EW logo klein

Het leek met een sisser af te lopen. Nou ja, het is maar wat je onder een sisser verstaat. Het begon met het bericht dat mensen met een te fors postuur geen erewacht meer konden zijn bij de dodenherdenking op de Waalsdorpervlakte. De voorzitter van de Haagse vereniging die dit jaarlijks organiseert zei daarover ‘het ziet er toch niet uit als de knoopjes losschieten omdat de overall te strak zit?’. Er kwam kritiek, fors ook, en de secretaris van hetzelfde bestuur zei vervolgens dat de tekst moest worden gezien als een waarschuwing:  ‘pas op dat je niet te dik wordt, anders past de overall niet meer’. Het tenue ging tot confectiemaat 60. Het bestuur trok het boetekleed aan. Nu zegt het ‘als iemand niet in de tenue past kopen we desnoods een grotere maat’. Probleem opgelost. Toch blijft er iets haken.

Lees meer >

De verschuivingen als gevolg van de verkiezingen zijn door allerlei media en analisten in beeld  gebracht en besproken. Met als uitschieter de winst voor lokale partijen. Zoals bij heel veel zaken kun je daar positieve en minder positieve kanttekeningen bij maken. Verder: ongeveer tweederde van alle raadsleden zijn nieuwelingen. Dat kan voor noodzakelijke frisheid zorgen, zonodig kunnen gestolde rituelen worden vervangen door meer eigentijdse routes en aanpak. Daar staat tegenover dat je ook veel ervaring kunt verliezen in de vorm van braindrain en (minder) stabiliteit. Want in het besturen van een gemeente is ook duurzaamheid en continuïteit erg waardevol. Let je op de bezorgheid die er is of er nog wel belangstelling voor het raadslidmaatschap blijft, dan is deze uitkomst zeker bemoedigend. Kijk maar hoe een aantal partijen op de Veluwe voor verjonging zorgt.  

Lees meer >

verkiezingen

De borden staan er weer, kandidaten presenteren zich, bij politieke partijen merk je een uniek soortnervositeit. Wat is dat toch met die politici: ontwaken ze uit een winterslaap? Nee, ze zijn niet het land uit, maar - uitzondering daargelaten - anders dan bij burgemeesters en wethouders hoor je van de meeste raadsleden niet veel. Terwijl ze wel degelijk het nodige werk verzetten. Dan ligt het dus voor de hand dat je degenen die jou hebben gekozen laat zien wat je doet, waar je je voor inzet, wat je mening is. Maar dan wordt het verkiezingstijd, en ineens hoor je dat het allemaal anders moet. Je hoort kreten als ‘het roer moet om’, ‘het is tijd voor verandering’ en de bezem wordt herontdekt. Verkiezingen: een soort politieke braderie?   

Lees meer >

Hoe vaak lach je per dag? Vermoedelijk stellen heel weinig mensen zichzelf die vraag. Lachte ik vroeger meer dan tegenwoordig? Die vraag komt waarschijnlijk vaker voor, vooral als we een periode meemaken waarin we ons duidelijk minder gezond of vrolijk voelen. Heeft het met leeftijd te maken? Ik las een heel aardig artikel daarover. Dat begon met de vraag of het waar was dat kinderen de hele dag door lachen, terwijl volwassenen bij het ouder worden dat steeds minder doen. Een deskundige stelde dat dat een mythe was. Maar er is meer over te zeggen.

Lees meer >

In alle stilte, sluipend haast, veranderen mensen in hoe ze eruit zien. Je uiterlijk, wie is daar niet gevoelig op? Zeker: nog steeds zijn er velen die niet willen opvallen. Maar de meeste mensen willen denk ik iets uitdragen, zelfs zonder dat ze het zich bewust zijn. Tegenover een benadering van ‘doe maar gewoon dan doe je gek genoeg’ staan horden mensen van het type ‘dit ben ik, zo wil ik overkomen’. Dat klinkt zelfbewust, maar als je kritisch durft te zijn weet je dat je wordt gestuurd door wat ‘men’ vindt, draagt of doet. Hoezo lef hebben? En wat gebeurt er met je als je dat hebt?

Lees meer >

Oliebollen kunnen voor je liggen, maar je moet ze eten om ze te kunnen testen, om te weten of ze lekker zijn. Voor nieuwe haring, wijnoogst en een heleboel andere dingen geldt hetzelfde. Logisch dat we dat van een nieuw jaar niet zeggen, je weet immers pas als het voorbij is hoe het was. En nog in december kan je leven een draai krijgen door iets heel moois of iets verdrietigs. Goede voornemens, plannen om iets nieuws aan te pakken, of iets wat je al doet beter te gaan doen zijn misschien door dat besef altijd wat vrijblijvend.  

Lees meer >

2000px Facebook New Logo 2015.svg

‘Stop met Facebook en andere sociale media. Ze verscheuren de sociale structuur van de samenleving. Ze missen inbedding in de maatschappij en dragen niet bij aan burgerlijke samenwerking. Ze verspreiden misinformatie en onwaarheden. En kwaadwillenden zijn nu in staat om grote mensenmassa’s in te zetten voor wat ze maar willen. Ik voel me enorm schuldig dat ik heb bijgedragen aan het succes ervan.’ Dit zijn geen woorden van de eerste de beste, maar van Chamath Palihapitiya, voormalig vicepresident bij Facebook. Hij voelt zich schuldig meegeholpen te hebben het bedrijf Facebook te maken. Maar hij doelt ook op alle andere sociale media.

Lees meer >

Een vriend van vroeger. Want zoals het vaker gaat: je verliest elkaar jaren uit het oog, jaren waarin je allebei je eigen leven opbouwt. Dan komt hij dichterbij wonen, en is er ineens een  reden voor hernieuwd contact. Je haalt de tijd in door bij te praten, en schrikt een beetje van wat hem allemaal is overkomen. Zijn vrouw stierf op relatief jonge leeftijd, we woonden toen nog de begrafenis bij. Er was een nieuw huwelijk met een jeugdvriendin, maar geleidelijk aan liep dat vast, zelfs gevolgd door een scheiding. Dat laatste hoorde ik via-via. Ik ga hem weer een bezoekje brengen.

Lees meer >

En weer is er iets ontdekt waarmee we vooruit kunnen. In een op Amerikaans onderzoek gebaseerd boek worden tips gegeven voor hoe je je relatie goed kunt houden of verbeteren. Daarin speelt de zes-seconden-zoen een belangrijke rol. Ontdekt werd namelijk dat tweemaal zoenen per dag leidt tot minder stress, minder ruzie, een beter begrip voor elkaar en - let op - een lager cholesterolgehalte. Zeg het zelf: wie wil dat nou niet? De kus is een onderdeel van onze lichaamstaal, en onthult iets over ons innerlijk.

Lees meer >

Complimenten aan kinderen geven: wie doet het niet? Je beseft van nature dat een kind aanmoediging nodig heeft of kan hebben. Uit een drietal studies blijkt dat er bij het complimenten geven aan kinderen wel iets mis kan gaan. Een overdreven compliment kan de eigenwaarde van het kind een deuk geven, of zelfs narcisten kweken. Een compliment kan ook bedrog stimuleren, of de motivatie van een kind verminderen als het daarna fout gaat. Maar er speelt ook wel iets anders een rol.   

Lees meer >

Een hele oude uitdrukking. Mijn moeder gebruikte die wel eens als ik als kind zeurde over het eten. Versterkt door wat zij en mijn vader zelf inde oorlog hadden meegemaakt vonden ze dat een kind gewoon tevreden moest kunnen zijn met wat er is. Soms was dat alleen maar betaalbare boterhamworst of bruine suiker. Toen was nog ondenkbaar wat je vandaag ziet: vijf tot tien potten pindakazen, jammen, stropen, choco in vlokken, hagel en pastavorm, vruchtenmixen, muisjes enzovoorts zijn bijvoorbeeld geen uitzondering. En in principe hadden mijn ouders natuurlijk gelijk.  Mijn moeder lachte er dan wel een beetje bij, dus hardvochtig was ze niet. Ook als ik geen sinaasappel lustte of spinazie. Maar is tevredenheid als deugd geschrapt?

Lees meer >

Een beetje ongewoon wat de gemeente Oldebroek doet: een campagne openen om meer openheid te creëren. En dan vooral gericht op jongeren om over hun zorgen of problemen met anderen te praten. Als dat niet gebeurt kan het uiteindelijk ernstige gevolgen hebben. De ‘Luister-jij-wel ‘campagne is gericht op alle inwoners. Het ondersteunt meteen een gelijklopende activiteit van de gezamenlijke kerken om eenzaamheid aan te pakken. Waarom ongewoon? Waarom bijzonder? En wat zegt het over ons als samenleving?

Lees meer >

Mijn bank stuurt me vaak aardige berichtjes. Ze wil de relatie met mij goed houden. Zoals nu, in het laatste bericht. Daarin vertelt ze me dat de rente voor mijn tegoeden wordt verlaagd van 0,15 naar 0,10 procent. In een goede relatie ben je daar open over. Dus, stel dat ik een tegoed heb van (ik noem maar wat) vijfduizend euro, dan ontvang ik daarvoor over een jaar vijf euro rente. Niet erg veel he? En dan bof ik nog, want wie een tegoed heeft van vijf miljoen krijgt zelfs o,o procent, oftewel helemaal niets. Blij dat ik niet zoveel geld heb. En in de berichten die ik lees wordt zelfs nog vermeld dat niet kan worden uitgesloten dat we voor het stallen van geld bij de bank weer moeten gaan betalen. Zoals in de Middeleeuwen. De omgekeerde wereld?

Lees meer >

Of je nou in Denemarken of in Denekamp zit, aan elke vakantie komt een eind. Dus vullen we geleidelijk weer  ons land, onze woonkern, ons straatje. En ‘hoe hebben jullie het gehad?’ is nu overal hoorbaar. Wie ervoor kiest op reis te gaan heeft denk ik als belangrijkste reden in een andere omgeving te willen verkeren. Je ziet een ander landschap en andere mensen. Je hebt een ander - primitief dan wel extra lux -  dak boven je hoofd. Dat kan goed in Nederland, over de grens gaan is dus geen noodzaak, maar er is wel een verschil. Denk aan de taal. Je ziet andere verkeersborden, andere opschriften op de gevels van winkels en op de etiketten van wat er in de supermarkt ligt. Via de taal bereik je ook de mensen die er wonen. Er waait een nieuwe wind in je bovenkamer, de grijze massa wordt verfrist, je gedachten worden ‘ge-reset’.

Lees meer >

Ik hou het maar even aan de veilige kant, je weet nooit wie dit leest, en hoe of wat die zich voelt. Want er is een probleem aan het groeien: er zijn steeds meer ontwikkelingen, gebeurtenissen of begrippen waaraan iemand zich kan storen. Waarbij iemand zich niet begrepen voelt, niet serieus genomen, of buitengesloten. Denk aan het besluit van de gemeente Amsterdam, gevolgd door de NS, om niet meer te spreken van ‘geachte heer of mevrouw’, ‘dames en heren’, maar neutrale aanduidingen te gebruiken, zoals ‘geachte bewoners, beste reizigers’. Ondanks de luchtige en plagerige kop en start van deze column valt het nog niet mee om hier een goede mening over te hebben. Hoe groot is het probleem? Waar komt het vandaan? Is het wel een probleem, of meer een al dan niet politieke hype? En wat gebeurt er eigenlijk als we proberen het ‘op te lossen’? 

Lees meer >