herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is.

Voor altijd samen

De heer en mevrouw Gerritsma is een echtpaar op leeftijd. Ze zijn al bijna 50 jaar met elkaar gehuwd als meneer ernstig ziek wordt. Na een korte en heftige ziekteperiode overlijdt hij in het ziekenhuis en eindigt zijn leven toch nog onverwacht. Hij is 75 jaar geworden.

Ik ontmoet de familie bij hen thuis, daar zijn naast de echtgenote ook de zoon en dochter aanwezig met hun beide partners. Ook al was de ernst van de ziekte bekend, geen van hen heeft het overlijden zo snel zien aan komen. Aan de eettafel in de woonkamer drinken we een kop koffie en maak ik kennis met het gezin.

De heer en mevrouw Gerritsma hebben drie kinderen, Gijs, Roos en Eva. Hun jongste dochter is 26 jaar geleden op 17-jarige leeftijd omgekomen bij een verkeersongeluk. Op haar dagelijkse fietstocht naar school wordt Eva geschept door een auto en overlijdt ter plaatse. “Dat je kind niet meer thuiskomt van school, daar is geen voorstelling van te maken”, zegt mevrouw Gerritsma.

De familie vertelt over het grote gemis in hun leven. “Afscheid nemen van je kind en zus doet zo onvoorstelbaar veel pijn.” Het verlies heeft hun leven voorgoed veranderd, “we spreken over het leven voor en na het overlijden van Eva… “. Als de heer en mevrouw Gerritsma jaren later opa en oma worden van de kinderen van Gijs en Roos krijgt het leven weer wat meer glans en zin.

Echt met elkaar gesproken over uitvaartwensen heeft het echtpaar nooit gedaan. Wat in ieder geval zeker is dat mevrouw Gerritsma en haar man na hun overlijden begraven willen worden. Ik merk dat dit een gevoelig onderwerp is, ons gesprek valt stil en dat laten we ook maar even zo…

Mevrouw Gerritsma vervolgt het gesprek en vertelt dat Eva na haar overlijden is begraven in een tweepersoons graf op de begraafplaats van het dorp. “Het enige waar mijn man en ik samen over gesproken hebben is, wie van ons tweeën later bij Eva in het graf begraven wordt. En daarmee dus ook wie van ons in een ander graf begraven wordt. Het is ons niet gelukt daar samen een keus in te maken”, zegt mevrouw Gerritsma.

Dit dilemma hebben de heer en mevrouw Gerritsma vanaf het overlijden van Eva met zich meegedragen. “Het heeft ons veel beziggehouden en zelfs onze relatie soms onder druk gezet”, zegt mevrouw Gerritsma. En nu is het moment aangebroken dat mevrouw Gerritsma de beslissing moet nemen in welk graf haar man begraven zal worden.

Ik vraag aan mevrouw Gerritsma of zij weleens heeft gehoord over de mogelijkheid om een graf te laten ‘schudden’. De stoffelijke resten van haar dochter kunnen dan opgegraven en diep in het graf herbegraven worden. Op deze manier komen er in het graf weer grafruimtes voor twee personen beschikbaar. Door hiervoor te kiezen zouden zowel haar man als zijzelf later in het graf bij hun dochter begraven kunnen worden.

Deze mogelijkheid is nieuw voor de familie en ze moeten duidelijk wennen aan deze gedachte. Uiteraard is het een zeer persoonlijke afweging die mevrouw Gerritsma alleen zelf kan maken. Ik leg uit dat er een verzoek ingediend kan worden bij de eigenaar van de begraafplaats en deze dan toestemming moet verlenen voor het ‘schudden’ van het graf.

Na een nachtje erover geslapen te hebben heeft de familie besloten graag van deze mogelijkheid gebruik te willen maken. “Als we dit eerder hadden geweten had dit een hoop onrust en verdriet bij onze ouders kunnen voorkomen”, vertellen Gijs en Roos.

Diezelfde dag dien ik het verzoek in bij de gemeente en wordt toestemming verleend aan de familie. Op de dag voor de uitvaart komt een gespecialiseerd bedrijf het graf ‘schudden’. Aan het eind van die dag ga ik samen met de familie naar de begraafplaats om even bij het graf te kijken.

Er is een last van de schouders van mevrouw Gerritsma afgevallen. Haar diepe wens om bij haar man en dochter begraven te kunnen worden, wordt hiermee werkelijkheid. Gearmd zie ik ze staan, bij het graf waar de volgende dag hun man en vader begraven zal worden. Ik voel me rijk dat ik deze, voor dit echtpaar, zo belangrijke oplossing heb kunnen bieden.

Wilt u reageren? Herma van Zalk, (038) 376 4123 of info@addiouitvaartzorg.nl