Het zag er allemaal zo mooi uit toen Albert Kok door de ChristenUnie werd aangezocht voor een wethoudersfunctie in onze o zo mooie gemeente Oldebroek. Hij had power en visie en wethouder Veldhoen , zijn voorganger was na een goed half jaar al bijna vergeten. En dan ineens als een donderslag bij een heldere vorsthemel bereikt ons, u en mij dus het bericht, dat Albert met onmiddellijke ingang zijn functie neerlegt! Het moet toch ook niet gekker worden constateer ik bij mezelf. Stress en overwerkt zijn, en een nog  grotere werkdruk maken hem het kind van de rekening. Kan denk ik bij mezelf, misschien is hij wel ongeneeslijk ziek en heeft nog slechts een paar maanden te leven, zou kunnen toch? En denkt na mij de zondvloed, ik schei er mee uit en besteed de rest van mijn aanwezigheid op deze aardkloot aan mijn gezin, mezelf, mijn dierbaren en aan overdenking! De werkdruk en de stress in een gemeente vele malen kleiner dan Lelystad hebben me uiteindelijk genekt!

Eindelijk weer eens een beetje een herkenbaar stukje winter, tijd om de zinnen te verzetten even weg van de dagelijkse vaak enerverende werkelijkheid. Je zinnen verzetten op een oer Hollandse wijze op ijsbaan en op bevroren meren en sloten. Nederland is weer even op zijn Hollands, herkenbaar en bevangen door de kou op een positieve manier. “Ut giet On” hoorde ik, een enkeling al zeggen, u weet wel die kreet die duizenden mensen alleen al bij het horen in vervoering brengt! En dan doel ik uiteraard op de elf steden tocht die altijd weer goed is voor een daarbij horende  elfsteden koorts. We hebben het weer over herkenbare dingen en zaken, even de sores aan de kant en de gedachten verzetten. Even je hoofd leeg maken en de zuiverende koude  opsnuiven tot het bijna doordringt tot in je botten.

De media stampen het er in en als de media het niet doen dan doen sommige stromingen in kerkelijk Nederland ook hun best om ons kommer en kwel aan te praten. De een op economisch gebied en de ander op het zo u wilt geestelijke vlak, zo wordt je dubbel de put ingepraat, althans zo ervaar ik het. Het gaat niet goed in ons land, niet in Europa en niet in de wereld, alles en iedereen zegt het tegen elkaar en de media op allerlei gebied gieten er een romig sausje overheen met te veel peper naar mijn smaak. Te gepeperd dus allemaal wat mij betreft, niet het glas is half vol, nee het glas is half leeg en dat benadrukt in het kwadraat! Ik denk dan, deze vorm van denken is eigenlijk een ziekmaker,die het nog zieker worden van onze economie bevorderd in plaats van een medicijn die je zou moeten toedienen nu! En wat mij betreft moet die medicijn onder ander bestaan uit een samenstelling waarin een flinke ‘’portie positivisme’’ verwerkt is.

Weet u waar de beste toneelspelers zich bevinden? Nou om te beginnen niet op de toneelschool, nee zeker niet. In de gebouwen  van de staten generaal in het deftige Den Haag daar vindt je de beste toneelspelers van Nederland. Met de meest in het oog springende clowns in de zogeheten tweede kamer, daar is het een waar feest wat u en mij dagelijks bereid wordt door, wat mij voorkomt in veel gevallen zelfs zwak begaafde personen. Personen die blij zijn van de straat te zijn om maar zo te spreken , zij zijn nu veilig onderdak, en dat door de belastingbetaler in stand gehouden wordt.  Waar ze kunnen vertoeven  om op een landelijk toneel hun kunsten en fratsen te vertonen, ook nog eens betaald door weer, juist ja, de belastingbetaler u en ik dus!

Kent u het nog van het baanwielrennen, het onderdeel sprint en dan de twee renners die ineens tot stilstand komen. Nadat ze aftastend het eerste rondje gereden hebben. Vervolgens duurt dat een tijdje en dan ineens gaan ze los! Zo voelt het voor mij ook een beetje aan, deze tijd van het jaar nieuwe rondes nieuwe kansen, schone leien en ongekende horizonten. Het nieuwe jaar lacht je toe op een  geheel eigen wijze, verwachtingsvol klopt je hart wat zal het brengen? Hoe zal de competitie van het leven verlopen, zijn er weinig of veel valkuilen of helemaal geen.‘’Sur Place’’ een bijzondere ervaring lijkt mij, een ingehouden energie die dan ineens uitbarst als een soort vulkaan, oerkrachten lijkt het wel die enig moment hun weg zoeken. Een uitweg letterlijk uit een ‘’patstelling’’, dat is het niet meer en niet minder.

Een goed gebruik in ons land is elkaar het beste toe te wensen voor het jaar dat voor ons ligt. Het was raak de afgelopen week met, veel heil en zegen, en alle goeds in een goede gezondheid. We beginnen het jaar met een “emotie”, maar wel een oppervlakkige, vaak komt het als een soort automatisme je mond uit, dat is iets wat mij bijna elk jaar weer op een zekere wijze wat in verwarring brengt. Het is een soortement, laten we zeggen gewoonte “emotie” geworden die niet zo veel om het lijf heeft, zo voelt dat tenminste bij mij. Een gelukkig Nieuwjaar toch maar waarin leed en ellende u bespaard mogen blijven. Waar uw pad slechts over rozen en gebaande wegen mag gaan. Zo de eerst “emotie”is er uit, het is 1-0 voor de optimist!

We hebben er weer mee te doen, de spreekwoordelijke drempel, we moeten er weer overheen. Een moment van bezinning en ook een moment van inventarisatie van het oude jaar en je voorbereiden op een spiksplinternieuw jaar wat er weer aankomt. Hoe is het gesteld met onze ‘drempelvrees’? Of hebben we die helemaal niet, en zeggen we bij ons zelf hoezo ‘drempelvrees’, nergens voor nodig. Waar zou je bang voor moeten zijn, alles wat je hart begeert heb je immers we behoren bij de rijkste landen ter wereld. Ze zeggen dat het slecht gaat met de economie, ook met de onze maar als ik om me heen kijk constateer ik het niet echt. Ligt dat aan mij, ben ik ziende blind en horende doof dan? Ik zie de mensen winkelen of shoppen zo u wilt, koopgoten en winkelstraten zijn bij lange na nog niet leeg zo het mij voorkomt. Wat is er aan de hand met eventjes een pas op de plaats maken, even een beetje minder meer? Of zou het de afhankelijkheid zijn van het ‘Meerdenken’, zou dat ons bang maken? Hoe dan ook ons bezinnen op ‘onze rijkdom’ wellicht moeten we die invalshoek ééns kiezen, de zaken door die bril bekijken. We zullen verbaast staan over de overvloed aan eten, drinken en spullen die we bezitten die ons ten deel vallen. Laten we het ééns afzetten tegen al de ‘Have Nots’ op deze wereld er zal een zucht van verlichting geslaakt worden stel ik mij zo voor. Al dat rampzalige ziekmakende doemdenken is een aanslag op de geest van de mens die het moet ondergaan, toch? Nee beste mensen laten we meer ‘omdenken’, dat maakt het leven een stuk aangenamer, de theorie van het half volle glas in plaats van het half lege is onder alle omstandigheden en nog steeds de beste. Op veel plaatsen in de wereld daar is het pas echt crisis, daar zou een beetje minder meer met gejuich worden ontvangen. U ziet het ‘het kan verkeren’ zoals Brederode in zijn tijd al opmerkte! Inmiddels is het gaan regenen, een tortelduif in de boom voor mijn huis zit parmantig dit ongemak voor lief te nemen. Ook in de natuur zijn er goede en wat minder goede tijden, maar de duif raakt er niet van in paniek, het hoort er gewoon bij, bij het leven, dus ondergaat de duif het blijmoedig. Ik had ook kunnen zeggen, dat je goede en slechte tijden hebt ook in de natuur, en dat bedoel ik met anders denken het zogenaamde ‘omdenken’, goede en minder goede tijden, dat klinkt  veel beter, toch? Als er al ‘drempelvrees’ zou bestaan op de een of andere wijze, om het nieuwe jaar te begroeten, dan neem je dat weg met, juist ja……..”Omdenken”!

Allemaal een “Gelukkig en bovenal Gezond Nieuwjaar”!

Goed Goan.

Simon Schrijver.

Reageren kan naar   Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.   

Soms dan maakt zich een gevoel van mij meester, dat je het best zou kunnen omschrijven als gelatenheid. Een wellicht eindejaars gevoel waarin relativerende instrumentjes in je hoofd of verbindingen voor mijn part het regelen, dat er even stoom afgeblazen wordt. Relax man zegt een stemmetje in je hoofd, het komt zo het komt en het gaat immers zoals het gaat! Met de eindstreep van het jaar in zicht komt er zoiets over je heen van even wachtten, even nadenken over alle drukte alle berichtten die over je uitgestort zijn. Al het nieuws en alle ellende die het afgelopen jaar weer aan je oog voorbij trok op de een of andere wijze.

Het blijft je verbazen hoezeer wij perse willen geloven in goede aflopen van wat maar ook, bang als we zijn voor allerlei scenario’s die onze behoefte op een min of meer schokkende angstoproepende wijze bevredigen. We zijn in veel gevallen met sprookjes opgevoed en dat zit zo ingebakken in onze geest, dat we er gewoon in willen geloven. Het heeft een vorm van naïviteit toegevoegd aan ons brein, dat welhaast opmerkelijk genoemd mag worden. Voer voor neurologen wat Simon betreft. Deze medicijnmannen hebben zich er altijd al op voor laten staan, dat ze een superieure tastzin bezitten. Onze ‘’Nieuws Voorzieners’’ in Nederland op de landelijke podia maken er een potje van, met zelfverzekerde gezichten storten ze hun kortzichtige‘’Media Geilheid’’ over de massa uit, nietsontziend en weergaloos kortzichtig, soms bij het opruiende af! Een teneur brengende die soms staatsgevaarlijk is, dingen en zaken worden niet goed benoemd, in het extreme getrokken spelende op de sentimenten van een ‘’ massa sentiment’’met een hoog zogenaamd vrijheidsgehalte.

Het feest van het licht is over een aantal weken weer aanstaande, om me heen wordt ik er weer opgewezen, het kan me ook dit jaar niet misgaan. De donkere dagen rond deze tijd van het jaar worden weer‘’ bijgelicht’’door uitbundige lichtkransen van kaarsjes en andere feestelijke attributen. Complete verlichte arresleden met achterop de Kerstman lachen mij toe vanaf de kant van de weg, ook afbeeldingen van prachtige klokken en verder uiteraard de verlichte kerstsparren. Het is prime time wat betreft verlichting in al haar varianten, de elektrische centrales draaien overuren en op volle kracht. Christmas time is coming beste mensen, de laatste upload dit jaar voordat het nieuwe jaar er is.