met de politie. De relatie tussen vader en zoon komt hierdoor enige jaren ‘op scherp’ te staan.

Naarmate de jongens ouder worden vinden ze elkaar steeds meer in gelijke interesses. In de werkplaats van Jaap brengen ze samen vele uren door. Jaap brengt hen de kneepjes van het vak van houtbewerking bij. Ze genieten weer volop van elkaar totdat daar een abrupt einde aan komt…

Cora is in huis aan het werk en wil een kop koffie drinken met Jaap. Ze treft hem niet aan en denkt dat hij in z’n werkplaats aan het klussen is. Als ze even later nog een keer gaat kijken is Jaap er nog steeds niet en dat is vreemd. Als ze in de keuken komt ligt Jaap levenloos op de keukenvloer.

Rond een uur of twaalf belt ze me en als ik bij hen arriveer tref ik een totaal verdwaasde familie aan. Jaap ligt nog steeds op de keukenvloer. Cora en Arnoud zitten bij hem en Jasper zit in de stoel van zijn vader voor het raam in de woonkamer. We maken kennis met elkaar, maar het lukt me niet goed om contact te krijgen met Jasper.

Als ik met de familie wil bespreken hoe we Jaap naar een andere plek kunnen vervoeren blijft Jasper in zijn stoel zitten. Hij houdt afstand en wil eigenlijk niet betrokken worden in het gesprek. Cora besluit Jaap thuis op te baren. Met mijn collega’s en Cora verzorgen we zijn lichaam en leggen hem op een bed in de woonkamer.

Als we klaar zijn komt Jasper bij ons staan, hij legt de handen van zijn vader anders, strijkt hem door de haren en trekt zijn trui een beetje recht. Jasper begint onbedaarlijk te huilen, samen met zijn broer en moeder zit hij een hele tijd naast het bed van Jaap. Zijn stoere, sterke vader zomaar dood, hij kan het niet bevatten…

De volgende dag ga ik weer naar de familie om de uitvaart verder te bespreken. Jasper schuift bij ons aan, maar wil eigenlijk niet nadenken over de keuzes die gemaakt moeten worden. Bij de keuze voor een kist wordt Jasper kritisch. Zijn vader die altijd kluste met hout moet een mooie kist krijgen. Maar hij vindt geen kist goed genoeg…

Ik vraag aan de jongens of het misschien beter is de kist dan maar zelf te maken. Diezelfde middag gaan ze met bouwtekening en boodschappenlijst op pad naar de bouwmarkt. De dagen daarna tref ik ze voornamelijk aan in de werkplaats van hun vader, druk met zagen, timmeren, schuren, frezen, lijmen en schroeven. Elke dag zie ik vorderingen, de kist moet perfect zoals Jaap het hun geleerd heeft.

Naarmate de dag van de uitvaart dichterbij komt ga ik me ook wat zorgen maken. “Jongens, gaat het lukken om de kist op tijd af te hebben?” Mij wordt verzekerd dat het goed komt. Op de dag van de uitvaart wordt de laatste hand gelegd aan de kist… Samen leggen we Jaap in zijn kist en de jongens schroeven het deksel stevig dicht.

Jasper heeft met heel zijn ziel en zaligheid gewerkt aan de kist voor zijn vader. Het heeft hem door deze moeilijke dagen heen geholpen. Na afloop van de uitvaart komt hij naar me toe en biedt zijn excuus aan voor zijn gedrag. “Ik vond je echt een ontzettende trut die eerste dag, maar nu wil ik je een zoen geven. Mag dat?” Jasper pakt me stevig vast en fluistert dat hij me een ‘heel tof wijf’ vindt. Ik fluister terug dat hij heel veel lijkt op zijn stoere, sterke vader en dat ik ongelofelijk trots op hem ben…

Wilt u reageren? Herma van Zalk, (038) 376 4123 of info@addiouitvaartzorg.nl