Dagen korten avonden lengen, bladeren vallen de mens en de natuur in ons land bereidden zich voor op de winter die er aan komt. Allerwege gedoe over van alles en nog wat, niet iets om echt vrolijk van te worden, vindt u ook niet? Mijn zicht op de wereld neemt toe in letterlijke zin omdat de bomen zich ontdoen van hun bladertooi, vanuit mijn raam zie ik de weilanden weer, iets wat in de zomer aan mijn oog onttrokken wordt. Er ligt iets over de natuur van gelatenheid, een soort berusting ook zou je kunnen zeggen. Ik laat terloops mijn gedachten gaan over de voorbije week en inventariseer de goede en minder goede momenten.

De bladenman stapt behoedzaam uit en weer in zijn auto, hij heeft zijn leesmap weer afgeleverd met de nodige stof tot lezen en nadenken daarover, tenminste daar ga ik vanuit. Ook de bezorger van een van een van de plaatselijke sufferdjes doet datgene wat van haar verwacht wordt, brievenbus na brievenbus. Ik ga er een beetje vanuit dat de berichtgeving inmiddels achterhaald is en de adverteerders nog steeds al hun koopwaar niet aan de man, vouw en of kind hebben gebracht. Nou ja het verschaft werk en bezigheid aan meerdere mensen dus ergens goed voor zullen we maar denken, altijd positief blijven Simon dat doet leven! Zo werkt dat soms is het leven net een repeterende breuk, alles herhaalt zich en blijft zich herhalen. Seizoen na seizoen na seizoen, al is de hele wereld van slag om allerlei redenen dingen gaan gewoon door zoals ze al jaren gaan, spannend, nee nou niet echt!

De buurman verderop heeft er geen vermoedden van dat ik een column schrijf die ‘Bladval’ heet, ik zie dat hij inmiddels zijn bladzuiger in stelling gebracht heeft, ook toevallig denk ik bij mezelf. De mens is bezig het lijkt bij tijd en wijle wel een therapie, een therapie om je gedachten even te verzetten,of om even helemaal niet te hoeven denken. Weg van de alledaagse saaie, voorspelbare soms ook verdrietige werkelijkheden, neen echt vrolijk wordt je niet van ‘Bladval”! Ze zeggen wel eens dat mensen nogal beïnvloed worden door de wisseling der seizoenen, en dat geldt niet in het minst bij het vallen der bladeren. Mensen worden dan neerslachtig en betrekken deze periode op hun eigen leven zo heb ik me wel eens laten vertellen. Ze zien aan de horizon, de einder dus, hun eigen eindige bestaan opdoemen,terwijl de bladblazer het uitkraait van plezier intussen talloze bladeren in zijn bladzak opnemend. Vreugde en verdriet ze horen zo bij elkaar,cycli wisselen elkaar af, dat moet en dat heet leven en voor minder doet datzelfde leven het niet! Een waterig zonnetje breekt heel even door het grauwige wolkendek om te bewijzen dat achter de wolken nog steeds de zon schijnt! Het komt zoals het komt en het gaat zoals het gaat zei iemand van laatst tegen mij, en intussen staan bij mij in de straat de afvalcontainers rustig te wachten totdat ze aan de beurt zijn om geleegd te worden. Het is vandaag de dag voor de grijze deksels, dat is jammer voor het blad want ik zie mijn buurman de inhoud van zijn bladzak leeg schudden in de ordinaire grijze bak, hoezo eco of groen? Hoezo composteren?

Het leven is kort ook dat van een blad, maar zijn stoep is weer even schoon en daar houden wij Nederlanders van, toch?

Goed Goan!

©Simon Schrijver

Reageren kan maar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.