Soms begrijp je het niet hoe mensen zo kunnen ontsporen, elkaar zo naar het leven kunnen staan zelfs, ondertussen zich door niets en niemand tegen laten houden en vernietigend uithalen naar andere mensen en ook de bezittingen van deze mensen vernielen en stelen.
Deze week Engeland, plaats delict Londen een aangrijpend en tegelijkertijd verbijsterend tafereel.

Horden mensen , overwegend jong tot zeer jong zijn door en dolgedraaid in een wereld die blijkbaar de hunne niet meer is, losgeslagen van elke realiteit en welhaast een soort dierlijk gedrag aan de dag leggende.
Verwoesting en brandstichting en plundering, zaken waar ze op kicken je gelooft je ogen niet als je de beelden aanschouwt van tot blinde razernij geraakte levende wezens die desolaat en niet meer bij zinnen onze waarden en normen te schande maken.
Een woede uitbarsting die als een tornado door de stad Londen raasde en een spoor van vernieling achter zich liet.

De werkelijkheid deze week in een wereld die naar het lijkt niet meer te managen valt en waar grote veranderingen zich aandienen.
De werkelijkheid ook van een aanstormende tweedeling, rattengedrag en een broodnodige herbezinning.
Op de manier zoals we nu met integratie bezig zijn en denken dat we de wereldculturen als een goedsmakende milkshake den volke kunnen aanbieden en serveren, wordt afgeserveerd!

Deze eruptie van onmacht en frustratie is een uiting van wat er niet goed gaat en wat er door leiders niet gedaan wordt.
En weer toont men een soort onbekwaamheid en ziet men de uitwerking van de tekortkomingen van falende leiders.
De geest was uit de fles en dat had alles te maken met het zich ondergewaardeerd voelen en aan het eind van hun Latijn zijnde, zich uitgekotst voelende overwegend jonge mensen.
Een verloren generatie diende zich aan in velerlei opzichten, in de vorm van geen opvoeding die hoort bij een maatschappij waarin u en ik groot geworden zijn.
Een non opvoeding dus en afwijzing door werkgevers op basis van een huidskleur onder andere factoren die er mede voor zorgen dat dit soort zaken nu gebeuren.
Grote werkloosheid onder zwarte jongeren, geen kansen op de arbeidsmarkt kortom een mislukte integratie van de verschillende culturen, a culture clash!

En Londen zet de toon en laat u en mij zien wat de uitkomst is van een uit het lood geslagen maatschappij met rijken en armen, mensen die hebben wat hun hartje begeert en mensen die geen nagel hebben om aan hun kont te krabben!
De teneur, als we het op geen enkele manier kunnen bemachtigen dan kunnen we altijd nog overgaan tot plunderen, en in hun kielzog de gelukszoekers die een kapotgeslagen etalageruit ook als een uitnodiging zien om ook hun portie te bemachtigen!
We zouden wel eens aan de vooravond kunnen staan van het aflopen van een tijdperk en conclusies moeten trekken zoals geloven in dat alle culturen verenigbaar zijn Utopia is!
Net als in de chemie kunnen ongewenste samenstellingen leidden tot verwoestende explosies met een onvoorspelbare uitkomst.
Kenden we vroeger Ghetto’s, waarvan die in New York wel de bekendste was, en zelfs bezongen werd door Elvis Presley, u kent het toch ook ‘’In the Ghetto’’, een pracht song!
Je kon er niet komen er heerste een eigen gezag en een eigen orde, je was er je leven niet zeker als je het toch waagde, en de bewoners waren hoofdzakelijk zwarte mensen met hun eigen cultuur en hun eigen wel en hun wee, hun eigen kansen en hun eigen anders zijn.
Tweeduizend en elf het jaar dat wij schrijven zo ergens in het midden, een bom barst en drempels komen steeds duidelijker in het zicht van U en van mij!

Wordt het samen delen of samen stelen? Wordt het samen integreren of samen creperen?
Wordt het samen doorgaan of samen elkaar doodslaan?
Simon zou het niet weten bij gebrek aan voorspellende gaven, maar er is een uitspraak die al zo oud is als het leven oud is, en laten we ons daar aan vastklampen wat mij betreft.
Die uitspraak is…..uit de meest grote chaos komt de mooiste ‘’ Nova’’voort!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

Reageren kan naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.