Ik lees in een persbericht ’moedwillige vernieling’ van 3 monumentale beuken van 80 jaar oud aan het wezenwegje te Oldebroek. Er zijn gaten geboord in de zogenaamde stamvoeten van de waarna er vervolgens een vloeistof is ingegoten van waarschijnlijk een chemische samenstelling. Hoe verwrongen kan de geest van iemand zijn om zo maar 3 bomen op deze manier van het leven te beroven.

Het schijnt in de vakantie periode gebeurt te zijn en zoals altijd bij dit soort achterbakse geweldpleging staat de naam van de dader er niet bij. Het moet wel een flinkerd geweest zijn om zoiets uit te voeren, hij had er zeker last van, en dan bedoel ik dat de bomen hem op de een of andere manier in de weg stonden want zonder een argument of aanleiding zul je zoiets niet doen, toch? Te veel schaduw op zijn erf of teveel blad in de herfst wellicht, een beetje laf eigenlijk om op deze manier aan een gerief te raken, maar dit soort lieden gaat over lijken, in dit geval de lijken van de 3 beuken. Wat voor een malloot die gewoon uit blijkbaar praktische overwegingen met een boormachine en zoals veronderstelt chemische preparaten zijn doodslag pleegt.

Ach waar maak ik me eigenlijk druk om bedenk ik mezelf er staan er immers nog zeker minstens een paar honderd langs dit weggetje. Wie mist er dan 3 stuks, maar toch het geeft gewoon geen pas om op deze stiekeme en onvolwassen wijze 3 prachtige bomen in de kracht van hun leven te laten sneuvelen! Er gebeuren rare en laakbare dingen in het  kleine dorp Oldebroek, en ook de wethouder de heer Albert Kok spreekt er schande van, en mijns inziens terecht. Zo ga je niet om met zaken en voorwerpen, in dit geval zelfs met levende, de wereld van zuurstof voorziende 80 jaar oude inwoners van deze gemeente.

Als ik verder in de berichtgeving lees dat er al dode elementen, takken onder andere verwijderd zijn dan is de gang richting bomen kerkhof niet meer veraf. Maar laten we wel zijn het zijn maar bomen, in andere delen van de wereld sneuvelen niet alleen bomen maar ook veel mensen, ook hier is de slogan, de beuk er in. Het is een rare wereld waar de dood rond waart en te pas en te onpas toegepast wordt. En altijd zijn er wel argumenten te bedenken waarom iets een ander in de weg zit of staat. En als dat zo is dan moet er geruimd worden en laat de mens zich door niets en niemand tegenhouden, dat wordt op elke plaats in de wereld steeds weer getoond, of het nou in Tripoli is of in Oldebroek. Het is jammer van de beuken en jammer van de mensen die het met de dood moeten bekopen. Maar het is niet anders alles heeft een einde en niets is zeker, niet het leven van een mens en ook niet dat van een beuk. Als het klaar is dan is het klaar maar een uitkomst is voor Simon zeker nieuwe mensen zullen geboren worden en nieuwe beuken zullen geplant worden hoe je ook wendt of keert.

Duistere geesten die zaken en dingen uitvoeren waarvan elk weldenkend mens zal zeggen, moet dat nou, die zullen er altijd blijven! Maar toch blijft het jammer, dat er zich onverlaten in dit dorp ophouden die op een stiekeme en onvolwassen wijze het aan hun toevertrouwde erfgoed elimineren!

Goed Goan.

©Simon Schrijver.

Reageren kan naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.