|
'De Herinnering' Herinneringen en ook dromen Ze blijven komen dag en nacht Ze laten je ‘de liefsten’ zien Diegenen die jij zo graag mag Maar al in ’t leven is geleend Ook dat besef dringt vaker door Al wat geleend is gaat teloor Het gaat terug naar wie het gaf Dat is gewis een zeker ding Wat blijft is de ‘Herinnering’! ©Roelof Rustenburg.
Liefde vriendschap eeuwig trouw
Vergeet het maar, past niet bij jou
Het leven laat iets gaan en komen
Je voelt je bij de neus genomen
Nooit heb je het op de rij
Iets anders kan er altijd bij
Net als je denkt nu is het klaar
Is alles weg pats boem zomaar!
©Roelof Rustenburg
‘’ Mijn Optel Som’’
Wat is de norm en wat de waarde
Van leven zonder na te denken
Van springen van de hak op tak
En dingen doen heel ondoordacht!
Het woordenboek van ieder mens
Zit anders in elkaar, nietwaar?
Jij zegt mijn norm is aan de orde
Een ander vindt dan weer van niet
En ik denk wat moet ik hier mee?
Het leven in haar algemeenheid
Dat is geen… 1 plus 1 is twee!
©Roelof Rustenburg ’Jouw Verjaardag’’
Deze week weer jouw verjaardag
Heb het weer niet kunnen vieren
Omdat jij er niet meer bent
Weet je ma , dat het nooit went!
Een bloempje heb ik je gebracht
Op het kerkhof bij jouw steen
Heb ik ze maar neer gezet
Wat verloren en alleen
Maar de tijd heelt alle wonden
En die brengt ons jaar na jaar
Vanuit dat wat jij geloofde
Toch weer dichter bij elkaar!
©Roelof Rustenburg
“ De Prijs’
Ik zocht dit voorjaar in mijn kast
Naar een jas die ik bezat
Maar het lot had me te pakken
Hij was te klein ik was wat breder
Ik keek mezelf recht in de ogen
En stond , ik lief het niet , te blozen
Het wintervet had me te pakken
Ik stond daar zo gezegd te kakken
Het schaamrood doet me rood aanlopen
De prijs,…een nieuwe jas gaan kopen!
©Roelof Rustenburg “Even Niet”
Geen gezeur en geen gedoe
Ik wil nu slapen ik ben moe
Heb genoeg van alle sleur
Ben op zoek naar nieuwe wegen
En wil uitgerust op pad
Nu is het elke dag wel wat
Is het niet dit dan is het dat
Mijn kop moet schoon
Niet later maar subiet
Dus geen gedoe, nu even niet!
©Roelof Rustenburg
“ Herdenken’’
Eens per jaar in Nederland
Dan staan we even stil
Bij de optelsom van oorlog
Bij tranen en verdriet
Herdenken wij de man of vrouw
Die voor onze vrijheid
Het leven werd ontnomen
Eens per jaar in Nederland
Is er zo’n gevoel van Samen
Herdenken we de doden.
©Roelof Rustenburg.
“ Oranje Bitter ”
Is een drankje ooit bedacht
Om te drinken bij een feestje
Dat heet ‘Koninginnedag’
Het is niet bitter, maar is zoet
Het is een feestelijke borrel
Is gebotteld door de Kuyper
En die zegt met veel gezag
Die van mij dat is de echte
Geniet ervan en weet het mag
Lang leve… ‘Koninginnedag’!
©Roelof Rustenburg
‘’ Verwarring’’
Verwarring alom
De wereld draait dol
Schreeuwt moord en brand
Men pikt het niet meer
Dus gaat men te keer
En maakt elkaar dood
Ik zie haat in de ogen
Geen blikken die blozen
Verdriet en zo meer
Weet u,dat doet zeer!
© Roelof Rustenburg. “Onvermijdelijk” Nu gaat het toch echt gebeuren
Door mijn venster gaat het kleuren
Lente is nu echt begonnen
Natuurlijk nog een hoop te doen
Voor de zon en voor de regen
Niemand houdt het nu nog tegen
Op de drempel van de zomer
Zijn we weldra aangekomen
Moet nog wat geduld betrachten
Maar kan bijna niet meer wachten!
©Roelof Rustenburg “ Druk”
Heb veel te doen
Ben altijd druk
Dat lijkt niet zo
Maar het is echt
Ik loop niet hard
Zo ben ik niet
Is het niet dit
Dan is het dat
Altijd wel rommel
Op mijn pad !
©Roelof Rustenburg “Die Dagen”
Soms zijn er van die dagen
Die mij tot wat denken stemmen
Over hoe en ook waarom
Wat ik moet en wat ik doe
Over inhoud en de zin
Over zijn en over leven
Over wel of niet hier wezen
En dagen lijken op elkaar
Hoort bij ouder worden toch
Geen paniek is niet zo raar!
©Roelof Rustenburg
“ Dood en Verderf ”
Het midden oosten bommen
En zo meer men gaat er te keer
Bloed dat vloeit,God wordt geroepen
Die luistert niet en grijpt niet in
Laat het begaan dit Doodslaan
Dictators schreeuwen tieren
Een vliegtuig schiet een tank kapot
Vuur ellende rookpluimen
Ik zag een kind dat lag te huilen
Maar God… zag het niet!
©Roelof Rustenburg “ Geduld hebben”
Maart voelt nog wat kouw’lijk aan
M’n dikke jas weer aangedaan
Het blijft een beetje wikken wegen
Het is een maand er tussen in
Tussen winter en de zomer
Tussen kaal en tussen lover
Ik voel zelfs weer oostenwind
Ook ligt het gras er gelig bij
Van tussen in wordt ik niet blij
Waar blijf je nou, oh mooie Mei?
© Roelof Rustenburg " Zomaar "
Zomaar even wachten
Tot dat het voorjaar komt
Een sneeuwklok heb ik al gezien
Ook wilgenkatjes en zomeer
En heel voorzichtig beter weer
Meer zon en van die zaken
Die straks het voorjaar maken
Nog eventjes dan ben je er
En kom jij mij verwarmen
Sluit ik het 'voorjaar' in mijn armen!
©Roelof Rustenburg. "Bloed "
Bloed aan de paal
Eens een voetbalkreet
Dat deed het altijd goed
Een populaire schreeuw
Het mocht en kon toen
Maar de wereld is
Totaal van slag nu
In het midden oosten
Vloeit veel bloed
Niet bij voetbal
Maar simpel omdat
Vrijheid...moet!
©Roelof Rustenburg.
"Overwegend Donker"
Zo op de helft van februari
Is het geen vlees of vis
Een maand die er alleen maar is
Omdat men hem ooit heeft bedacht
Niks spannends, alles mag
Geen kerstnacht en geen sinterklaas
Geen blad nog aan de bomen
Geen droom om van te dromen
Februari saai van snit
Wacht maar tot het...voorjaar is!
©Roelof Rustenburg. "Verwachtingen"
Je kweekt ze, je spreekt ze uit
Je bergt ze weer op, even wachten
Je maakt ze niet waar, twijfelt
Ze borrelen weer op, raakt ze niet kwijt Ze gaan op de loop met je Verwachtingen zijn er om waar te maken Maar soms zijn ze te hoog gespannen Verdomd da's waar ook, ik zou nog !
Wat ik beloofd heb weer niet gedaan
Verwachtingen, maken je een slachtoffer! Voor elk wat Wils
Potten zijn om in te pissen
En vijvers om er in te vissen
Braille is er voor de blinden
En voor de zienden hebbedingen.
Voor de bewaking zijn er honden
En voor de dommerds zijn er blonden
Voor de gelovigen een kerk
En voor de arbeiders werk
Voor de verdrietigen zijn er tranen
En voor de kippen zijn er hanen.
©Roelof Rustenburg "Kort en Bondig"
Wetend dat het leven kort is
Moeten dingen soepel gaan
Laat het werk van Uwe handen
Daarom niet verloren gaan
Eéns dan zullen mensen leven
Voor genoegen en zo meer
Tot die tijd blijft het een streven
Ik spreek U binnenkort wel weer!
©Roelof Rustenburg "Onbestemd"
Ik laat de dingen even los
Op de versnelling in mijn kop
Gaat even nu de handrem op
Het weer is donker en oogt traag
Ik laat vandaag de boel de boel
Een ander mag het even doen
Gedichies lukken ook al niet
Mijn kop is leeg, er past niets in
Het is geen vlees noch vis
Men zegt dat t'januari is
©Roelof Rustenburg
"Nieuwe Ronde"
Nieuwe ronde nieuwe prijzen
Het leven neemt het leven geeft
Pak datgene wat je past
Zie het maar als was't je jas
Ga vooral niet zitten nukken
Als het even niet wil lukken
Maak je ook vooral niet kwaad
Als er onzin wordt gepraat
Laat je goede kanten zien
Dan lukt het zeker...niet misschien!
©Roelof Rustenburg
"Alles Nieuw"
Een nieuw jaar en een nieuw begin
Ik blijf geloven tegen beter weten in
Men zegt dat alles goed zal komen
Ik wik en weeg en zie de wereld
En vraag me in gemoede af
Als bomen zonder blad en nat
Er troosteloos en kaal bij staan
Wat moet ik met dit nieuwjaar aan?
Het kan natuurlijk niet maar
Misschien moet ik het wel...overslaan.
©Roelof Rustenburg "Nouveau"
Weet u dat is frans voor nieuw
Maar niet met de franse slag
Nee zo gaan we niet van start
We gaan met dat soort 'elan'
Waarvan ze zeggen alles kan!
Een nieuwjaar met nieuwe kansen
Het maakt niet uit wie of je bent
Een man of vrouw of enkel kind
Zo doen we dat en ik zeg zelf
Een mieters goed... tweeduizend elf !
©Roelof Rustenburg "Kerst Sores"
Nog geen vrede op aarde
Een veld zonder herder
Een stal met een kribbe
Leeg zonder kind erin
Heeft kerstfeest nog zin?
Goud , wierook en mirre
Da's balen, niet te betalen
Door bomen ontsiert
Ontluisterd door duister
Lijkt de wereld in rouw
Oh "kerstkind" kom gauw!
©Roelof Rustenburg "Een vreemd Verlangen"
Tegen kerst de don'kre dagen
Weinig licht, het schiet niet op
Aan duisternis gaan wij ten onder
Schier geen uitzicht op wat licht
Naar men zegt is dit een aanloop
Naar een geboorte in een stal
Van een kind dat dingen nieuw maakt
En een geest die harten aanraakt
We zullen zien of dat zo is
Maar één ding da's zeker weten
Binnenkort is het weer...Kerstmis!
©Roelof Rustenburg 'Waardevol'
Een gedichtje groot of klein
Kan heel vaak een glimlach zijn
Voor een bundel of een blad
Of als gids op 't levenspad
Net zoals een sneeuwvlok valt
Dwarrelend naar moeder aarde
Met als boodschap het is winter
Buiten is het koud en guur
Zo bepalen ook gedichtjes
Het wereldbeeld van uur tot uur!
©Roelof Rustenburg "Herkenning"
Ik was ééns in een bruine kroeg
Waar men slechts onzin praatte
De waard die zette kruisjes
De waardin die had puistjes
Het publiek dat was gemiddeld
Kwa inzicht onbemiddeld
De gokkast had de hik
En braakte spontaan blijk
De rondjes gingen heen en weer
Ik dacht hier kom ik echt...nooit weer!
©Roelof Rustenburg "Tien Jaar Later"
Toen jij stierf deed mij dat pijn
Tranen vloeiden overvloedig
Iets van binnen brak in mij
Ik besefte toen nog niet
Dat zoiets bestaat als 'blijvend verdriet'
Geen laatste woord of afscheidskus
Jouw leven was voor mij niet af
En ik heb nooit begrepen
De inhoud en de zin
Van deze noem het...doodstraf !
©Roelof Rustenburg "Bezinning"
Hoe staat u in het leven
Valt er wat te beleven
Springt u welééns uit de band
Of heeft u slechts 'de soap' als krant
Op de bank knus hand in hand
Wordt u langzaam ouder
Uw gevoel steeds kouder
Goedenacht en welterusten
Ondanks het slapen...zonder kussen!
©Roelof Rustenburg
" Beperkend"
Een dicht of rijm moet al iets zijn
Niet te groot en niet te klein
Nog voordat het geboren is
Al teveel regels, dus al mis
Men trekt het reeds een keurslijf aan
En maakt van taal een grote klucht
Nog voordat het geworden is
Een onbevangen geestesvrucht
Het denken is al zo beperkend
Maar dicht of rijm is ongebonden
Als "vrije vogels" op hun vlucht! © Roelof Rustenburg " Beperkend"
Een dicht of rijm moet al iets zijn
Niet te groot en niet te klein
Nog voordat het geboren is
Al teveel regels, dus al mis
Men trekt het reeds een keurslijf aan
En maakt van taal een grote klucht
Nog voordat het geworden is
Een onbevangen geestesvrucht
Het denken is al zo beperkend
Maar dicht of rijm is ongebonden
Als "vrije vogels" op hun vlucht!
© Roelof Rustenburg
"Zeker Weten" Wat is zeker,weet u het?
Blij verrast en ook verbaasd
Wakker worden elke morgen
Opstaan zonder een gebrek
Sinds jaar en dag je eigen plek
Zaken doen en geld verdienen
Je heb het nodig,zeker weten
Zonder dat geen brood gekocht
Maar toch is je complete leven
Slechts een lening,zeker weten! ©Roelof Rustenburg "Seizoenen"
November staat weer voor de deur
We zijn te wachten najaarsweer
Met kragen hoog,en guur wellicht
Met s'avonds minder daglicht
Genoemd het korten van de dagen
Wat rijp ligt nu soms al op daken
De winter staat weer voor de deur
Geeft straks de wereld anders kleur
Mijn woorden rijgen zich als spinrag
Wat een seizoen al niet vermag!
©Roelof Rustenburg "Later"
Later ben ik oud en grijzer
Maar uiteraard ook wijzer
Geef anderen slechts goede raad
En maak me nooit meer kwaad
Beetje stijver dat weer wel
Maar nog strak in eigen vel
Doe de dingen zo het moet
En later als het zover is
Weet ik precies hoe alles zit
Drink ik slechts 'uitsluitend' water
Nee nu nog niet maar.... later!
©Roelof Rustenburg. "Mijn Bestaan"
Een huis een hond
Een boom een beest
Een huis met haard
Is heel veel waard
Zweet op mijn voorhoofd
Dravend door het leven
Ja veel is mij gegeven
Alles helaas om het even
Ik heb het slechts gekregen
Om straks weer weg te geven!
©Roelof Rustenburg "Goed Goan"
Ik wens u op uw levenspad
Het beste en een beetje meer
Veel geluk en weinig zeer
Lachen en vooral niet huilen
Het leven heeft veel mooie kanten
Een beetje dromen dat mag best
Laat u niet kisten zo dat heet
Leef positief, dat is mijn raad
En weet het gaat zoals... het gaat!
©Roelof Rustenburg " Koppijn"
Soms dan breekt er iets in mij
Krijg ik het niet meer op de rij
Waarom doe ik elke dag
Dingen bijna zonder lach?
Doet mij het ouder worden pijn
Of is het 'badluck' of chagrijn?
Zijn het de vaste rituelen
Die elke dag mijn tred bevelen?
In mijn hoofd daar blijft het spoken
Da's logisch toch, iets is... gebroken!
©Roelof Rustenburg "Jachtig"
Met veel wind en ook met regen
Wordt de herfst nu ingeluid
Ik ontwaar het eerste geel
Tussen overwegend groen
Dagen gaan ook weldra korten
Wisseling van het seizoen
Schakel tussen twee seizoenen
Herfst al jaren aan de orde
Ik wist dat je eraan zou komen
Onverbiddelijk en zonder schromen
©Roelof Rustenburg "Geen Inhoud"
Zomaar een versje zonder inhoud
Zoals men zegt 'pretentieloos'
Want ik schrijf dit om te schrijven
Dit is geen versje om te blijven
Ook onthouden heeft geen zin
Want er staat slechts onzin in
Zomaar een versje zonder diepgang
Een boodschap, nee nu even niet
Het enige wat ik nu zoek
Dat is een glimlach...in uw mondhoek!
©Roelof Rustenburg
"Een Optimist"
Meestenstijd ben ik tevree
En met gedoe zit ik niet mee
Ook al regent het gestaag
Niets of niemand die mij plaagt
Altijd wel iets dat mij past
Voor elk seizoen een and're jas
En des 's zomers als 'het herfst'
Ook dan ben ik goed te pas
En dan denk ik bij mezelf
Ik wou dat het weer winter was!
©Roelof Rustenburg " Augustus"
Maand van éénendertig dagen
Dagen korten nu zelfs al
Alles groen , dat nog wel ja
Voorbereiding op de herfst?
Of de viering van de zomer?
Het is meer net hoe je het ziet
Regen zon en wolken samen
Zorgen voor een kleurpalet
Dat hoort bij een 'keizers' keus
Dus nazomeren nu... de leus!
©Roelof Rustenburg "Wonderlijk"
Als 's 'morgens weer de dag ontwaakt
En mens en dier wordt aangeraakt
Met bewustzijn en de morgen
Liggen op de loer weer zorgen
Toch zou dat niet moeten zijn
Want 'leven' is de moeite waard
En verdient een warm onthaal
Elke dag en elke morgen weer
En uitgezonderd is geen dag
Wees blij dat je er wezen mag!
©Roelof Rustenburg " Vakantie"
Overwegend nu vakantie
Men rust nu uit
Doet krachten op
Achterover op het strand
Heel ver weg, of eigen land
Achterover op de rug
Ziet men dingen nog het best
Denkt men over toekomst na
Terwijl de tenen krommen
Denk ik wat jaagt men nu na?
©Roelof Rustenburg "Zomer Reces"
Even weg op 'zomerreces'
Een wens of een droom?
Niet voorzien, dus even niet
Volgend jaar in het verschiet?
Ook 's zomers gaan de dingen door
Al lig je langer op één oor
Maar het is wel in de mode
Blijven dromen dus en hopen
Weken even niet iets zeggen
Gewoon even weg, dat is reces!
©Roelof Rustenburg "Hoop doet Leven"
Opstaan dat zal nog wel gaan
Het liggen wordt wat minder nu
Van mijn rug heb ik soms hinder
Onderweg ben ik naar morgen
Op de loer liggen de zorgen
Met een rugzak vol verdrietjes
Lijkt mijn weg soms onbegaanbaar
Ook mijn maag knort niet tevreden
Onderweg hier in het heden
Doet gewoon wat 'stressie' aan
Maar morgen zal het... beter gaan!
©Roelof Rustenburg "Mistig"
Geef gedachten toch de vrijheid
Sluit ze toch niet langer op
Stop niet achter slot en grendel
Wat er rondtolt in je kop
Geef ze toch de vrije ruimte
Wees niet bang voor wat kritiek
Dien die onzin van repliek
Open deuren met wat wijsheid
Meer dan "Mistig" da's pas vrijheid!
©Roelof Rustenburg Zomer Festival
Alles groen nu dat is goed
Denk dat, dat zo blijven moet
Te weinig nat is te gauw geel
Dat hoeft nu nog even niet
Dit seizoen dat moet nog komen
Kom wat loop ik nu te dromen
Ik dacht er zo maar even aan
Wat te weinig vocht soms doet
Mopper niet en wees maar blij
Een zomer is zo weer voorbij!
©Roelof Rustenburg
"Mazzel Tov"
Geef mij heden mijn dagelijks brood
Ook al gaan er mensen dood
Het maakt niet uit oh Lieve Heer
Ook al geeft U mij wat meer!
Ik heb nog wel een oude sok
Waar ik het teveel dan in stop
Buurmans goed is buurmans gek
Beter toch voor hem wat minder
Lieve Heer hij is verloren
Bedankt dat ik ben uitverkoren!
©Roelof Rustenburg " Een Gedachte "
Wie wind zaait die oogst storm
En storm kan bomen vellen
Een kind kan dat vertellen
Ontevredenheid in ons bestaan
Wakkert gekke dingen aan
Het nooit genoeg,dat is van mij
Daar hoort een ander niet echt bij
Maar geen bezit is geen bezwaar
Ik dacht ik laat het even weten
Voor niets gewoon ...zomaar!
© Roelof Rustenburg
" Achter de Horizon "
In een land van duizend dromen
Waar geen verdriet is en geen pijn
En afscheid iets wat niet bestaat is
Waar ogen blinken zonder tranen
En een geboorte blijvend is
Dood voor eeuwig in de hoek staat
Als zijnde slecht en niet goed snik
Waar niets en niemand eindig is
In zo een wereld wil ik leven
Weet iemand waar... zo'n wereld is?
©Roelof Rustenburg "Echt Waar "
Een papagaai uit amsterdam
Legt vriend en vijand in de luren
En maakt er vaak een potje van
Heel vaak dan zegt hij potverdikke
Mijn achterwerk dat mag je likken
En als je komt zegt hij tot ziens
En welkom bij het weggaan
En als je vraagt wat is je naam
Dan zegt hij dat gaat je niks aan!
Hij is zo dwars al het maar kan
Maar komt dan ook uit... amsterdam!
©Roelof Rustenburg " Mei-need"
Mei normaal een maand met zon
Dat is al zo sinds jaar en dag
Iets dat je dus verwachten mag
Maar hoe zuur vaak vele dagen
Veel te koud je draagt een jas
Ra ra meimaand wat is dat
Waarom fop jij de natuur
Daardoor worden druiven zuur
Beste meimaand dat je weet
Het is 'mei-need' dat je...pleegt!
©Roelof Rustenburg.
'Faillissement'
De mensheid zoekt vertwijfeld
Naar houvast in een bange tijd
De euro heeft ook niet gebracht
Datgene wat men had verwacht
En echte warmte is verdwenen
En waarden zijn geen normen meer
Schouderklop of woord van troost
Te zelden dat is waardeloos
Adieu vaarwel moderne tijd
Het failliet heeft ook u bereikt!
©Roelof Rustenburg "Alleen"
Alleen zijn is soms moeilijk
Alleen zijn voelt soms koud
Alleen zijn dat betekent vaak
Je eigen boontjes doppen
Je eigen melk,je eigen brokken
Alleen zijn heeft ook voordelen
Want je bepaald je eigen smaak
En ruziet daardoor minder vaak
Alleen maakt je soms ook bang
Je mist juist ja een... achtervang!
©Roelof Rustenburg "Tegenstrijdig"
Het leven kabbelt rustig voort
Te gek en welhaast ongestoord
Het gaat, het lijkt zo het moet gaan
In het algemeen mag ik niet klagen
Mijn 'last' is redelijk te dragen
Het groen komt weer aan struik en boom
De lucht is blauw, schier onbewolkt
Ik hoor bij 't uitverkoren volk
Mijn leven is haast louter rijm
Maar toch van binnen... te vaak pijn!
©Roelof Rustenburg
" Armetierig "
Formaties lukken, ommezwaai
We willen wel, we willen niet
Dat is U raadt het 'politiek'
Ik vindt je aardig en hem niet
Want hij verdedigt mijn belang
En ook gelooft hij in mijn God
Dus weet hij hoe je bidden mot!
En zaken die we samen delen
Bezuinigt hij gerust kapot
Hij kleed je uit tot... op het bot!
©Roelof Rustenburg " Mazzel Tov "
Een bofkont ben je als je slaagt
Als geen goed mens of God je plaagt
Als niemand zich met jouw bemoeit
En jij kunt doen wat jij bedoelt
Als normen waarden, jouw niet plagen
En niemand zeurt om jouw behagen
Als vogels fluiten elke morgen
Een lege kop daarin geen zorgen
Je hebt pas reden om te zingen
Als geen goed mens of God je dwingen!
©Roelof Rustenburg
" Vertrouwen "
Als de ogen minder scherp zijn
Licht aan einder wazig wordt
Vaste waarden onder druk staan
Ondanks voorjaar en seizoen
Wel haast een omgekeerde wereld
Zich aan jouw dan openbaart
En jij zegt dat kan niet waar zijn
Zo heb ik het niet bedacht
Weet dan dat er aan die einder
Altijd iemand op... jouw wacht!
©Roelof Rustenburg
Geluksmoment
Een fijne dag, een kinderlach
De zon die schijnt,een vogel zingt
Met wilde bloemen in de berm
Een kleinkind voor mij op de fiets
Denk ik zo'n dag die heeft wel iets
Zijn knuistjes sturen met mij méé
Zijn ogen zeggen 't is oké
Zo'n opa kan ik wel wat méé
Zijn haar dat wappert in de wind
Ik denk... ga vaker fietsen met dat kind
©Roelof Rustenburg "Bovenheigraaf Blues"
Het maakt mij enigzins bedroefd
Dat om en om een boom moet sneven
Terwille van een bips en fietspad
Steeds minder zuurstof in mijn buurt
Slechts veel gedoe en veel getier
Om bobbels stronk en dijbeenspier
Het maakt mij soms wat bang te moede
Dat voor geen enkel hoger doel
Er zoveel bomen moeten... bloedden!
©Roelof Rustenburg "Gedachtengoed"
Wij gaan slapen, wij zijn moe
Sluiten vroom de oogjes toe
Morgen is er weer een dag
En vinden wij wat jij niet mag
Wij hebben echt een juist geloof
Anders denken maakt ons boos
Niet echt boos maar meer verdrietig
Een mens is immers al zo nietig
Toe ga nu maar rustig slapen
Zeker weten , het komt goed.
Dankzij ons 'Gedachtengoed'!
©Roelof Rustenburg "Natuurlijk"
Maakt niet uit het wordt weer zomer
Ik voel en proef het aan de lucht
Vogels worden weer actief
Vliegen 't sjilpen baltsen
Wat een drukte hemellief
Wat een drang van de natuur
Om te komen tot een paring
Door elkaar het hof te maken
En in kuif en veer te pikken
Wordt het straks op eiers zitten!
Roelof Rustenburg
"Samenzang"
Een wintermorgen vol van pracht
Na een lange sterrennacht
Ik zie de koeien stoom af blazen
Uit sloten stijgt de nevel op
De zon klimt langzaam naar omhoog
En zoekt zijn weg in 't ijle zwerk
Net opgestaan nu al aan 't werk
Ze warmt voor ons de wereld op
Van binnen zing het zeker weten
Dit is je reinste...polderpop!
©Roelof Rustenburg "Vraagteken"
Uit één Gen ben ik
Slechts geworden
Tot wat ik ben een
Levend wezen alles
Gekregen om weer
Weg te geven
Waarom geboren
Op voorhand verloren
Met de dood in de
Schoenen spoed ik
Mij naar het einde!
©Roelof Rustenburg
"Twee keer niks"
De volheid van twee vrouwenborsten
Schept leegheid in de mannenkoppen
Ook zijn er boeken zonder plaatjes
En mensen met te veel aan praatjes
Een kind zijn van gescheiden ouders
Dus eigenlijk twee slechte bouwers
Een schilderij met geel en groen
Waar ogendienst het werk moet doen
Een leven dat slechts eindig is
Een mens stelt voor dus... twee keer niks!
©Roelof Rustenburg " Crematorium "
Die dag geen brandlucht
Slechts Licht dat verwees
Naar uitzicht op een pad
Dat in de verte verdwijnt
In de bossen van bomen
Op paden van dromen
In de aula van de dood
Proefde ik de eeuwigheid
Daar past het altijd missen
Wellicht het beste bij!
©Roelof Rustenburg
Ter Herinnering aan een Afscheid "Denkend aan Moeder"
Wentel je weg op de Heer
Zei ze telkens weer
Ook al doet het leven zeer
Wanhoop niet het komt weer goed
Ondanks best soms tegenspoed
Wentel je weg op de Heer
Hij zal het maken in donkere dagen
Wentel je weg op de Heer
Ik mis die woorden...meer en meer!
©Roelof Rustenburg "Verkiezingen"
Uitsluitend werken in uw voordeel
Met hun gaven en hun geest
Sociale werkers stuk voor stuk
Slechts in de weer voor uw geluk!
Alle smaken zijn voorradig
Van 'geen geloof' tot aan het kruis
Men gaat ervoor heel serieus
Ik schudt mééwarig met mijn hoofd
Want wie heeft wie nu bij de neus?
Uiteindelijk... aan u de keus!
©Roelof Rustenburg "Hoop doet Leven"
Aan het eind van januari
Als de bomen kaal nog zijn
Winter dealt met sneeuw en ijs
En met dagen die weer lengen
Om meer licht kunnen brengen
Moet nog wel wat maandjes wachten
Voor het groen en aanverwant
Op de lente weer in aantocht
Die ik weet het bijna zeker
Alles zet weer op de kop!
©Roelof Rustenburg "Het Leven"
Moeilijk om met weinig woorden
Dat te zeggen wat je denkt
Geschreven op een stuk papier
Een blanco blad wat er om vraagt
Op te schrijven wat je uitdaagt
Wat jouw drijfveer is in 't leven
Waarom jij op je eigen wijze
Dingen doet en ook weer niet
Beredeneerd en ze bepraat
Dus... hoe jij in het leven staat!
©Roelof Rustenburg. " Zo Vertrouwd "
Op veel platen uit 't verleden
Uit het winter prentenboek
Zag je schaatsers op het ijs
Gekrulde ijzers houten frame
Koek en zopie voor 't inwendig
Want dat hield je op de been
IJspret is van alle tijden
En voor elke rang en stand
Rode konen, oostenwind
Past precies bij...Nederland!
©Roelof Rustenburg
"Zo hetzelfde"
Aan het begin van een Nieuwjaar
Het leven maagd, blanco en wit
Het weder dient door sneeuw en ijs
De kerstboom weer versnipperd is
De vuurwerk resten opgeruimd
Sta ik voor 't raam en kijk er door
En kan mijn ogen niet geloven
Is dit een nieuwjaar eerlijk waar?
Je neemt me toch niet in het ootje
Het komt me zo 'hetzelfde' voor!
©Roelof Rustenburg "Een Hoopvol Nieuwjaar"
Het nieuwe jaar is aangebroken
Nog onbesproken, onbesmet
En herbergt in zich mooie dromen
Waarvan je hoopt dat ze dit jaar
Wie weet een beetje uit gaan komen
Het moet nog groeien dat is waar
Maar hoop doet leven zonneklaar
Een nieuwe start een nieuw begin
Het oudejaar, gedaan en afgesloten
Dus weer een heel jaar om te hopen!
©Roelof Rustenburg
"Kerst Gekloot"
Ik ben het zat om Kerst te vieren
Met stal en herders en gezang
Met al het doden en het moorden
Het leven is één grote klucht
Zolang een mens in onderdelen
Als opblaaspop vliegt door de lucht
Een stille nacht en alom vrede
Dat is een eeuw of twee geleden
Met te veel oorlog te veel dood
Ben ik het zat dit 'kerstgekloot'!
©Roelof Rustenburg. " Kopenhagen kijk uit "
Meesterlijk en handgeschreven
Een gedicht dat heet natuur
Met beken,bergen,poel en plas
En bloemen in hun bonte pracht
Met maan en sterren aan het zwerk
Dit is welhaast geen mensenwerk
Vliegtuig, auto,boot verpest dit
En zet de wereld op de kop
Zo leeft de mensheid voort in smog!
©Roelof Rustenburg "Overpeinzing"
Wat een mens vaak bezig houdt
Waar hij zijn geluk op bouwt
En haast dagelijks mee sjouwt
Over zoete broodjes bakken
En wat zijn de druiven zuur
Over doorgaan niet versagen
En een ramp in het verschiet
Die absoluut ééns op komt dagen
Het leven legt je in de luren
En jij als mens moet dat bezuren!
©oelof Rustenburg "Negen jaren verder op"
Na negen jaar nog weinig woorden
Gewoon geworden zonder jou
Jouw foto op de vaste plaats
Wordt afgestoft zo nu en dan
En ook je plekje op het kerkhof
Is niet veranderd al die jaren
De ko'pren letters zijn wat fletser
Dat komt door een gebrek aan poets
De weg door jouw ooit aangegeven
Nog nooit gevonden, blijft een streven!
©Roelof Rustenburg
" Overbesteding "
Niet besteed zijn mijn gedachten
Aan al die eindeloze nachten
Niet besteed is mijn gevoel
Aan een leven zonder doel
Niet besteed mijn nageslacht
Aan een aardbol waar niets mag
Niet besteed mijn zielepijn
Aan slechts driekwart liter wijn
Niet besteed het ochtendgloren
Aan weer een dag niet nieuw geboren!
©Roelof Rustenburg "Geregeld Ontregeld "
Het gras verkleurt en kleddernat
Geen blad meer aan de bomen
Uitéén gespat de zomerdromen
De spreeuwen weg naar warme landen
En kachels die weer volop brandden
De dag wil niet meer wakker worden
Om acht uur is het nog geen licht
En 's midddags om een uur of vijf
Dan doet de baas van de natuur
Dat beetje licht weer langzaam uit!
©Roelof Rustenburg " Woorden Dokter "
Hij maakt de taal mooier polijst hem zowaar
En ziet wat in woorden, want dat is zijn ding
Zijn spelling is sober en rijk tegelijk
Hij predikt de taal zoals ze ééns was
Het moet wel passen, net als zijn jas
Hij schuurt en hij beits het grondig en goed
En als aan het einde het werk is gedaan
Dan is hij tevreden, de zinnen zijn rond
De dokter stelt vast dit gedicht is gezond!
©Roelof Rustenburg " Troosteloos Nat"
Ik denk het is de tijd van 't jaar
Dat regen weer mijn ramen teistert
Het glibbert door het natte blad
Want deze tijd heeft typisch dat!
Een kale tak zwiept heen en weer
Benadrukt dat nog ééns een keer
Een vogel schudt zijn veren uit
De druppels vliegen in het rond
Hij zelf blijft liever aan de grond
Het vliegen taalt hij nu niet naar
Da's logisch deze tijd van 't jaar!
©Roelof Rustenburg Mijn liefste Wens"
Ik weet het klinkt wat afgezaagd
Maar het liefste zou ik willen zien
Dat Jip en Tim en Menno
Gezond en wel steeds groter groeien
Een koude kermis nooit hun deel is
En opa zijn mij nooit te veel is
En al mijn kleinzoons bovendien
Al zijn ze straks ook jaren ouder
Nog steeds wat in hun opa zien !
© Roelof Rustenburg
Oktober
Een maand waarin de dagen korten
Het blad zich omdraait aan een boom
De wind er stevig aan gaat rukken
Oktober heeft zijn eigen nukken
Soms dagen droog en dan weer nat
Een maand die soms onwennig zoekt
Naar kleuren voor haar kleurpalet
Zij maakt van bladeren een voetpad
Gebruikt daarvoor soms windkracht acht
Maar zij blijft mij het meeste bij
Door haar 'extreme' kleurenpracht !
©Roelof Rustenburg
"Echt Stout! "
Ik wil niet meer, ik wil niet meer
Ik wil geen handen geven
Ik wil niet zeggen elke keer
Bedankt mevrouw, bedankt meneer
Ik wil niet meer, ik wil niet meer
Nee nooit meer in mijn leven
Ik hou mijn handen op mijn rug
En ik zeg lekker niks meer terug !
©Roelof Rustenburg.
"Wat kost het"
Het was hun huisje,boompje, beestje
Een voorbeeld van perfect gezin
Hij naar zijn baas voor het gewin
Zij deed de kinders, kluste bij
Het ging hen goed, zij waren blij
Da's logisch alles op de rij
Maar dan opééns het sprookje uit
De reden Pa's fabriek die sluit
U ziet geluk is vaak heel broos
Beroerd genoeg is het...te koop!
©Roelof Rustenburg. "Herfst oh Herfst"
Buiten spannen spinnen draden
En regen klettert op de ramen
Met bladeren in bonte kleuren
Probeert de herfst mij op te beuren
De zomer moet ik nu vergeten
En blij zijn tegen beter weten
De winter met zijn sneeuw en ijs
Wordt door de herfst nu voorbereid
Diezelfde herfst laat bovendien
De eindigheid van leven zien!
©Roelof Rustenburg "Herfstgedachten"
Bij kaarslicht en bij rode wijn
Doet het leven minder pijn
In het najaar minder licht
Dan geeft dit nog enig uitzicht
De avond onderbreekt de dag
Terwijl de dag meer licht mij geeft
Bekoort de avond mij het meest
Dan zie ik schimmen op mijn muur
En praat met hen van uur tot uur
Het najaar sleept mij er doorheen
Houdt overdag mij ... op de been!
©Roelof Rustenburg. "Lege Handen"
Er is geen toekomst in het heden
Alleen gedachten uit 't verleden
Mijn stap klinkt hol zo zonder jouw
Het missen een constante rouw
Het kerkhof wordt vertrouwd gebied
Ik vindt er rust maar meer ook niet
De bomen buigen in de wind
Het blad wordt geel het najaar wenkt
Er klinkt een echo da's mijn voetstap
Oh lieve God... het is me wat !
© Roelof Rustenburg "Toekomst"
In mijn hart rijst soms de vraag
Is het slechts onrust wat mij plaagt
Waarom komt na zovel jaren
Mijn gemoed niet tot bedaren
Waarom grijp ik steeds weer terug
Op gevoelens van slechts onrust
Waarom is de toekomst koud
Ben ik nog een kind en oud
In mijn hart dan weer de vraag
Is het de toekomst die mij... plaagt?
©Roelof Rustenburg "Spielerei"
Lange nachten, veel gedachten
In der minne weer geschikt
Straks onderbroken door het licht
Flarden wolken, volle maan
Een nieuwe dag die komt eraan
Niets opgelost of uitgesproken
Ik laat de nacht daarom de spoken
Overdag weer vrolijk verder
Met de rol jouw toebedeeld
Op het toneel waar je op speelt!
©Roelof Rustenburg "Kinderlijke Blijheid"
Blauwe jas en bruine ogen
En een broek met nummer zeven
D'as Menno, niet bepaald verlegen
Op zijn shirt een leguaan
Of een kikker of zoiets
Menno geeft je wat je blieft
Maar met verve en spontaan
Leert hij blij zijn met zijn leven
Met zijn broek met nummer zeven
En opa mag die blijheid delen
Zeg nou zelf is dat..... geen zegen!
©Roelof Rustenburg. "Over... de Vakantie"
Eéns per jaar ga ik uit mijn dak
Want dan is het bouwvak
Liggen alle bouwen stil
Kan ik doen wat ik graag wil
Troffel, spijkers in een hoek
Eén ding telt dat is mijn zwembroek
En is alles weer gedaan
Ga ik er weer tegen aan
Fluitend weer de steiger op
Maar wel met een bruine kop!
©Roelof Rustenburg "Ik Geloof"
Ik geloof en daarom schrijf ik
Over mensen zonder inhoud
Van hun domheid en bla,bla
Van hun haat en wraakgevoelens
Van het altijd... "Intifada"
Ik geloof in wat ik zie
Wat ik niet zie, is er niet !
Moord en doodslag is onzalig
Mensen zijn net wrede apen
Slecht(s) gemaakt en niet geschapen !
© Roelof Rustenburg. "Machteloos"
Machteloos sta ik te kijken
Hoe dingen uit mijn handen glippen
Hoe mensen om mij heen verdwijnen
Hoe rimpels mij op leeftijd wijzen
De smaak van tranen minder zout is
Mijn stoutste droom veel minder stout is
Mijn idealen minder worden
De veerkracht van mijn tred verdwijnt
Machteloos sta ik te kijken
Hoe 'machteloosheid' verder voortschrijdt !
©Roelof Rustenburg "Alles is Zinvol"
Druiven zijn er voor de wijn
Een troostend woord voor zielepijn
Alcohol voor de verslaving
Een stichtend woord voor de beschaving
Ik hou van jou voor het alleen zijn
De tranen voor je zielepijn
Een hart, dat is er om te breken
Je leven om er voor te smeken
Een deken om je toe te dekken
Een bloem om op je graf...te leggen!
©Roelof Rustenburg. "Voor alle Moeders"
Nachten lag ze om ze wakker
Tranen meer dan lief haar was
Verwarring over roekeloos gedrag
Trots ook was ze op haar kind'ren
Als een pauw op 't nageslacht
Dikwijls kreeg ze tegenspraak
Of als antwoord zeur toch niet
En dat gebeurde best wel vaak
Haar reactie, vaak een lach
Ik vindt dus dat... een lintje mag!
©Roelof Rustenburg " Alleen "
Alleen zijn is best moeilijk
Alleen zijn voelt vaak koud
Alleen zijn, dat betekent ook
Je eigen boontjes doppen
Je eigen melk, je eigen brokken
Allen zijn heeft ook voordelen
Want je bepaald je eigen smaak
En je ruziet minder vaak
Maar toch maakt het alleen zijn bang
Je mist nu éénmaal ... achtervang!
©Roelof Rustenburg
" Logica "
In mijn kop nog steeds illusies
Als de som van mijn conclusies
Mijn denken gaat van links naar rechts
Maar niets vindt in mijn kop nog plek
Mijn geheugen dat zit vol
Dus opslaan is nu ongepast
Want dan slaat zeker alles vast
Maar dan wordt mijn pen mijn printer
Zo schoon ik mijn geheugen op
En schep weer ruimte in mijn kop!
©Roelof Rustenburg " Voor Jouw "
Zomaar een klein gedichtje
Voor iemand die mij dierbaar is
Zomaar wat regels op papier
Geen kus, geen hand
Je bent niet hier
Maar je mag best wel weten
Ik zal je nooit vergeten
Jij bent apart...recht uit mijn hart !
©Roelof Rustenburg "Spinnewebben"
Ik zag een vogel, en die vloog
Ik zag een spin, en die bewoog
Ik zag een bloem, die net ontlook
Ik zag een kind, dat net pas kroop
Ik zag een leven vol van hoop
Ik hoor een schot, de vogel dood
Het spinrag sla ik aan de kant
De bloem gaat in de afvalbak
Het kind ligt in een plasgoot
Zie daar het leven ... zonder hoop!
©Roelof Rustenburg "Hebben, hebben"
In de wereld van de hebzucht
Verwordt het leven tot een klucht
Het hoogste goed, het eigen ik
De buitenkant waar men op mikt
De binnenkant wordt glad vergeten
Wie daarop wed voor gek versleten
In de wereld van de hebzucht
Leeft men over elkaars rug
Men doet en rommelt maar wat an
Geen ijs voor wie niet likken kan!
©Roelof Rustenburg "Papieren Sentiment"
Waarom is het,dat ik beschutting zoek
Niet weg wil als een onbeschreven boek
Mijn hand mijn pen niet meer kan sturen
Mijn hoofd geen zin meer heeft paraat
En aan het eind slechts leegte laat
Wat is de drijfveer van mijn minnnekoos
Waar hooguit het papier van bloost
Of zou het een verslaving zijn
En krijgt daardoor voor mijn gevoel
Mijn leven op papier slechts rijm!
©Roelof Rustenburg
"Negen jaar blues"
Ma dit jaar al negen jaar
Niet meer praten met mekaar
Geen kus meer en geen groet
Weet je dat dit zeer doet?
Ma ik gaf het wel 'een plek'
Maar de pijn blijft altijd zeuren
Net als bij een open wond
Het blijft een 'ongelijke strijd'
Die ik nimmer winnen kan
Dus is het Ma zo al met al
Best af en toe...een tranendal!
©Roelof Rustenburg " Bofkont "
Een bofkont ben je als je slaagt
En geen goed mens of God je plaagt
Als niemand zich met jouw bemoeit
En je kunt doen wat jij bedoelt
Als normen waarden jou niet plagen
En niemand zeurt om jouw behagen
Als vogels fluiten elke morgen
Een kop echt leeg daarin geen zorgen
Je hebt een reden om te zingen
Als geen goed mens of God je dwingen! ©Roelof Rustenburg.
"Kan ik het Helpen"
Soms dan zit ik in de put
Komt het mij voor da'k niks meer mut!
Onpersoonlijk deze tijd
De pest zoals men elkaar mijdt
Soms dan lijkt het compleet nacht
Het maakt niet uit ook overdag
In mijn kop is het een puinhoop
Een gootsteen zonder overloop
Ook in 't geloof vindt ik geen licht
De uitkomst weer zo'n... rotgedicht!
©Roelof Rustenburg. "Storende Factor"
Een storende factor
Meer in het algemeen
Zijn toch de mensen om me heen
Ze willen dit, ze willen dat
Kortom, ze willen altijd wat
Het eigen welbevinden
Dat staat met stip op één!
De ander moet concessies doen
Zo werkt dat in het algemeen
©Roelof Rustenburg "De vijfde Mei"
De vijfde mei is een refrein
Herdenk je 'vrijheid' dat is fijn
Wat dat betekent weet je pas
Als tralies waren ééns je glas
Je geest en ziel gevangen
Geen woord kwam uit je mond
Als het niet overwogen was
Je risico gevang'nis straf
Het vrijuit spreken tegen mij
Dat kan weer,dank u vijfde mei!
©Roelof Rustenburg
"Stout hé!"
Ik wil niet meer, ik wil niet meer
Ik wil geen handen geven
Ik wil niet zeggen elke keer
Bedankt mevrouw, bedankt meneer
Ik wil niet meer, ik wil niet meer
Nee nooit meer van m'n leven
Ik hou mijn handen op mijn rug
En ik zeg lekker....niks terug!
©Roelof Rustenburg "Pissig"
Pissig op de politiek en
Pissig op wie weet ik niet
Pissig op mijn eerste ex
En pissig op alweer een gek
Pissig op 'Jan Salie' geest en
Pissig op een heel saai feest
Pissig op de 'Lieve Heer' en
Pissig want het regent weer
Ja zo zeikt een mens wat af
Van de wieg tot aan het graf!
©Roelof Rustenburg. "Potverdikkeme"
Ik ben een mens van vlees en bloed
En moet hetzelfde als U moet
Mijn wekker loopt ook s'morgens af
Mijn eindbestemming ook een graf
Maar U gelooft in eeuwig leven
Want na de dood moet er iets wezen!
Met U heeft men hierboven schik
Met mij die twijfelt wordt het niks!
Ik wou dat 't leven anders was
Alleen maar koren en geen ... kaf!
© Roelof Rustenburg "Stuitbevalling"
Hij voelde zich vaak onbegrepen
Geen 'anschluss' heet dat zo u weet
Het was een evenwijdig pad
Wat nergens enig raakvlak had
Zijn poëzie die rijmde niet
Er was geen woord of zin die liep
Het onbegrip lag niet aan hem
Het waren zijn geboortegenen
Waardoor hij steeds werd...misbegrepen!
©Roelof Rustenburg "Hier en Nu"
Een zeer oneerlijk ritueel
Van dood en leven weet ik veel
Van mensen kwijt en heel erg missen
Van dat de besten altijd eerst gaan
De bak verdriet vaak van dit bestaan
Geen vat op hoe het echt moet gaan
De 'Geestlijkheid' legt het wel uit
Een eeuwig leven tot besluit
Maar dat laat mij Siberisch koud
Omdat ik van ...dit leven houdt !
©Roelof Rustenburg "Een maatje te groot"
Weet je meisje wat ik droomde
Toen ik dacht dit is geluk
Dit moment kan niet lang duren
Het is te broos,te fijn te teer
En als het stuk gaat doet het zeer!
Even had ik mijn gevoel
Zomaar bij jouw neergelegd
Wakker werd ik met een kater
Het is over en voorbij
Niets of niemand ...past bij mij!
©Roelof Rustenburg "De Ekelenburg"
Op deze 'dodenakker' ligt mijn moe
Ik weet... het doet er niks meer toe
Dood is ze vergaan tot stof
Eeuwig rust zij op dit kerkhof
Nooit kan ik haar nog iets vragen
Alleen mijn last nu verder dragen
Soms dan sta ik bij haar graf
Zij ligt daar twee meter diep
Ik bovengronds met mijn verdriet
Op deze 'dodenakker' ligt mijn moe
Ik weet... het doet het er alles toe !
©Roelof Rustenburg.
"Blijde Boodschap"
Op zondag dan ging ik ter kerke
En dan kwam ik onder 't Woord
Soms hoorde ik een donderpreek
En dan schrok ik en werd bang
En dacht Gods toorn duurt errug lang
Geef mij maar een blijde boodschap
Van liefde en van mededogen
Niet van toorn die mij doet blozen
Ik hou meer van hallelujah
En ook van een goed gezang
Want dat maakt mij minder... bang!
©Roelof Rustenburg
"Lekker Luchtig"
Uit mijn kop wil nu niets rollen
Geen 'hersencel' valt er te dollen
Papier dat staart mij vragend aan
Net of het zegt wat is dit nou
Je kocht me blanco maar ja toch
Je weet er moeten letters op
Het hoeft niet altijd inhoudsvol
Schrijf maar wat op al staat er niks
Dit keer geen drama of een klucht
Geen inhoud en dus... louter lucht!
©Roelof Rustenburg "Levenspad"
Er ligt een land aan de overkant
Het is een land van hier naar daar
Van niks bewijzen en niks missen
Van geen prestatie en geen moeten
Van simpel altijd warme voeten
Het is een land van louter licht
Waar kind zijn weer het mooiste is
Als zo gestippeld is uw pad
Dan heeft uw leven... zin gehad!
©Roelof Rustenburg "Herinneringen"
Wij zijn niet van hier
En gaan morgen weer weg
Het is maar geleend 'de liefsten'
En de vele mooie dingen
Die dierbaar en vertrouwd
Ons dagelijks omringen
Ons onbetwistbaar eigendom
Zijn enkel de "Herinneringen"
©Roelof Rustenburg "Ten Diepste" Eindeloos refrein van willen
Maar... niets zijn!
Van leven in 't verleden
Van nemen en niets geven
Van zonsopgang en avondrood
Eindeloos refrein van willen
maar... niets zijn!
Van middagpot tot avondbrood
Eindeloos refrein van willen
Maar... niets zijn! ©Roelof Rustenburg "Het voorjaar Komt"
Op de grens van februari
Ietwat sneeuw de velden kleurt
's Morgens de wat schrale zon
Met haar licht mijn kamer fleurt
Op de grens van februari
Bijna weer ontluikt de sneeuwklok
Fluisterend hoor ik het voorjaar
Ik wil het horen da's mijn aard
Nog drie weken en 't is maart!
©Roelof Rustenburg "Al Machtig"
Ik zie ik zie wat jij niet ziet
Om me heen een hoop verdriet
Ferme jongens stoere knapen
En vrouwen die hun lot bepalen
Schonken zij jou ooit het leven
Nooit is het je terug gegeven
Aan haar borsten rust je uit
Als verwekker van haar spruit
De draagster van ons nageslacht
Is al eeuwen... aan de macht!
©Roelof Rustenburg. "Depressies" Men zegt in nederlandse winters
Heel gewoon en heel constant
Ze zorgen dat het ijs verdwijnt
Het schaatsen weer verleden tijd
Het boerendorp in onze polders
De winterjas wordt uitgedaan
Zijn snel bij komen en bij gaan
Vaak dan duren ze tot maart
Gelukkig dan een flinke schop
Want voorjaar ruimt "Depressies" op !
©Roelof Rustenburg
"Een beetje Gaza"
Een beetje Gaza nu drie weken
Een beetje dood en veel verdriet
U wist het niet van duizend doden?
Van bommen en van veel geschiet.
Een beetje Gaza wist U niet!
Veel kinderen zijn dood gegaan
Niet "echt" iets om bij stil te staan
Het is U toch niet overkomen?
Uw hemd is nader dan die oorlog
Uw deel zijn hooguit "nare" dromen!
©Roelof Rustenburg. "Januari "
Nog heel nieuw ietwat onwennig
Een beetje wit nog wat bescheiden
Ben jij er nu ruim een week
De bomen zijn in winterslaap
IJs op sloten en op plassen
Er neergelegt voor wintergasten
Slee en schaats weer opgezocht
En meedoen kan aan menig tocht
Januari weer herkenbaar
Als de... wintermaand... dit jaar!
©Roelof Rustenburg "Nieuwjaar"
Nieuwe kansen, nieuwe hoop
Alles nieuw en opgepoetst
Het oude jaar al weer vergeten
Alleen de paden uitgesleten
Door vaak weer zelfde rituelen
Van elkaar het beste wensen
Moeiteloos word het gezegd
Echt men denkt er niet bij na
Veel heil en nog meer zegen
Jaar na jaar en keer op keer!
©Roelof Rustenburg. "Afscheid"
Afscheid neem je niet zomaar
En zeker niet van 't oude jaar
Het gaf je vreugde en verdriet
En af en toe was het je vriend
't Was bij je toen je heb gegriend
En tussendoor werden we ouder
Het jaar en ik we trokken sporen
Betreurden hen die wij verloren
En ook vergeet je nooit die dag
Dat je daar stond aan open graf
Dus dank een jaar niet zomaar af !
©Roelof Rustenburg. "Kerst Crisis"
In de voerbak van een ezel
In een doek er was niet meer
Lag een kind zegt het verhaal
In een 'Crisissfeer' ter neer!
Maar na twee keer duizend jaar
Nu wel een volle supermarkt
Met kerstbal en stal van plastic
In tweederde van de wereld
Honger alles nog steeds mis
Men zegt dat het hier... Crisis is!
©Roelof Rustenburg. "Bethlehem Blues"
Het is weer de tijd van t'jaar
Dat men zingt van Ere Ere
Aan de God van het bestaan
En van sterrenpracht alom
Van welbehagen in het mensdom
Dat men zingt van Bethlehem
Opdat men niet vergeten zal
Van die kribbe en die stal
Ik heb mijn hart aan kerst verloren
Want toen is de blues geboren!
© Roelof Rustenburg "Vertrouwen"
Meestal zomaar een gevoel van
Niet 'concreet' maar wel heel fijn
Van zeker en geborgen zijn!
Van geloven in een toekomst
In het groot maar ook in 't klein
In het houden van het leven
Samen lopen 's Heeren wegen
Dankbaar zijn voor wat je hebt
Klagen nee ik weet het zeker
Vertrouwen dat past mij...veel beter!
©Roelof Rustenburg.
"Climax"
De tijd van 't jaar het moet zo zijn
Hier past alleen december rijm
Het weer weet nog niet wat het wil
Een beetje natte sneeuw dat wel
Maar hoge kragen nog niet nodig
De wind speelt nog geen ijzig spel!
Sint Nicolaas is wel gekomen
En stort de kinderziel in dromen
Met suikergoed en marsepein
En sprookjes die... verzonnen zijn!
©Roelof Rustenburg "Na Acht Jaar " Kaal en koud de tijd van 't jaar
Een vlucht ganzen in een V--
De lucht vandaag mijn almanak
En die zegt we krijgen sneeuw
Ik sta vandaag weer bij jouw graf
Acht jaar weg nog steeds een straf
Maar ook zo 'feitelijk'als wat
Ma ik kwam weer even langs
Om te zeggen d'ak je mis
Maar dat is iets.. wat jij al wist! ©Roelof Rustenburg.
"Geesteskind"
Ik kan u echt niet schenken
Wat vrouwen zoal doen
Een kind uit eigen buik
Een zeer tastbare spruit
Wat ik u hierbij schenk
Dat is een geesteskind
De kraam die was gewis
Wat mij betreft niet mis
Nu nog een wieg of bed
Waarin ik het te pronken leg!
©Roelof Rustenburg. "November Perikelen"
De eerste storm is weer geweest
Het past op het november feest
De maand van wind en volle maan
Van Slachten en van 'Huisterig'!
November doet vanouds zijn plicht
Van balkenbrij en levertraan
En vensters die vroeg sluiten gaan
De maand ook van de schorpioen
Zijn beet die van een kampioen!
November... kortom veel te doen!
©Roelof Rustenburg "Sentiment"
De basis vaak van ons bestaan
De werkvloer van ons doen en denken
Concreet is het geen stuiver waard
Maar toch bepaalt het ons gevoel
Het uit zich in een lach of traan
Bepaalt hoe wij in 't leven staan
Soms ook een zweverig gegeven
Door velen heel vaak weggepoetst
Maar het is wat een mens...doet leven!
©Roelof Rustenburg.
"Op de Pof"
Geen geld is geen probleem
Want leven op de pof
Door middel van krediet
Verschaft al jarenlang
De burger veel gerief
Gedrag van leentjebuur
Maakt nu de druiven zuur
De honger naar het geld
Lijkt er nu toe te leiden
Dat banken gaan ontploffen!
©Roelof Rustenburg.
"De Plattelands Winkel"
Aan de lange rechte toonbank
Van dit mode magazijn
Stond een schat van een verkoopster
Slank, koket , pikant en fijn
Bijna was die dure winkel
Voor zij kwam failliet gegaan
Maar haar onvolprezen schoonheid
Trok een leger kopers aan!
Alle reden voor die winkel
Om nog jaren door te gaan.
©Roelof Rustenburg "Gedicchie"
Steeds weer nieuw en uit het hart
Aan elkaar geknoopt met woorden
Vaak geschreven voor de ander
Soms behoedzaam teer en fijn
Zo kan een 'gedicchie' zijn !
Op het toneel van dromerij
Vliegend als een vogel in de wind
Als veldboeket of voor de chique
Op papier of uitgesproken
Een gedicchie heeft wel... niets !
©Roelof Rustenburg
"Mijn Reisgenoot"
De maan die zie ik voor driekwart
Staat ongestoord z'n werk te doen
Doet kiekeboe van achter 't blad
Van bomen die hij tegen komt
Op reis weer naar die andere kant
Waar we hem weer een dag niet zien
Reist onverstoorbaar door het zwerk
Hij is op weg naar vijf december
Om door de bomen dan te schijnen
Voor hen die zingend pakjes krijgen!
©Roelof Rustenburg " Het Grote Sterven"
Het bladerdak mag er nu af
Het heeft z'n nut nu wel bewezen
De wind die rukt en trekt eraan
De regen maakt de bladeren week
Ook kleuren ze al licht'lijk bleek
Zo gaat dat ieder najaar weer
De herfst met wind en regenjas
Maakt straten daken bomen nat
Vervloekte herfst je hebt echt...niets !
Je maakt me hooguit...depressief !
© Roelof Rustenburg "Opoe"
Opoe heeft haar hele leven
voor haar kinderen gesjouwd.
Al haar jongens en haar meisjes
zijn toen na elkaar getrouwd.
En ze was toen erg alleen.
Want dat gaat dan heel vaak zo
Toen is ze maar in gaan wonen
bij haar jongste lieveling.
En daar wachtte ze geduldig
tot ze naar... het kerkhof ging!
©Roelof Rustenburg " Mijn OudeTante"
Dikwijls breek ik mij de kop
Hoe het met mijn tante mot!
Nooit kon haar en man behagen
Nooit werd haar wat raars gevraagd
Heel haar leven was ze gierig
Dikwijls at ze korstjes brood
Zo te leven is plezierig
Want dan gaat men schatrijk dood!
©Roelof Rustenburg
"Besluitvaardig"
Een oude man trof op een dag
een kruising op zijn pad
Moest hij nu linksaf of rechtdoor
of moest hij toch misschien
naar rechts waar 't pad steeds
smaller werd en bomen hem
de weg versperden en takken
overhingen en onverwachtte dingen.
Toen heeft hij maar besloten
te keren en weer terug te lopen.
©Roelof Rustenburg "Najaar"
Het najaar jaagt al op de zomer
de regen geselt al de bomen.
De wind die dolt er méé
en test de 'vastigheid'van 't blad!
September veel te vroeg op jacht
naar kaalheid, natheid, hoge kragen.
De wintervoorraad nog niet rijp
niet aangelegd en bovendien
we willen nog... geen winter zien!
©Roelof Rustenburg
"Apart Plekkie" Je hebt een heel bijzonder plekkie
in m'n tuin achter het hekkie.
Want in m'n tuin sluit ik je op
met aan het hek een hangslot.
Af en toe dan gaat 't hekkie open
en gaan we samen 'n stukkie lopen.
Maar weer terug gaat 't hekkie dicht
en het hangslot er weer op.
Ze kunnen mij nog meer vertellen
stel je voor dat ik je missen... mot ! © Roelof Rustenburg "Doordraven" Elke dag ga ik voor meer
en voor beter als het kan!
Soms word ik da's goed geraden
heel vaak best erg moe van!
Ik regel dit en dan weer dat
je moest ééns weten 't is me wat!
Bij het krieken van de morgen
zijn ze er... de nieuwe zorgen!
Elke dag ga ik voor meer
stoot vaak m'n kop en dat doet zeer! © Roelof Rustenburg 'Smerige Oorlog' Altijd wordt er wel gevochten
is er ergens wel een oorlog
doen de mensen elkaar pijn
zijn er 'kogels' als... refrein !
Altijd is er wel een reden
voor geweld en voor verdriet
voor een afscheid en voor tranen
want zolang er mensen zijn
is er 'wreedheid'... als refrein ! © Roelof Rustenburg
"Augustus"
De maand van oogsten is begonnen
het groen soms heel voorzichtig geel.
De zomer loopt weer op z'n eind
de langste dag al weer geweest
de dagen weer voorzichtig korter.
De maand augustus zit propvol
gevuld met éénendertig dagen
nog wat vakantie soms wat planning
wat voorbereiding op het najaar
de maand augustus...'koppelaar' !
© Roelof Rustenburg
"Gedachten"
Ze zijn er om bij stil te staan
of om mee op de loop te gaan !
Ze kunnen kwetsen en kleineren
en uiteindelijk jezelf bezeren.
Ook kunnen ze heel teder zijn
als je denkt aan je geliefden
die je door de tijd ontvielen !
Ze zijn een roersel van de ziel
het is een komen en een gaan
maar soms dan is er zomaar één
die je wat langer... stil laat staan !
© Roelof Rustenburg "Kleine Mensjes"
Kent u ze ook die kleine mensjes
met smoeltjes van wie doet mij iets.
Met van die arrogante trekjes
en huilen als hen iets niet blieft ?
Hun voetjes stampend op de grond
zich voorstaand op hun klein zijn.
Presteren deze spruiten het
om telkens weer, en keer op keer
hun ouders....... uit te buiten !
©Roelof Rustenburg. "Pierewaaien"
Heen en weer van links naar rechts
da's 'pierewaaien' op z'n best!
Typisch weer de tijd van 't jaar
geen vlees geen vis, da's zonneklaar.
Men hoeft z'n tijd nu niet te 'beidden'
geen werk of plan voor te bereiden!
Men laat de boel zo heet dat dan
voor wat het is, zonder een visie.
Slechts 'pierewaaien' dat wil men
met het leven even... op de rem!
© Roelof Rustenburg. "Overpeinzing" Met regen op mijn vensterglas
en weer een dag zoals hij was.
Slechts één lantaarnpaal minimaal
dat zijn soms dagen leeg en kaal.
Geluk nog even naar gezocht
maar niet gevonden goed verstopt.
Verder niets wat mij opwond
ook niet de buurvrouw met haar hond.
Het is wat saai zo 'doordeweeks'
ik denk met regen... nog het meest! © Roelof Rustenburg. "Vakantiegevoel" Elk jaar weer zo onbestemd
een gevoel van even niks.
Aan ons lijf geen polonaise
vrijheid even hoogste doel.
Caravan nu aangehaakt
rijden naar een zon die schijnt
dagenlang het maakt niet uit
inclusief ook jongste spruit!
Bruin en bloot, ultiem gevoel
de groeten aan het... thuisgevoel! © Roelof Rustenburg. "Vervlogen Tijden" Houtje touwtje, haasje over
iet wiet wat en waaie weg.
Wie niet weg is, is gezien
wacht eerst tel ik tot tien.
Hoepelen met een fietswiel.
Voetbal met een jas als doelpaal
mijn God waar bleef het allemaal.
Tollen zomaar op de straat
hinkelen en touwtje springen
allemaal... verdwenen dingen! © Roelof Rustenburg. "Groeiproces" In het midden van een weiland
stond een eik die torenhoog
al bepaalde wat er groeide
en of het ook wortel schoot !
Op een dag heeft hij besloten
dat het zo niet langer ging
onder hem te weinig licht
niets wilde tot 'wasdom'komen
door zijn bladerdak, te dicht !
Hij gaf opdracht hem te snoeien
zodat nu ook... anderen groeien! © Roelof Rustenburg. "Speciale Dag" Eéns per jaar de dag van Vader
van lof trompet en veel kado's !
Van boormachien tot heggenschaar
het is er... allemaal voor Pa !
Ook alcohol is op die dag niet raar
'geschonken' door zijn kinderschaar !
Ja Vader zijn dat loont de moeite
want ééns per jaar is er een dag
dat 'commercieël' besloten is
dat Pa toch echt... veel dingen mist ! © Roelof Rustenburg. "Jouw Verjaardag" Ik kan je hand niet schudden
en ook je wang niet kussen.
Je bent verdwenen in de tijd
ik ben je al weer heel lang kwijt.
Maar soms dan lijkt het gisteren
hoor ik je voetstap op de trap
loop naar de deur en doe hem open
mijn hand al uitgestoken !
Opééns ontwaak ik uit m'n dromen.
Maar toch de wereld mag het weten
ik zal jou..... nooit vergeten ! ©Roelof Rustenburg. "Speciaal Voor Jouw" Zomaar een klein gedichtje
flinterdun zonder pretenties
voor iemand die mij dierbaar is
en daardoor heel vaak mis!
Zomaar wat regels op papier
geen kus, geen hand nee
niet verbaal... je bent niet hier!
Heel stiekum schrijf ik dit gedicht
bij kaarslicht..........................
ik wil niet weten da'k... je mis! ©Roelof Rustenburg. De Roelof van het weekend 23/24 mei "Schulp"
Na al die dingen van geweld
waar oog en ziel mee zijn gekweld.
Het kinderoog vol van verdriet
en vol van angst bang voor geweld
heeft mij nu even doen besluiten
een tijdje in mijn schulp te kruipen.
Ik kijk omhoog op zoek naar licht
maar zie slechts wankel evenwicht.
Ik ben onschuldig, doe toch niks
trek slechts mijn schulp...heel langzaam dicht!
© Roelof Rustenburg
De Roelof van het weekend 16/17 mei "Moederdag"
Onwezenlijk , maar toch ging ik
naar de plek waar jij nu rust
naar het kerkhof , naar jouw graf.
Het was moederdag die zondag.
En mijn gedachten gingen terug
naar die tijden van weleer, naar die
kus die gulle lach en alle vreugde
die jij bracht!
Nu nog slechts een kille steen
als getuige van het feit
dat 'moederdag' ...voorgoed verdween!
© Roelof Rustenburg.
De Roelof van het weekend 10/11 mei " Explosief"
Geel zijn weer de paardeblommen
de maand mei is weer begonnen!
Ook het groen aan boom en struik
kwam er in rap tempo uit ...........
En de zon scheen onverminderd
niet te dimmen en verdreef
al wat koud was klam en nat.
Vogels vliegen af en aan
hebben takjes in hun bek.
Bouwen nest leggen een ei
en broeden.. weer een kind erbij!
© Roelof Rustenburg De Roelof van het weekend 3/4 mei "Carriëre"
Carriëre moet je maken
altijd doorgaan niet versagen.
Racen, ploeteren en jagen.
Elke dag een nieuwe start
onderweg van wieg naar graf
dat is toch wel heel apart!
In de verte ontwaar ik iets
dat dan weer verwordt tot niets.
Ik zit mezelf soms af te vragen
wat is dat...carriëre maken?
© Roelof Rustenburg De Roelof van het weekend 26/27 april. "Lenteliedje"
Vrolijk fladdert in de lucht
een vogel op z'n vroege vlucht
met in de verte ochtendauw.
Het schijnt een mooie dag te worden
met de hemel strak en blauw.
Een vogel fluit een vrolijk lied
op zo'n wijs van zie je niet
dat er meer is dan verdriet!
Weg met die sores en wees blij
het is al weer ... bijna mei!
© roelof rustenburg. De Roelof van het weekend 19/20 april. " Handlezen "
Geef mij uw hand want daarin lees ik
lees ik van uw stil verdriet.
Van gouden toekomst, nobel streven
van idealen en illusies
en eigen weinig waard conclusies.
Van onmacht en van eigen ik
van bangheid en van pijn
en vrede die ... er nooit zal zijn!
© roelof rustenburg.
l.m.g.
De Roelof van het weekend 12/13 april. "Een Zoete Geur"
Hele fijne "rustmomenten"
bouw ik steeds vaker even in
om te kijken naar de bomen
die weer blad laten "ontplooien".
Voorzichtig wordt het grijs weer groen
is het weer ergens om te doen.
Ook de dieren ruiken voorjaar
kijken blij en kauwen hooi
en het voorjaar maakt zich op
voor wat heet... "de lentetooi" !
©Roelof Rustenburg De Roelof van het weekend 05/06 april. "Droombeelden"
Heel graag schilder ik het leven
met een penseel gedoopt in inkt.
En de beelden uit die dromen
doen mij vullen 's levens doek.
Elke dag weer anders mooier
maar daar tussen door ook soms
staat een grijs of grauwe streep.
Elke morgen als ik op sta
aan het begin van weer een dag
lacht het blanco doek mij toe
voor soms een traan en soms een lach!
© Roelof Rustenburg.
De Roelof van het weekend 29/30 mrt.
" Verwarrend"
Een herder koestert schapen
een dierentuin z'n apen.
De bankier koestert geld
en soms een vrouw haar vent.
De koningin geeft lintjes weg
eenpalestijn vermoord een jood.
Een junk ligt liever in de goot
de paus valt bijna van z'n troon
het bier dat smaakt weer best
vertel me wie is hier...nou gek?
© Roelof Rustenburg
l.m.g. De Roelof van het weekend 22/23 mrt. "Nadenken"
Als de morgen maagd is
dauw ligt op het veld.
Vogels weer gaan zingen
en de natuur slechts telt.
Als de mens zich opmaakt
voor weer een nieuwe dag
met als drijfveer geld !
Dan denk ik aan de vogels
dan voel ik aan de dauw
en denk ik bij m'n eigen
...mens wat doe je nou !
©Roelof Rustenburg.
l.m.g. De Roelof van het weekend 15/16 mrt.
"Levend Water"
Een steen in een vijver
dat zijn rimpels gewis!
Het water dat stilstond
komt inééns in beweging.
Ik zie heel veel kringen
door één steen da's niet mis.
Door die steen in de vijver
krijgt het leven weer kans
en ontspringt de 'verzuring'
goddank ... niet de dans!
©Roelof Rustenburg
l.m.g. De Roelof van het weekend 08/09 mrt. "Zwartgalligheid"
Ik spuug mijn gal zo links en rechts
en keur op voorhand alles af.
Ik zie het leven somber in
mijn houding meestal negatief
en als de zon een keertje schijnt
dan is een wolk reeds onderweg.
Mijn kleding die is meestal zwart
en als ik gok speel ik 'black jack'
Zwartgalligheid een visie of een leuze
nee simpelweg geen...andere keuze!
©Roelof Rustenburg
l.m.g. De Roelof van het weekend 01/02 mrt.
"Dit Dorp"
Dit dorp ik ben ermee verknocht
ik slaap er en ik sta er op.
Kwam er ter wereld ging er naar school.
De zuidkant de bossen, de hei
de noordkant de polders, de wei.
De dominee de voetbalclub
dit dorp het is mijn poezie
is mijn bestaan, is mijn verdriet.
Dit dorp is alles wat ik heb
en men mij ooit... ter ruste legt!
© Roelof Rustenburg
2002- Bundel 'Daar sta je dan'
l.m.g. De Roelof van het weekend 23/24 feb. "Es war immer so"
Iederéén wil in z'n leven
graag prinses of ridder wezen.
Derhalve gaat men liefdevol
met hoofd en lijf graag uit de bol.
Er wordt niet over nagedacht
de uitkomst is vaak nageslacht.
Het zijn hormonen die dit doen
zij zorgen voor een volle wieg.
Daarna gaan we tevreden slapen
wat rest nu is ons kroost...bewaken!
©Roelof Rustenburg.
l.m.g.
De Roelof van het weekend 16/17 feb. "Samenzang" Een wintermorgen vol van pracht
na een lange sterren nacht.
Ik zie de koeien stoom afblazen
uit sloten stijgt de nevel op.
De zon klimt langzaam naar omhoog
en zoekt z'n weg in 't ijle zwerk
net opgestaan, nu al aan 't werk.
Ze warmt voor ons de wereld op
van binnen zingt het zeker weten
dit is je reinste... polderpop!
© Roelof Rustenburg.
l.m.g. De Roelof van het weekend 09/10 feb. "Slaperd"
Je bent een slaperd is een roep
die je van schrik verstijven doet.
Maar kom je na een nacht van waken
door wat voor oorzaak tot 't besef
de dingen gaan nu wel heel slecht!
Dan komt er één ding tot z'n recht
een goede nachtrust is een must.
Wie overdag wil ogen frank en fris
is hij die 's nachts een...slaperd is!
© Roelof Rustenburg.
1992 Bundel: Ben ik nou Gek?
De Roelof van het weekend 02/03 feb..
"Stuurmanskunst"
Scheepke onder 'Jezus' hoede
met zijn kruisvlag hoog in top.
Vaart geheid vandaag of morgen
tegen 'Islam' klippen op !
De moraal van dit verhaal
ruwe stormen mogen woeden
altijd moeten mensen bloedden.
Onze 'Heer' die wil geen hoofddoek
of een wereld vol met rampspoed !
Maar een aarde vol met mensen
die elkaar...het beste wensen !
De Roelof van het weekend 26/27 jan. "Januari "
De kale bomen troosteloos
de regen gutst 't is hopeloos.
De takken zonder blad
voor hen ook geen beschutting
die zijn ook kleddernat!
Mijn ledematen stram en stijf
die kraken ook, net als de bomen.
De wind die loeit, net of ze zegt
kijk mij ik kan er heel goed tegen
maar één ding zeker weten
er komt nog veel... meer regen!
© Roelof Rustenburg.
De Roelof van het weekend 19/20 jan. "Moe"
Is moe zijn nu een tijdverschijnsel
behorende bij deze eeuw
of wordt je moe van veel te veel ?
Soms lijkt het moe zijn wel een straf
maar vaak komt het door eigen draf.
Soms sta ik even langs de kant
dan wenkt men mij en roept mij toe
draaf met ons mee, dan wordt je moe !
Ik denk dan ben je nou belazerd
ga zelf maar door met dat gedoe !
©Roelof Rustenburg.
De Roelof van het weekend 05/06 jan. "Een fijn Nieuwjaar"
Lieve mensen er is alweer een jaar voorbij
driehonderdvijfenzestig dagen op een rij !
Gevuld met pijntjes en verdrietjes
met distels en vergeetmenietjes.
Met slap gezwets of wijze praat
met echtheid of met surrogaat !
Met blondjes met de vormen rond
of alleen met kat of kat of hond !
Het maakt niet uit, het is weer klaar.
Allemaal een...........Fijn Nieuwjaar !
© Roelof Rustenburg.
l.m.g.- 2008
De Roelof van het weekend 29/30 dec. "De Vrouw"
De vrouw een 'item' mijne heren
want zij zal jou ooit ééns bekeren
tot iets wat je toch echt niet bent
je weet het wel, die flinke vent !
Een vrouw heeft blijkbaar net iets
meer...en u alleen uw jonge heer !
De vrouw is op zichzelf een kunst
iets waar u niet aan tippen kunt.
Een vrouw bewijst het keer op keer
u kunt niet... zonder haar meneer !
l.m.g.
1992- Bundel: Ben ik nou gek?
©Roelof Rustenburg. "Kerstmis"
Mijn kerstmis is de hang naar vroeger
met kolenkachel, enkel glas
toen ook mijn God slechts kind nog was
en simpel in een voerbak lag !
Ook met een ijsbloem op de ruiten
en koude vrieslucht buiten.
Er was toen nog een stille nacht
met sneeuw en heel veel sterrenpracht.
Ach kon dit beeld maar altijd blijven
voor 'eeuwig' op mijn ziel ... beklijven !
l.m.g.
De Roelof van het weekend 22/23 dec. "Orde"
Orde is iets wat moet zijn
't woordje orde heeft iets fijns.
Zonder orde zou het leven
meestal toch een bende wezen !
Soms bekruipt mij het gevoel
orde wat een dwaze boel.
Dan weer daar die stem in mij
die zegt je hebt 't niet op de rij.
En dan denk ik soms heel even
zou ik wel in orde wezen ?
De Roelof van het weekend 15/16 dec.
"De Avond"
Nu de avond is gevallen
en ik buiten niets meer zie
wil ik denken over dingen
die de dag vandaag weer bracht.
Veilig ben ik opgesloten
in m'n huis en in de nacht
amper nog in staat tot denken.
Ook laat ik de boel de boel
weet je , dat wat avond heet
geeft me vaak... een goed gevoel !
l.m.g.
1992- Bundel: Ben ik nou gek?
©Roelof Rustenburg.
De Roelof van het weekend 08/09 dec. "Geesteskind"
Ik kan u echt niet schenken
wat vrouwen zoal doen
een kind uit eigen buik
een zeer tastbare spruit !
Wat ik u hierbij schenk
dat is mijn "geesteskind" !
De kraam dat is gewis
die was voorwaar niet mis.
Ik zoek een wieg nog slechts
waarin ik 't kind te pronken leg !
l.m.g.
Produktie 1992.
© Roelof Rustenburg. De Roelof van het weekend 01/02 dec. "Eeuwigheid"
Al zeven jaren lang
jouw stap verstomd
jouw lach vergaan.
Geen groet meer
of hoe is 't er méé.
Al zeven jaren lang
een vermanend woord
uit jouw mond
niet meer gehoord.
Ik wist niet Ma
dat de"eeuwigheid"
zo lang zou duren !
© l.m.g. De Roelof van het weekend 24/25 nov. "Wind en Storm"
Zaai geen wind je oogst is storm
met een kracht vaak zonder norm .
Met het luisteren naar de wind
en weer bang zijn, weer even kind.
Ontevredenheid in ons bestaan
wakkert heel vaak stormen aan.
Het nooit genoeg, dit is van mij
past vaak enkel stormwind bij.
Wind en storm en ons bestaan
drie dingen die ... nooit overgaan !
© l.m.g. De Roelof van het weekend 17/18 nov.
"Spelletje"
Ik zie , ik zie wat jij niet ziet
een knolraap en een suikerbiet.
Een monnik en de encycliek.
Een bakker zonder oven
en koren zonder schoven.
Een aap met jonkies in een boom
een lamp die licht geeft zonder stroom.
Malloten die de weg kwijt zijn
en mensen die net...beesten zijn!
© l.m.g.
De Roelof van het weekend 10/11 nov. "Bang Te Moede"
Het vermaledije gedoe
dat mensen altijd mensen
bekeren moeten.........
maakt me mateloos moe!
Hun geloof, bolleboos.
Hun zeker weten.......
een schot in de roos!
De waanzin ten top
de mens blijft creéren
zijn 'Eigen God' !
© l.m.g.
De Roelof van het weekend 03/04 nov.
" Gossie Meissie"
Goh, wat moet ik ervan zeggen
dat ik echt veel van je hou
om je kookkunst of als vrouw?
Zou het niet zo kunnen zijn
dat ik bang ben voor alleen zijn?
Goh, het is een rare wereld
iederéén heeft wel ééns pijn.
Maar beminnen kost je veren
en te bloot vindt... niemand fijn! De Roelof van het weekend 27/28 okt. “Vrijheid”
Niet gekocht maar slechts bevochten
en slechts leven met gedachten
niet door anderen gevlochten!
Niemand hoeft mij te vertellen
hoe ik leef wat ik geloof
ik ben mijn eigen ‘bolleboos’!
Ik sprokkel zelf dus wel het hout
waarmee ik mijn eigen kachel stook!
© roelof rustenburg/l.m.g. De Roelof van het weekend 20/21 okt. “Kinderlijk Blij”
De regels rollen uit m’n kop
Vanavond kan het niet meer op!
Verdriet bestaat inééns niet meer
geen pijn meer en geen zeer.
Gebroken harten slechts als bloem
mijn hart pompt door, gaat niet teloor.
Verliezen schuif ik aan de kant
ik leef toch in ‘luilekkerland’.
Vanavond stelt mij niks teleur
krijgt niemand mij in de…mineur!
© l.m.g. De Roelof van het weekend 13/14 okt. ‘Altijd Weer’
Grijs getint steeds meer de lucht
bladeren van geel tot bruin
van bomen zien we straks de kruin.
Een maandje nog denk ik maar zo
dan is het buiten kil en koud.
Ook nadert met gezwinde tred
de winter met z’n sneeuw en ijs.
Dus moet ik weer een maand of wat
volstaan met gladheid op m’n pad.
’t is met ons weer ook… altijd wat.
© l.m.g. De Roelof van het weekend 06/07 okt.
‘Een Mens’
In spijkerbroek of in een maatpak
Met of zonder wind aan d’ hak.
Een leider of een volgeling
met eergevoel of laat maar zitten
met heel vroeg op of te lang pitten.
Veel bla bla bla, hij aapt graag na
is meestal trots op eigen kroost
likt af en toe z’n eigen wonden.
Doe maar gewoon en niet te gek
een volgzaam mens die kent z’n plek!
© l.m.g. De Roelof van het weekend 29/30 sept. " Zo Zeer "
De pijn gaat diep ik ben je kwijt
wat rest is slechts vergetelheid.
Ik hoor wel praten om me heen
één stem... de jouwe die verdween.
En altijd als ik ergens ben
dan ben ik daar... alleen.
En blijf ik bezig met die dingen
waar anderen me toe blijven dwingen.
Mijn God ik krijg het heen en weer
zo iemand kwijt zijn doet...zo zeer!
©l.m.g. De Roelof van het weekend 22/23 sept. "Vakantie Voorbij"
Sodemieters wat een heisa
de vakantie weer voorbij
dat maakt mij 'unmundig' blij !
Met de kinders naar het pretpark
en dat gaf een hoop gedoe
kinders maken ouders moe !
En ook dagjes naar het strand
ik dacht ik maak mezelf van kant.
Lieve meester en juffrouw
fijn dat u weer op wilt passen
u verlicht weer ... heel wat lasten ! De Roelof van het weekend 15/16 sept.
"Het Missen Blijft"
Soms dan doet het leven pijn
en gaan wonden weer ééns open
dat komt omdat ik jou zie lopen!
Dan overvalt me weer de twijfel
hoe moet het verder zonder jou?
Aan deze weg daar zit geen einde
geen horizon, geen perspectief.
Het leven is een lange weg
die 'Alleen' nog langer lijkt
zo komt het dat het...missen blijft !
© l.m.g. De Roelof van het weekend 08/09 sept. " Uitzichtloos"
Nee ik ben niet in de war
nee dat lijkt alleen maar zo.
Ik zie het zelfs nog heel erg zitten
ik leef een leven zonder 'klitten'.
Wat koop ik nou voor al die knopen
die ik dan ook weer moet ontwarren
en dus alleen maar last van heb.
Mijn leven verloopt 'rimpelloos'
met verder nooit een klit of knoop
hooguit een beetje... uitzichtloos !
© l.m.g. De Roelof van het weekend 31 aug./01 sept. "Misverstand"
Afgeknapt op 'echte' vrienden
is U dat ook wel ééns gebeurt?
Gevoelens zomaar weggepleurd.
Weg ermee en overbodig
het eigen ik was veel meer nodig ?
Gevoelens werkend als behang
wat je vervangt naar het gelang.
Het gevoel van... eigen ik
dat is het waar zoiets in stikt.
Echte vriendschap 'Utopie'
'echte' vrienden die... bestaan niet !
© l.m.g. De Roelof van het weekend 25/26 augustus "Troost"
Een woord van troost past bij ons leven
is meer dan ééns echt op z'n plaats.
Is niet verpild maar doet ter zake.
Een woord van troost sla je niet op
maar spreek je uit want dat voelt goed.
Een woord van troost recht uit het hart
dat maakt het troosten zo 'apart'.
Het geeft vaak net dat 'samen' aan
die ander vaak dat ruggesteuntje
dat nodig is om..... door te gaan !
© l.m.g. De Roelof van het weekend 18/19 augustus "Depressie"
Op de oceaan geboren
met veel regen en veel wind.
Zijn wieg staat in het westen
maar ook vaak in het noorden.
Weggewaaid naar 't lageland.
"windekind" ook wel genoemd
door de zeiler zeer geprezen
door de zeeman vaak verdoemd.
Ook dit jaar is het weer raak
met depressies...veel te vaak !
© l.m.g. De Roelof van het weekend 11/12 augustus "Dag Overdenking"
Overdenkend weer een dag
die ook nu geen antwoord bracht.
En dan kijk ik naar de tijd
die mij rest als eeuwigheid.
Wat ik heb en ook wat niet
naar vaak zorg en soms verdriet.
Naar mijn geven en ontvangen
en ook soms een vaag verlangen.
Het overdenken waard zo'n dag
die ook nu...slechts vragen bracht ! De Roelof van het weekend 04/05 augustus "Rijmpjes"
Soms dan zijn er van die rijmpjes
heel vrolijk en heel fijn.
Echt van die niemendalletjes
van geen verdriet alleen maar gein.
Natuurlijk blij zijn dat is fijn
maar het leven is een ander rijm
doet links en rechts vaak beetjes pijn.
De zorgen ach die zijn voor morgen
ik wuif ze weg , leef bij de dag.
Praat in mezelf en ben gelukkig
en dankbaar dat ik... rijmen mag .
©l.m.g. De Roelof van het weekend 28/29 juli "Geslaagd"
Minnestreel of troubadour
veel te zacht en geen bravour.
Niet hard genoeg, geen zakenman
te soft, te weinig dadendrang.
Hij heeft van poen geen bal verstand.
Z'n uiterlijk is ietwat warrig
en ziet er meestal slordig uit.
Hij leeft teveel in het verleden
en kan de toekomst niet goed aan
en zal daarom da's wat ze zeggen
ook nooit 'geslaagd' door 't leven gaan.
©l.m.g.
De Roelof van het weekend 21/22 juli "Voor Jou"
Zomaar een klein gedichtje
zomaar wat regels op papier
voor iemand die mij dierbaar is
en die ik daarom best vaak mis.
Geen kus,geen hand,geen groet
de dagen rijgen zich aanéén
wat kleurloos vaak zo zonder jou.
Maar hoe dan ook , je bent apart
hier en nu... recht uit m'n hart !
©l.m.g
De Roelof van het weekend 14/15 juli "Verdwaald?"
Ik weet een donker bomenbos
met paddestoel en korstmos.
Met paden onbetreden
en redenen om bang te wezen.
Het daglicht dringt er amper door
slechts eng geluid is wat ik hoor.
Schichtig kijk ik links en rechts
maar aan de einder inééns licht
een licht dat ook dit keer bepaalt
mij zegt je bent niet echt verdwaald! De Roelof van het weekend 07/08 juli "Grijsheid"
Geef gedachten toch meer vrijheid
sluit ze toch niet langer op.
Stop niet achter slot en grendel
wat er rondtolt in je kop.
Geef ze toch de vrije ruimte
en wees niet bang voor wat kritiek
en dien de onzin van repliek!
Open deuren met wat wijsheid
niet zo grijs , dat is pas ...wijsheid !
l.m.g. © De Roelof van het weekend 30 juni/01 juli "Heel veel Verdriet"
Ik wordt verdrietig van terreur
van mensen die elkaar niet velen
respect voor leven zijn verloren.
De onmacht grijpt me naar de keel
de vijand als een dwaze ziekte.
Een kanker in het hoofd van mensen
vaak aangewakkerd door geloof.
Het eigen ik , verloren waarden
de hebzucht haat en wat al niet.
Één uitkomst slechts...heel veel verdriet !
l.m.g. © De Roelof van het weekend 23/24 juni " Dipje "
Ik zit nu denk ik in een dipje
laat hangen nu daarom mijn lipje.
Ik zie geen toekomst meer
en buiten is het hondenweer.
Mijn lipstick past niet bij mijn pruik
mijn borsten hangen op mijn buik.
Mijn ogen worden ook snel minder
nog even en ik ben een blinde.
Ik krijg het spaans benauwd
dit is een dipje...zonder saus ! De Roelof van het weekend 16/17 juni "Zo'n Zomer "
Een zomer vol herinneringen
een zomer vol met zoete dingen.
Een zomer vol met mooie bloemen
en bijen die soms hoorbaar zoemen.
Een zomer vol van jou en mij
daar kan geen ander mens meer bij.
Een zomer vol met duin en zand
en weken lang lees je geen krant.
Een zomer barstensvol van leven
oh zomer waar ben jij...gebleven. De Roelof van het weekend 09/10 juni "Verjaring"
De steen op je graf
is nog altijd niet af.
De tijd werkt er aan
zorgt voor sporen
zorgt voor strepen
en niet kunnen vergeten.
De dag van verjaring
die wist jou niet uit.
Voor altijd en eeuwig
gegrift in mijn hart.
Een moeder, een lieverd
gewoon... heel apart ! De Roelof van het weekend 02/03 juni "Puur"
Soms zoek ik naar de zin van 't leven
naar wat anderen mij geven.
Naar het gevoel , dat ik besta
de smaak van puur , geen bla , bla , bla.
Naar bloemen volop in de bloei
en niet naar menselijk geknoei.
Naar niet opzitten , pootjes geven
maar naar mezelf als mens beleven !
Soms zoek ik het in de wind
en heel vaak wens ik mij weer kind ! De Roelof van het weekend 26/27 mei
"De Honderd Dagen"
Uitluitend werken in Uw voordeel
met hun gaven en hun geest.
Sociale werkers stuk voor stuk
in de weer voor Uw geluk !
Alle smaken zijn voorradig
van 'geen geloof ' tot aan het kruis .
Men gaat er voor , heel serieus.
Ik schudt meewarig met mijn hoofd
want wie heeft wie nu bij de neus ?
Uiteindelijk............aan U de keus ! De Roelof van het weekend 19/20 mei
"Machteloosheid"
Machteloos sta ik te kijken
hoe dingen mij uit handen glippen
hoe mensen om mij heen verdwijnen.
Mijn rimpels mij op leeftijd wijzen
de smaak van tranen minder zout
mijn stoutse droom veel minder stout.
De idealen worden minder
de veerkracht van mijn tred verdwijnt.
Machteloos sta ik te kijken
hoe "machteloosheid" verder voortschrijdt. De Roelof van het weekend 12/13mei "Mooi Toch"
Voorjaar, bloemen de maand mei
iets , iets moois ontluikt in mij.
De winter was een nare droom
groen ontbrak aan struik en boom.
Dagen donker eindeloos.........
geen dotterbloem of eendenkroos.
Maar Goddank het wordt weer licht
met dotterbloem en gele lis
de meimaand heeft dat zo ... beschikt! De Roelof van het weekend 04/05 mei "Uitzichtloos"
Ik idealiseer jou steeds meer
dat is niet slim,want dat doet zeer.
In mijn geest blijft te veel hangen
blijf jij te veel in mij gevangen.
Jij zit te vast nog in mijn wezen
zo kunnen wonden nooit genezen.
Ik moet niet zoveel aan jou denken
geen aandacht aan jouw foto schenken.
Ik weet niet hoe het komt
maar het blijft gewoon een... open wond ! De Roelof van het weekend 28/29 april
"Faillissement"
De mensheid zoekt vertwijfeld
naar "houvast" in een bange tijd.
Het grote geld heeft niet gebracht
datgene wat men had verwacht.
De echte warmte is verdwenen
geen vlees of vis, het smaakt naar niks.
Een schouderklop of woord van troost
te zelden dat voelt waardeloos.
Adieu , vaarwel moderne tijd
ook U heeft het... failliet bereikt! De Roelof van het weekend 21/22 april "Baghdadig"
Een baby huilt in Baghdad...mag dat?
granaten slaan er in, verwoesten een gezin.
Een vader beschermt zijn kroost,een moeder radeloos!
De oorlog trekt z'n eigen plan, met bommen en kogels
maar desondanks er tussendoor , vliegen de vogels!
Een baby huilt in Baghdad... mag dat?
Vul het zelf maar in, laat de kinderen tot mij komen
in alle steden van de wereld , zomaar
maar niet in Baghdad... want daar mag dat! De Roelof van het weekend 14/15 april " Mensenwerk "
In mijn tuintje poot ik bollen
met als uitkomst mooie blommen.
Wroeten doe ik in de grond
voor de tulpen rood en bont.
Een vogel voor mij op een tak
aanschouwt verbaasd mijn ongemak.
Ziet mijn zwoegen fluitend aan
en denkt waarschijnlijk bij zichzelf
dit is nou typisch... mensenwerk ! De Roelof van het weekend 07/08 april " Doorgaan "
Soms dan zit het even tegen
soms dan ben ik even moe .
Soms ontbreekt mij inspiratie
kom ik nergen meer aan toe .
Soms dan kruip ik even weg
voor de drukte om mij heen .
Soms ook wordt ik even bang
en weet niet hoe het verder moet.
Maar dan klinkt een kinderlach
en de lente komt eraan
ik heb weer wat om... door te gaan! De Roelof van het weekend 31 maart/01 april "Vrede" Als pijn , verdriet onzekerheid
mij niet meer tart van dag tot dag
dan is het... vrede in mijn hart.
Als morgenrood en ochtenddauw
mij kussen bij een nieuwe start
dan is het... vrede in mijn hart.
Als bloemen met hun bonte kleuren
mij begeleiden door de dag
dan is het... vrede in mijn hart.
Als 's avonds ik de dag dan sluit
met jou en mij en dag wordt nacht
dan is het... vrede in mijn hart. De Roelof van het weekend 24/25 maart 'Uitzichtloos'
Ik idealiseer jou steeds meer
dat is niet slim , want dat doet zeer !
In mijn geest blijft te veel hangen
blijf jij te veel in mij gevangen.
Jij zit te vast nog in mijn wezen
zo kunnen wonden nooit genezen !
Ik moet niet zoveel aan jou denken
geen aandacht aan jouw foto's schenken.
Ik weet echt niet hoe het komt
maar het blijft gewoon een...open wond ! De Roelof van het weekend 17/18 maart 'Morgen'
Morgen ga ik naar de kerk
met mijn boek vol zilverwerk.
Morgen dan ga ik geloven
in veel hulp en mededogen.
Morgen als de dag nog maagd is
en de dauw als onschuld er op ligt.
Morgen als de liefde puur is
en bedrog nog heel ver weg is.
Morgen ben ik weer een kind
en zijn de sprookjes weer mijn...vrind ! De Roelof van het weekend 10/11 maart 'Tegenstrijdig' Mijn leven kabbelt rustig voort
te gek het gaat haast ongestoord.
Het gaat het lijkt , zo het moet gaan
in het algemeen mag ik niet klagen
mijn last is redelijk te dragen !
Het groen komt weer aan struik en boom
de lucht is blauw , schier onbewolkt
ik hoor bij 't uitverkoren volk !
Mijn leven lijkt haast louter rijm
maar toch...van binnen heel vaak pijn ! De Roelof van het weekend 03/04 maart ‘Maartse Overpeinzingen’ De maand van maart is weer begonnen
de winter bijna overwonnen .
De kou zal nu snel zijn verdreven
uit lijf , uit land en ook uit leden .
En ook de zon gaat weer proberen
om kleur op bleek-neuzen te smeren.
Een maartse bui deert nu niet meer
nog even met wat minder weer.
Maar toch , het voorjaar komt gezwind
nog even tot de...... lentewind ! De Roelof van het weekend 24/25februari 'Af en Toe'
Zo af en toe mis ik mijn moe
verdorie nog aan toe!
Mis ik haar stok en roe
verdorie nog aan toe!
Mis ik haar waarheid als een koe
verdorie nog aan toe!
Mis ik haar irritante zekerheid
verdorie nog aan toe!
Maar desondanks en bovenal
mis ik gewoon mijn moe
verdorie nog aan toe! De Roelof van het weekend 17/18 februari 'Op Mezelf'
Binnen voel ik mij geborgen
buiten is een zorg voor morgen.
In mijn woning ben ik mij
buiten ben ik niet meer vrij.
Binnen ben ik een chaoot
buiten geef ik mij niet bloot.
Binnen is me veilig voelen
buiten te veel vage doelen.
Binnen kan ik tot iets komen
buiten wordt het me... ontnomen ! De Roelof van het weekend 10/11 februari 'Alleen'
Alleen zijn is best moeilijk
alleen zijn voelt vaak koud.
Alleen zijn , dat betekent ook
je eigen boontjes doppen
je eigen melk , je eigen brokken.
Alleen zijn heeft ook voordelen
want je bepaald je eigen smaak
en ruziet daardoor minder vaak.
Soms maakt het alleen zijn bang
je mist nu éénmaal... achtervang ! De Roelof van het weekend 03/04 februari 'Inhoudsloos'
Zomaar een versje zonder inhoud
zoals men noemt pretentieloos.
Want ik schrijf dit om het schrijven
dit is geen versje om te blijven.
Ook onthouden heeft geen zin
want er staan slechts woorden in.
Zomaar een versje zonder diepgang
een boodschap , nee nu even niet.
Het enigste bereik wat ik hier zoek
dat is een glimlach in uw...mondhoek !
De Roelof van het weekend 27/28 januari 'Slechte Ogen'
Het is nacht in s'werelds dreven
op mijn pad schijnt amper licht
en ook ontbreekt het vergezicht.
Achter de wolken schijnt de maan
ik zie niets bij het verder gaan.
Dan in ééns een stem die roept
verderop daar ligt een stoep.
Hé dat is prettig denk ik dan
kom ik zonder dat ik benen breek
toch nog op mijn... bestemming an !
De Roelof van het weekend 20/21 januari 'Betrekkelijk'
In de tijd vervloog
mijn jonkheid en mijn ijdelheid.
Ook vervlogen mijn illusies
en mijn weinig waard conclusies.
In de tijd die alles klein krijgt
gingen ook geliefden dood.
Ook mijn geloof had veel te lijden
dus ben ik weer terug bij af
bij m'n roots en dus weer...heiden. De Roelof van het weekend 13/14 januari 'Is dit Liefde'
Ik zou wel willen schrijven
over liefde , minnekozen
over eerlijkheid en blozen.
Maar dan voel ik ongemak
liefde neemt mij op de hak !
Anderen zijn 'zielsgelukkig'
dat maakt mij dan ietwat nukkig.
Ach ik heb het al beleefd
laat het daarom maar zo blijven
anders valt er niets...te schrijven ! De Roelof van het weekend 07/08 januari 'Kostbaar Nieuwjaar'
Een kostbaar nieuwjaar
dat wens ik u toe
alleen of als paar
Veel liefde , begrip
voor de mens om u heen
met innerlijk wijsheid
en weinig verdriet.
Dat stapje opzij
het kost u echt ...niets.
Een begrijpende blik
of een klop op de schouder.
Het leven is kort
wees dus goed voor elkaar.
Elk nieuwjaar is mateloos 'Kostbaar'! De Roelof van het weekend 30/31 december ‘Lieve Mensen'
Er is al weer een jaar voorbij
driehonderdvijfenzestig dagen op een rij.
Gevuld met pijntjes en verdrietjes
met distels en vergeet-mij- nietjes.
Met hier te lang en daar te breed.
Met slap gelul en wijze praat
met echtheid of met surrogaat.
Met de partner die je vondt
of alleen, of met je hond.
Het maakt niet uit het is weer klaar
Allemaal een ..........Fijn Nieuwjaar! De Roelof van het weekend 23/24 december 'Gerechtigheid'
Werkelijk te gek voor woorden
is mijn Zoon daarvoor geboren.
Hing Hij daarvoor aan het kruis
lag Hij daarvoor in het graf
"Leiders" u krijgt ééns uw straf.
Als Ik weer kom op de wolken
om te rechten alle volken
zie Ik u als eerste daar
uw ontslagbrief ligt al... klaar! De Roelof van het weekend 16/17 december 'Niets is Zinloos'
Druiven zijn er voor de wijn
een troostend woord voor zielepijn.
Alcohol voor de verslaving
een stichtend woord voor de beschaving.
Ik hou van jou voor het alleen zijn
en tranen... ook voor zielepijn.
Een hart dat is er om te breken
een leven om er voor te smeken.
Een deken om je toe te dekken
een bloem om op een graf te leggen. De Roelof van het weekend 09/10 december 'Levenspad' Er ligt een land aan 'd overkant
het is een land van hier naar daar
van niks bewijzen en niks missen
van geen prestaties en geen moeten
van simpel altijd warme voeten. Het is een land van louter licht
waar kind zijn weer het mooiste is.
Als zo gestippeld is Uw pad
dan heeft Uw leven zin gehad ! De Roelof van het weekend 02/03 december 'Zomaar een vraag'
Vroeger als ik met haar sprak
zei ze als ik later weg ben
zal de tijd me doen vergeten !
Ik weersprak haar en zei dan
iederéén , maar jij niet mam !
Al weer zes jaar ben je weg nu
en ik mis je..... elke dag !
Het wordt maar niet minder mam
was jij maar weer even hier
dan kon ik vragen hoe dat kan !
De Roelof van het weekend 25/26 november ‘Alles gaat voorbij’
Een doorgeknipte ring van goud
ooit door hem aan haar gegeven
was het begin van wat heet ‘leven’!
Voorbij verdwenen in...de tijd
ik ben haar die hem droeg
nu al weer...jaren kwijt!
En hoe dat voelt, vraag het mij niet
beschrijven lukt niet...bij verdriet!
Het schijnt dat het zo hoort, zo moet
je groeit door...voor en tegenspoed!
Met een kus van (Roelof) De Roelof van het weekend 18/19 november 'Najaarsgevoel'
De avonden lengen al weer
en als dat éénmaal begint
mis ik je meer ... en meer !
De avonden lengen al weer
ik betrap me op in mezelf praten
steeds vaker , en steeds echter!
De avonden lengen al weer
buiten wordt het nu snel donker
binnen de uren van missen
s-t-e-e-d-s........l-a-n-g-e-r ! 'Geen Flauwekul' Een kunstenaar of rijmelaar
cultuurbarbaar of sjacheraar.
Een baby met een volle luier
een moeder met een sluier.
Een weerstand zonder stroom
en ook een vogel zonder boom.
Het praten naar een ieders mond
de voorkeur voor een kat of hond.
De woorden van het woordpalet u ziet het dichters zijn.... niet gek! 'Overpeinzing'
Met regen op mijn vensterglas
en weer een dag zoals hij was.
Slechts één lantaarnpaal minimaal
dat zijn soms dagen leeg en kaal.
Geluk nog even naar gezocht
maar niet gevonden goed verstopt.
Verder niets wat mij opwond
ook niet de buurvrouw met haar hond.
Het is wat saai zo 'doordeweeks'
ik denk met regen... nog het meest!
© Roelof Rustenburg. De Roelof van het weekend 05/06 juli 'Vakantiegevoel'
Elk jaar weer zo onbestemd
een gevoel van even niks.
Aan ons lijf geen polonaise
vrijheid even hoogste doel.
Caravan nu aangehaakt
rijden naar een zon die schijnt
dagenlang het maakt niet uit
inclusief ook jongste spruit!
Bruin en bloot, ultiem gevoel
de groeten aan het... thuisgevoel!
© Roelof Rustenburg. De Roelof van het weekend 28/29 juni 'Vervlogen Tijden'
Houtje touwtje, haasje over
iet wiet wat en waaie weg.
Wie niet weg is, is gezien
wacht eerst tel ik tot tien.
Hoepelen met een fietswiel.
Voetbal met een jas als doelpaal
mijn God waar bleef het allemaal.
Tollen zomaar op de straat
hinkelen en touwtje springen
allemaal... verdwenen dingen!
© Roelof Rustenburg.
De Roelof van het weekend 21/22 juni 'Groeiproces'
In het midden van een weiland
stond een eik die torenhoog
al bepaalde wat er groeide
en of het ook wortel schoot !
Op een dag heeft hij besloten
dat het zo niet langer ging
onder hem te weinig licht
niets wilde tot 'wasdom'komen
door zijn bladerdak, te dicht !
Hij gaf opdracht hem te snoeien
zodat nu ook... anderen groeien!
© Roelof Rustenburg. De Roelof van het weekend 14/15 juni 'Speciale Dag'
Eéns per jaar de dag van Vader
van lof trompet en veel kado's !
Van boormachien tot heggenschaar
het is er... allemaal voor Pa !
Ook alcohol is op die dag niet raar
'geschonken' door zijn kinderschaar !
Ja Vader zijn dat loont de moeite
want ééns per jaar is er een dag
dat 'commercieël' besloten is
dat Pa toch echt... veel dingen mist !
© Roelof Rustenburg. De Roelof van het weekend 07/08 juni 'Jouw Verjaardag'
Ik kan je hand niet schudden
en ook je wang niet kussen.
Je bent verdwenen in de tijd
ik ben je al weer heel lang kwijt.
Maar soms dan lijkt het gisteren
hoor ik je voetstap op de trap
loop naar de deur en doe hem open
mijn hand al uitgestoken !
Opééns ontwaak ik uit m'n dromen.
Maar toch de wereld mag het weten
ik zal jou..... nooit vergeten !
©Roelof Rustenburg.
Uit de bundel 'Daar sta je dan' De Roelof van het weekend 31 mei/01 juni 'Speciaal Voor Jouw'
Zomaar een klein gedichtje
flinterdun zonder pretenties
voor iemand die mij dierbaar is
en daardoor heel vaak mis!
Zomaar wat regels op papier
geen kus, geen hand nee
niet verbaal... je bent niet hier!
Heel stiekum schrijf ik dit gedicht
bij kaarslicht..........................
ik wil niet weten da'k... je mis!
©Roelof Rustenburg.
|