Een goed gebruik in ons land is elkaar het beste toe te wensen voor het jaar dat voor ons ligt. Het was raak de afgelopen week met, veel heil en zegen, en alle goeds in een goede gezondheid. We beginnen het jaar met een “emotie”, maar wel een oppervlakkige, vaak komt het als een soort automatisme je mond uit, dat is iets wat mij bijna elk jaar weer op een zekere wijze wat in verwarring brengt. Het is een soortement, laten we zeggen gewoonte “emotie” geworden die niet zo veel om het lijf heeft, zo voelt dat tenminste bij mij. Een gelukkig Nieuwjaar toch maar waarin leed en ellende u bespaard mogen blijven. Waar uw pad slechts over rozen en gebaande wegen mag gaan. Zo de eerst “emotie”is er uit, het is 1-0 voor de optimist!

Ach ja zonder geluk vaart immers niemand wel, toch? Buiten is het zompig en nat, binnen lekker warm dankzij ons aardgas, een rijk bezit wat er in Slochteren in de grond zit en wat er ook aan bijdraagt dat wij na Noorwegen het tweede rijkste land in Europa zijn. Alleen wij geven de aardgas baten uit terwijl ze daar een slordige 500 miljard gespaard hebben voor slechte tijden. Ach ja wat zou het, s’Lands wijs s’Lands eer moet je maar denken, iedereen doet het nu eenmaal op zijn of haar eigen wijze. Buiten is er verlate herfst aan de gang storm en regen, van de winter geen spoor te bekennen! Het lijkt wel of de seizoenen opschuiven, er wordt alweer gewaarschuwd voor hooikoorts de natuur laat zich op het verkeerde been zetten, je ziet sommige bomen zichzelf al voorzien van bloesem. De weersvoorspellers zeggen dat het zacht is voor de tijd van het jaar. Weet u trouwens dat een storm ook een soort van “emotie”is en dit ook te weeg brengt bij mensen? Als de regen op de daken klettert en de wind rukt aan alles wat los en vast zit, en als een boze verontwaardigde man huishoudt in de bossen en op de plassen in ons kikkerlandje. Als sloten tot aan de rand toe gevuld zijn met water en het riool moeite heeft om al dat hemelwater op een ordentelijk wijze af te voeren! Een hagelbui, een donderklap en een gelukkig nieuw jaar, gewoon blijven gaan en net doen of je gek bent zeggen ze dan. De “emotie” van het gek zijn moet er eentje van wel een heel bijzonder kaliber zijn denk ik bij mezelf. Vroeger ging iemand die dat was of werd naar Ermelo gebracht, het was niet best als je daar zat of naar toe moest, naar het gekkenhuis. Het moet niet gekker worden denk ik bij mezelf, zo begin je met een gelukkig nieuw jaar en een 40 zinnen verderop zit je met een “emotie” van een geheel andere orde! Het kan verkeren Simon, dromen en bedrog zijn ook geen vrienden, toch zijn ze vaak onlosmakelijk met elkaar verbonden. De eerste “schrijverij” in een serie van 52, ook dit jaar weer zit er op, en na nog 51 keer weten we samen, u en ik, wat 2012 ons gebracht heeft!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

Reacties naar  Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.