Nepnieuws1

Nieuws kennen we in allerlei soorten. Als het om media gaat is de voorwaarde dat het nieuwswaarde moet hebben. Anders gezegd: het moet bijzonder genoeg zijn om er mee te komen. Maar ja, wie bepaalt dat? Is het nieuws dat koningin Maxima soms een diadeem draagt dat ook prinses Beatrix wel eens droeg? Elk medium heeft zijn eigen formule of smaak, voor lezers en kijkers geldt dat nog sterker. Daarom loopt in veel nieuwsgaring groen en rijp, zin en onzin, nut en flauwekul door elkaar heen. Soms onschuldig, soms riskant.

Lees meer >

DSCF7045

Dit gaat niet over de drie musketiers, maar over een bijzondere ontwikkeling rond de openbare school in Noordeinde. Wettelijk getalsmatig in de knel gekomen, en daarom had het bestuur van deze school de handen eraf getrokken. Opheffing dreigde, maar inmiddels is er een vangnet gekomen waardoor de school nieuw perspectief heeft. Dankzij vier partners: de bewoners van Noordeinde, christelijke scholenkoepel De Akker, de gemeente Oldebroek, en alle andere scholen in deze gemeente. Dit is bijzonder. Om meer dan één reden.

Lees meer >

3a1945766a604eb4b5b945d285cdd80b

26 januari is de jaarlijkse gedichtendag, daarmee start de week van de poëzie. Maar wat is dat toch met poëzie? Houden we er wel echt van? Voor de radio vertelde iemand dat er meer dichters dan lezers zijn in Nederland. Dat zou wel eens kunnen kloppen. Eerlijk gezegd denk ik ook dat de meeste dichters meer voor deskundige collega’s en recensenten schrijven dan voor het ‘brede’ publiek. Nou ja, breed is dat publiek niet. Maar waarom houdt Nunspeet dan zijn gedichtenweek? Waarom heeft Elburg een stadsdichter, en waarom Oldebroek niet?

Lees meer >

Deze nuchtere uitspraak hoorde ik uit de mond van een docent crisisbeheersing. Hem was om commentaar gevraagd rond de schade aan de stuw in de Maas bij Grave. We weten inmiddels allemaal dat die schade voor enorme problemen heeft gezorgd, en nog. Op het gebied van waterbeheersing zijn we als Nederland wereldwijd bekend en beroemd. Toch zet zo’n onwaarschijnlijk onnozel foutje van een schip de zaak helemaal op z’n kop. En het blijkt nog steeds ingewikkeld en tijdrovend om het te repareren. Maar het leuke is dat de wijsheid van de kop hierboven voor veel meer situaties geldt.

Lees meer >

TOEKOMST BEPALEN

Het is zover. In december hadden we er al de mond vol van, maar toen ging het nog om goede wensen voor wat moest komen. Maar nu is het er dus, dat nieuwe jaar. Wat zal het brengen? Van welke toekomst is het een begin? Dat woord toekomst kunnen we heel verschillend beleven. Het kan een beladen woord zijn, als iets dat op ons afkomt, een onontkoombaar en onzeker lot. De een zal vol positieve verwachtingen zijn, enthousiast vooruitkijken en wijzen op mooie dingen, zoals de nagellakactie van Tijn, een oplevende economie, of de onbegrensde mogelijkheden van informatietechnologie. De ander zal vooral bezorgd zijn of somberen over de wereldbedreigingen, het uiteengroeien van mensen, enzovoorts. Een derde zoekt de balans tussen het mooie en het verwelkende.

Lees meer >

collumn

Lezer, u bent bijzonder. Want u leest nog, terwijl er steeds minder wordt gelezen. De boekverkoop heeft het moeilijk. Kranten ook, ondanks hun overvloed aan nieuws, achtergronden, opinie, sportverhalen, puzzels, advertenties en kookrubrieken. En dan heb je nog de column. Zoals het woord al zegt: een kolommetje in de zijlijn, een soort kanttekening bij de overmacht aan andere berichten. U moet het echt proberen: schrijf zelf eens zo’n kolom. Op z’n minst krijg je begrip voor het vreemde lot van de columnist. Waarom doet zo’n man of vrouw dat eigenlijk? Is het normaal dat ze zichzelf zo kastijden? Zijn ze wel goed bij?

Lees meer >

Vliegende gierzwaluwen

Het is me gelukt! En dat dankzij tussenkomst van notabene Sinterklaas. Maar laat ik bij het begin beginnen. En dat ligt bij een krantenbericht over de gierzwaluw. Van een andere soortgenoot, de alpengierzwaluw, was bekend dat die zes maanden kan rondvliegen zonder te landen. Maar de gierzwaluw komt daar ver overheen met wel tot tien maanden. En deze vogel kan nog meer: hij eet, drinkt, slaapt en paart zelfs in de lucht. Wat een acrobatiek! De verklaring zit voor een groot deel in iets wat ook dolfijnen kunnen: bij beide dieren kan namelijk de ene hersenhelft in slaap vallen, terwijl de andere helft een oogje in het zeil houdt. Maar dit was zoals gezegd nog maar het begin.

Lees meer >

wantrouwenIedereen merkt het, overal kom je het tegen: wantrouwen. Het lijkt te groeien, en dat is riskant. Natuurlijk is het niet moeilijk om oorzaken aan te wijzen. Dat is vooral gemakkelijk als ze - zoals meestal - buiten onszelf liggen. Maar wij kunnen zelf ook veel doen aan het niet aanwakkeren van ongezond wantrouwen. Wantrouwen kan gezond zijn, evenals kritiek. Zoals op het kabinetsbeleid. Maar daar eens flink op af te geven en vervolgens zelf stil te blijven zitten brengt niet verder. Wat dragen volwassenen in dit verband over aan de volgende generatie?

Lees meer >

Als je een krant of tijdschrift leest dan vlieg je waarschijnlijk net als ik even over de pagina’s. Maar je blijft alleen haken of leest alleen verder als een kop boven een artikel je interesse wekt, je prikkelt, of nieuwsgierig maakt. Journalisten en andere schrijvers weten dat en proberen hun koppen zo pakkend mogelijk te maken. Maar vaak dekt de kop niet helemaal of helemaal niet de inhoud. Bij ‘Iedereen houdt van Maxima’ zullen velen die sympathie ook werkelijk delen. Soms is het (bijna) waar, zoals bij ‘Thailand rouwt’. Maar bij ’Kampen houdt zijn dochters binnen’ ging het vooral om ouders die in de buurt woonden waar het meisje woont dat werd aangerand. ‘Wezep trouwt’, ‘Heel Holland bakt’, of ‘Holland zingt Hazes’ zijn gelukkig niet waar. En dat bij ‘Pindakaas, wie is er niet groot mee geworden?’ er een commercieel belang meekomt snappen de meeste mensen wel.

Lees meer >

whatsapp

Appen, steeds meer mensen doen het, gebruiken ze. Reuze gemakkelijk. Korte berichtjes sturen. Of in plaats van met je vragen te gaan surfen op het internet klik je op de app en je krijgt je buienrader, facebook, locourant, je foto’s, verkeersinformatie, bijbel, youtube, je bank, je muziek, je favoriete spelletje of je aandelenpakket (niet bij mij hoor), klompenpad enzovoorts. Zelfs telefoneren is nog mogelijk. Als je in de keuken koffie nodig hebt kijk je niet in het potje waar ‘suiker’ op staat. Ook een app is een soort etiket, maar die gaat verder door je te verbinden met een programmaatje met vaak weer vervolgkeuzen. Soms heel zinvol, soms alleen leuk, soms van twijfelachtige waarde, of volkomen onzinnig. Je kunt ook genept worden. Of teleurgesteld. Bijvoorbeeld als je bij de Afvalapp leest dat jouw gemeente nog niet in het systeem zit. Terwijl je zo graag op tijd je troep aan de straat wilt zetten.

Lees meer >

download

Het lijkt haast voorbij, het buitenleven en het bezoek aan een terrasje. Daar valt veel te zien. Neem een gemiddeld terras op pak-em-beet een vrijdagmorgen. Je herkent al snel de moeder met de dochter die samen kleren kochten en nu aan koffie met gebak toe zijn. Of die drie vriendinnen die al vroeg witte wijn bestellen. Of de uitgelaten groep jongeren, waarvan bijna ieder individu zich gedraagt zoals hij of zij dat in het uppie nooit zou doen, maar nu wel, onder invloed van en gestimuleerd door de groep. Soms kijk je naar jezelf op die leeftijd. Kijken vanaf een terras is glimlachen, genieten, smikkelen, je soms ergeren, analyseren, en kijken naar de andere kijkers. Het leven is veelkeurig.

Lees meer >

Handreiking

Je kunt er zomaar aan voorbijleven. Eenzaamheid, depressie, stil verdriet. Typisch iets waar je niet vrolijk van wordt als je het tegenkomt. Het roept iets op van triestheid, moeizaamheid, passiviteit, uitzichtloosheid. En wie ermee wordt geconfronteerd, in het gezin, de relaties, de buurt, voelt zich ook als omstander vaak machteloos. Wat goed daarom dat deze week tot ‘Week van de eenzaamheid’ is uitgeroepen. Om er eens goed bij stil te staan. Bij wat het is, hoe mensen zich daaronder voelen. En zeker ook of je er wat aan kunt doen, en zo ja: wat. Niet zelden is eenzaamheid een belangrijke oorzaak voor het in een depressie raken. Hoewel het dus om wezenlijk verschillende toestanden gaat hebben ze soms met elkaar te maken.

Lees meer >

english

‘Ken je Engels? Jazeker, dat is een poelier in Zwolle’ was een oud en een beetje versleten grapje van mijn vader. De Engelse taal werd toen bepaald nog niet door iedereen gesproken, maar poelier Engels kenden de Zwollenaren wel. Vandaag zijn er nog maar weinig mensen die geen Engels verstaan of spreken. We zijn een klein land, en hebben dus veel buitenland. Amper per auto of trein afgereisd of je hoort al andere talen en tongvallen om je heen. Leerlingen op onze scholen krijgen vaak Engels, Frans en Duits mee. Britse scholieren kiezen soms als tweede taal Frans, maar ook Spaans is geliefd. Velen van ons die wel eens in Engeland of Amerika komen kennen het compliment dat die Nederlanders zo goed Engels spreken. Engels is een wereldtaal, bevorderd door handel, films en tv-programma’s, teksten op producten, en zeker ook door muziek.

Lees meer >

Tarwe NBMGarf, een oud woord voor schoof. Graan dat in schoven wordt gebundeld. Ik herinner het me uit mijn lagere schooltijd. Je zag die schoven zoals nu nog op de schilderijen van Jan van Vuuren. We zongen een psalm waarin de regel “dan zal het land zijn volle garven biên” (biên als samentrekking van bieden). Die typering stond symbool voor een tijd waarin het volk na een periode van verdrukking uit Gods hand weer welvaart mocht verwachten. Ik moet aan die term ‘volle garven’ altijd denken als ik de akkers vol van mais zie. Een snelgroeiend krachtig gewas. In no time kun je er niet meer overheen kijken. Het roept bij mij een beeld op van voorspoed, van groei, en van vrede.

Lees meer >

Net nu de vakantie op gang is gekomen worden we geconfronteerd met een nieuw probleem, een gevaar zelfs. En eerlijk gezegd verbaas je je erover dat zoveel mensen het toch aandurven het land uit te gaan terwijl hun bestaan van binnenuit wordt bedreigd. Net als het smeltwater uit de Ardennen, komt ook dit gevaar ons land binnen via de provincie Limburg. Maar het stoot door naar het noorden. In een razendsnelle opmars kiest een categorie bewoners die sinds 1992 (opnieuw) is binnengekomen een plek om zich te vestigen in onze leefomgeving. Strategische plekken worden in bezit genomen, waarbij particuliere eigendommen worden beschadigd, ze schrikken er zelfs niet voor terug om zich tegoed te doen aan gewassen die nog niet eens geoogst werden. Toch zijn er ook landgenoten die het voor hen opnemen. Hoe kon het zover komen? En vooral: hoe bieden we het hoofd aan dit nieuwe probleem?

Lees meer >