Taal beweegt. We kennen zelfs een ‘woord van het jaar’. In 2011 werd dat ‘tuigdorp’, dat het won van o.a. ‘caviapolitie’, in 2010 ‘gedoogregering’, in 2009 ‘ontvrienden’. Leuk. Een andere trend is dat we erg gemakkelijk verengelsen, in tegenstelling tot onze zuiderburen. Die klinken sowieso (!) vriendelijker. Dat verengelsen komt natuurlijk door een optelsom van tv-series-kijken, gebruiksaanwijzingen van apparaten, misschien onze buitenlandse vakanties, internationale samenwerking. Maar het meest denk ik door het ict-tijdperk, de computer- en chipstechniek. We ‘monitoren’ van alles, hebben keyboards (ook als we a-muzikaal zijn), en sinds kort weet ik wat ‘cloud-computing’ is (dankjewel Wim). De iPhone was er al, de iPad neemt binnenkort onze gemeenteraad in bezit (nee, ik bedoel andersom), op verlanglijstjes staan ‘tablets’ waarbij niemand aan een geneesmiddel denkt.

We gaan 2012 in met grote onzekerheden. Er is sprake van crisis, krimp, een wankelende euro, onmacht bij wereldleiders. Wat doet dit met ons: passen we ons aan? Onze  bestedingen dalen. Toch kochten we met Kerst en jaarwisseling weer voor records aan eten en vuurwerk. Voor sommigen misschien een vlucht vooruit: “laten we nog maar even genieten, straks kan het niet meer”. Bij dit alles lijkt het verschil tussen arm en rijk ook in Nederland steeds groter te worden.