Waar gaat het allemaal over, waar is de wereld mee bezig, wat zijn we aan het doen? Het is zo hetzelfde allemaal en op deze herfstavond , dat ik mij aan het schrijven zet besef ik dat eens te meer. Waar moet de column over gaan, wat is snedig en de moeite waard en wat is leeg en inhoudloos? Het leven dat een schrijver plaagt als er weer eens wat uit zijn pen moet rollen, en dan ook het liefst nog iets wat er toe doet!

Jezelf er toe aanzetten om na te denken terwijl op de achtergrond mijn televisie toestel midden in een detective zit, zo te horen althans, want ik zit er met mijn rug naar toe. Buiten trekt de wind steeds meer aan en volgens de weerman die er voor betaald wordt krijgen we nu echt herfst. Er komt een periode aan die gekenmerkt zal worden door regen en wind, het blad aan boom en struik zal zich de komende periode snel overgeven en gejaagd gaan worden door de wind. Ik weet nog dat ik als kind ooit een boek onder ogen kreeg met deze titel’’ Gejaagd door de Wind’’ zo heette het, vraag me niet meer wat er in stond, maar het zal ongetwijfeld over dolende en opgejaagde mensen gegaan zijn. Misschien wel een beetje net als de mensen in deze huidige tijd, mensen met veel tijd, uitgewerkt zeg maar, maar met nog zoveel te doen, dat het af en toe lijkt dat ze zich bewust zijn van het ‘’eindige’’van het er zijn. En dan bedoelt Simon uiteraard de tijdelijke woning die wij hier als stervelingen op deze aardbol bewonen een ieder op zijn en/of haar eigen wijze.

Opgejaagd door de tijd die al naar gelang we ouder worden ons steeds meer en meer doet beseffen, dat de eindigheid wenkt. En daar passen ‘’herfstgedachten’’ heel goed, zeg maar uitstekend bij, je wordt je meer en meer bewust van bladval ook in je eigen leven, je wordt meer en meer beschouwend als je af en toe stilstaat bij die momenten die je blij gemaakt hebben om wat voor reden dan ook. Ook bij de momenten waar je verdriet had, je gaat terug in de tijd en dat is nou het typerende van ‘’Herfst gedachten’’! Zou het komen door dat jezelf ook in de herfst van je leven bent aangeland? Dat zal het zijn, het seizoen dat als een soort ritueel elk jaar weer kaalslag pleegt, dat elk jaar ook  weer veel momenten van een soort troosteloosheid ook met zich meebrengt. Het gevoel van eindigheid benadrukt en het woord melancholie heeft uitgevonden, datzelfde seizoen hetende ‘’ De Herfst’’ is er verantwoordelijk voor dat het letterlijk donker is en je met een soort van weemoed terug kijkt naar al het mooie van het voorjaar en de zomer. Naar het licht wat ons verwende en wat soms pas om een uur of tien ‘s avonds of nog later uitging.

Wat was het nog maar pas en toch lijkt het al weer een tijdje geleden, wat haalt het begrip tijd rare dingen uit met wat er in onze hoofden opgeslagen wordt, we zitten best wel vreemd gebakken denk ik bij mezelf. We blijven op wat voor een manier dan ook ‘’Onbekommerd Opgejaagd’’  door het leven gaan, denkende dat het leven eindeloos en oneindig is. En daar hebben ‘’ Herfstgedachten’’op wat voor een manier dan blijkbaar ook geen echte invloed op, ook niet die van Simon. Maar toch is het een bijzonder seizoen, en dat is het!

Goed Goan.

Simon Schrijver.

Reageren kan naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.